ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

27/01/2008

Να φάω το Κοσμαδάκι μου…

Οι Δημοσιογράφοι πολλές φορές θεωρούν πως ανακάλυψαν την …Αμερική, μετατρέποντας σε …φουσκωτή την κάθε χαζοείδηση που προβάλλουν… Λαύρος που λέτε ο Γιωργάκης (Αυτιάς), έλεγε, εκφωνώντας τις ειδήσεις, για κάποιον εκ της κατηγορίας των νεω… (εμπόρων; ), νεω…(γεωργών;) θα σας γελάσω: «Πρωτοφανές, έκρυψε το Χασίς στην κούνια του μωρού, αν είναι δυνατόν…»

Την ίδια ώρα, η συμβία μου έπαιρνε και εκείνη το πρωϊνό της …εμετικό, βλέποντας τις «ειδήσεις» με επίκεντρο, τι άλλο, τον «…αξιότιμο κ. Ζακόπουλο» και κάνοντας μάτι στα ευαίσθητα προσωπικά του …δεδομένα. Μεταξύ μας όμως, τι κάνουν οι καημένοι οι δημοσιογράφοι, ο ίδιος ο ΓΓ δεν άφησε την Τσέκου και του τα χαϊδευε σε δημόσιο χώρο, που κάθε Έλληνας πολίτης οφείλει να έχει …ελευθέρα πρόσβαση; Τι ουρλιάζουν λοιπόν οι θεματοφύλακες των προσωπικών δεδομένων; Εκτός και αν το Γραφείο του κάθε ΓΓ είναι τσιφλίκι του…

Ας μην ξεφεύγουμε όμως από το θέμα μας, γύρισα και τις λέω: – Θυμάσαι τον Κοσμά πούχε το καφενείο στη μέση τση Πλατέας του Πετροκεφαλιού; Και αυτή: -Τον Κοσμά δεν θυμούμαι; αν είναι δυνατόν… -Ε΄γροίκα λοιπόν την ιστορία του Κοσμά οντνείτονε μωρό φασκιωμένο στην κούνια του. Σημειωτέον, η μάνα του Κοσμά είτονε μια Βοριζανή που εκατοστάρισε, και μέχρι τα ύστερά τζη, κοντά στο 2000, εκατέβαινε στο Πετροκεφάλι με τα πόδια από τα Βορίζα, να δει τα κοπέλια τζη, τον Κοσμά και το Μιχάλη τον Γκιαούρη και βέβαια και τα εγγόνια τζη… Εδιγούντανε λοιπόν ο Κοσμάς μια από τις ιστορίες του, στο καφενείο του, κατά πως του τάλεγε κιαυτουνού η μάνα ντου:

«Η κλεψά στα ορεινά είτονε παλιά κακή συνήθεια, και ο κύρης σου δεν είτονε εξαίρεση… Μόνο που εκειανά τα χρόνια εκλέβανε καμμιά όρνιθα, κανένα ρίφι, άντε και κειανά μουσκάρι, για να ξεπεινάσουνε, όι να τα κάνουνε εμπόριο… Όντενείσουνε μωρό στην κούνια, εγίνικε μιά κλεψά στα Βορίζα και είχενε πάρει ο πατέρας σου ένα μαρτή από τα κλεμμένα, τόχενε κρεμάσει από τα δοκάρια και είτονε σχεδόν έτοιμο για το τσικάλι… Μούδοκε παραγγελιά να στέσω το μεγάλο πηλοτσίκαλο να βράσουμε τη κεφαλή…. Επήρενε κι αυτός τον τσούκο να πα να τουτονε γεμώσει κρασί ο ξάδερφος του.

Εσφυρίξασι του λοιπός του κυρού σου στο δρόμο πως είτονε ένα απόσπασμα με τσοι χωροφυλάκους αθο ντην απάνω ρίζα να ξελαγαρίσει μια κλεψά, πούχενε κι ο κύρης σου ανεκατωθεί. Εγυρίζανε που λες οι χωροφυλάκοι στα σπίθια που είχανε ύποπτους, και τσοι περίμενε ο κύρης σου σα ντο χόντρο… Σαν εκοντοσιμώνανε αθο ντο σπίτι μας και ήκουσε το μαλιχουλέ εστιφογυρίστικε, επήρε σε στην αμασχάλη ντου, κίφυγε από την πίσω πόρτα, αθό ντο σταύλο, κείκαμε μου νόημα να κάνω κουμάντο… Ξεκρεμώ και γω γερά γερά το μαρτή από το δοκάρι, και τονε βάνω στη κούνια, τονε σκεπάζω με το χιραμάκι αποκορφής, και έκαστα και τονε κούνου…

Με το πολυώρι φτάνει ο χωροφύλακας και εχτύπα το πανωπόρτι, φωνιάζω του και γω:

-Καλώς τον κουμπάρο, κόπιασε, είντα καλός καιρός σέφερε; κάσε να σε τρατάρω μια ρακή…

– Όι κουμπάρισα, μονό έτσε και τσε έχουνε τα πράματα, και ήθελα να μιλήσω τ αντρού σου… , και μια και τόφερε η κουβέντα, εσύ μπρε, μπας κείδες πράμα, για μπας και παράκουσες πράμα; Μπάς κίφερε ο άντρας σου κειανέα οζό στο σπίτι;

– Όι κουμπάρε, ο θιός να μην το κάμει, Το Κοσμαδάκι μου να φάω αν είδα έθοιο μπράμα, Και δός του και εκούνουνα την κούνια. –Ότι και τόπαιρνε ο ύπνος το μαγαρισμένο και εξεσμιλιώσε τέ μουτο κουμπάρε… Η γιώρα τονε βάνει τον άντρα μου, να γιαγείρει από το Βροντίσι, απού εβοήθα στοι καλογέρους να σπερνιάσουνε….

Είπιασέτζοι φαίνεται η γεντοπή, πως μου ξεσμιλιώσανε κιαολιάς το κοπέλι, και εμεταξεσύρανε αθο ντου καλόχαρου του ψακωμένου του ξαδέρφουλά μου, από την από κάτω μπάντα του δρόμου, και ετσά ελγύτωσα και το μαρτή και στοι μπελάδες του κυρού σου…»

Αυτή είταανε που λέτε η ιστορία με την κούνια, πάει ένας αιώνας από τοτεσάς, που την εδιηγούντανε η Γριά Γκιαούραινα, στον γιό της τον Κοσμά και ο Κοσμάς στους θαμώνες του καφενείου του. Και νάρχεται εδά ο Αυτιάς να σου το λέει για είδηση…

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: