ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

29/01/2008

ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΕ, με πνίγει, θα το πω….

(Δημοσιεύτηκε στην ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ ΜΕΣΣΑΡΑΣ)

Πέθανε χθες ο Χριστόδουλος, ας τον συγχωρέσει ο Θεός κατά τα έργα του. ( Αυτή είναι η παραδοσιακή ευχή ή/και κατάρα των παππούδων μας). Δεν έχω κανένα λόγο να λιβανίσω κανένα, πέραν του πατέρα και της μάνας μου. Βλέποντας όμως την κλαίουσα Ελλάδα (;), που θρηνεί τον Χριστόδουλο, μόνιμα μούρχεται στο νου η άλλη Ελλάδα που δεν την πρόβαλε και δεν θα την προβάλει κανένα κανάλι, που λυπάται μεν όσο οφείλει κάποιος να λυπάται, που ένας άνθρωπος φεύγει ξαφνικά, ενώ είχε ακόμα το βιολογικό περιθώριο να παίξει για λίγο το ρόλο του. Όμως, αρνείται να συμμετάσχει στη φιέστα λύπης ενός ακόμα επωνύμου, είτε από γνώση-επίγνωση, είτε από απλή διαίσθηση…

Ας γίνω πιό σαφής: Και ο τελευταίος γιατρός, και ο τελευταίος υπηρέτης κάθε νοσηλευτικής υπηρεσίας αντιλήφθηκε πως, η πρώτη κιόλας διαγνωστική – θεραπευτική εγχείριση στο Αρεταίειο, έστειλε το ξεκάθαρο μήνυμα: Χριστόδουλος=Τέλος. Δεν θέλησε όμως να πάρει το μήνυμα ο Χριστόδουλος, ούτε και να το δεχθεί ούτε ο ίδιος, ούτε η αυλή του… (Εκείνο το «Ειρηνικά τα τέλη της ζωής ημών, ανώδυνα ανεπαίσχυντα κλπ» τι θέλουν και το λένε αλήθεια στους άλλους…) Έρευσε τελικά πακτωλός εκατομμυρίων για να περιάγει το σαρκίον του για να μας στείλει μηνύματα ….καρτερικότητας, …ταπεινότητας, …στωϊκότητας και τόσων άλλων αρετών από τα πέρατα της γης,από την Αμερική, από το Αεροπλάνο του Πρωθυπουργού, από το Παλαιό Ψυχικό… Σας άφησαν όμως, αγαπητοί φίλοι, οι διάφοροι λιβανιστές του ζώντος Χριστόδουλου, να σκεφθείτε πως αυτό που έκανε το έκανε, γιατί δεν είχε καμιά άλλη επιλογή; Που ακριβώς λοιπόν η μεγαλοσύνη; η μεγαλοψυχία; Ναι δεν πήγε στο Νοσοκομείο τελευταία ο Χριστόδουλος, μήπως όμως πήγαινε μερικές φορές τη μέρα το Νοσοκομείο στο Χριστόδουλο;

Μεγάλε Χριστόδουλε, όταν είμουν 20 χρονώ, ο πατέρας μου πέθανε σε 40 μέρες, μόλις 58 χρονώ, από καρκίνο στο συκώτι, όπως και συ… Και ξέρεις τι μου ζήτησε; Όχι να τον σώσω, όχι να του φωνάξω γιατρούς να τονε σώσουνε, μα σοφα-σεμνά και ταπεινά: -Πάρε με Αντρέα, να πα να πεθάνω στο σπίτι μου… Αλήθεια Χριστόδουλε, στην Αμερική την έψαχνες την …αιωνιότητα που κήρυττες τόσα χρόνια; Για μήπως ο οβολός του φουκαρά φορολογούμενου που δεν έγινε νοσοκομείο, μα πρωθυπουργικό αεροπλάνο, για να σε πάει στην Αμερική δεν σε άγγιξε ποτέ;

Θωρώ τη μακαρίτισσα τη μάνα μου να μου λέει: -«Αντίχριστος μωρέ εγίνικες εκειά που πήγες; Ετουτανά σουμαθαινα εγώ, οντενείσουνε κοπέλι;» Είντα να τση πεις εδά… Εγώ, μιάς κείπιασα την κουβέντα θα το παλαίψω, κι΄΄οτι ξελαγαρίσομενε:

-Εγώ μάνα, αντίχριστος δεν εγίνικα, το Χριστό τον έμαθα και τονε πιστεύω. Καμπόσοι όμως διαόλοι, που αναγόρευσαν εαυτούς εκπροσώπους του θεού επί της γης, κατά πως το λένε οι γραματιζούμενοι, μου τα χαλούνε. Εγώ μωρέ μάνα τονε θέλω το Χριστό που πιστεύω πολύ πιό πάνω από μένα, και τα καταφέρνω να τον έχω ψηλά. Έλα όμως που μπαίνουνε ένα σωρό, από δαύτους τους εκπροσώπους, αυτόκλητους τους λένε στη γλώσσα μου, και κάθουνται ανάμεσα στον άθρωπο και το Χριστό, και το παίζουνε τροχονόμοι… Και δε λέω, Ούλοι έχουνε τη θέση ντονε σε τούτονε τον κόσμο, τόπε και ο ίδιος ο Χριστός : «έδοκε πνεύμα άγιον…κηρύξαι…» Έλα όμως που μιά μπατούλια από δαύτους εξεχάσανε το πνεύμα στη πρώτη στροφή και απλά κυκλοφορούνε μόνο σαν άγιοι, και απο κει και πέρα, Παναγία μου βοήθα… Εγώ μωρέ μάνα τονε θέλω τον παπά πιό πάνω από μένα, όχι γιατί αυτός αποφάσισε να μου κάτσει στο καφά, μα γιατί εγώ απόφάσισα να τονε βάλω πιό πάνω και από τον απατό μου… εκατάλαβες μάνα;

Δεν θα συνεχίσω με την ίδια κακή διάθεση, μπορεί πολλοί να με κατηγορήσουν για ασέβεια, όμως τους ενημερώνω για τα εξής: Την ώρα που έβλεπα όλους τους τσανακογλείφτες της επικαιρότητας να υμνούν παντοιοτρόπως την …ψυχάρα του Χριστόδουλου, άθελά μου μου ερχόντουσαν στο νου οι ψυχούλες, οι αμέτρητες αυτή τη φορά, που το μόνο που τους έλειπε είναι ένα ραντεβού του γιατρού σε λιγότερο από 4 μήνες, ένα … ψυχάλι ψωμί, ένα ψυχάλι ενδιαφέρον από οπουδήποτε… Δεν περισσεύει όμως δυστυχώς, όλοι οι μεγάλοι διανομείς …ενδιαφέροντος, τρέχουν κατά Χριστόδουλο… Τις ψυχούλες βλέπετε τις έχουν δεδομένες… Στους Χριστόδουλους όμως, πρέπει να επενδύσεις, πρέπει να προσκυνήσεις…

Η ψυχή, η ψυχάρα και το ψυχάλι… Ωραία η γλώσσα μας πατριώτες… Ένα ψυχάλι ψωμί, ένα ψυχάλι, αγάπη, ένα ψυχάλι φιλότιμο… Ξεχάσαμε τις ψυχούλες, τα ψυχαλάκια, ξεχάσαμε το από μέσα των ανθρώπων, εκεί που φωλιάζει η ψυχή, η ψυχούλα, το ψυχάλι, του καθενός μας μας και των γύρο μας , και τρέχουμε να υμνήσουμε την …ψυχάρα του Χριστόδουλου… Αλήθεια, αποτύγχανε τόσο πολύ οι φορείς της χριστιανοσύνης να μας αποκόψουν από την ειδωλολατρεία; Πόσο αλήθεια τηρείται η εντολή » Ου προσκυνήσεις είδωλο, μηδέ παντός ομοίωμα…» Μήπως κάποιοι στη θέση των γκρεμισμένων ειδώλων έθεσαν τους εαυτούς τους;

Δεν γράφω-διατυπώνω τις σκέψεις μου, προτείνοντας ένα κόσμο χωρίς ηγέτες, θρησκευτικούς ή πολιτικούς. Όμως μοιράζομαι τις σκέψεις μου μαζί σας, σκεφτόμενος, πως ο μόνος δρόμος να βοηθήσουμε να καλυτερέψει ο κόσμος μας είναι να …δείξουμε το δρόμο στους ηγέτες μας, εκεί που αυτοί δυσκολεύονται να το κάνουν για μας…

(Υστερογραφο 11/11/2009: Μεταβείτε στην παρακάτω δ/ση για να μην με θεωρείτε απλά κακόβουλο

http://apollonios.pblogs.gr/2009/10/semna-tapeina-kai-proklhtika-h-amythhth-perioysia-toy-hristodoyl.html#c521984c2817425?1254774553)

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: