ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

24/02/2008

ΔΗΜΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ

Ένας δικός μας άνθρωπος, Πετροκεφαλιανός, Ο Σαββάκης Γιώργος, το παλεύει στην τοπική κοινωνία της Μεταμόρφωσης για ένα καλύτερο τόπο διαμονής. Από τη Θέση του αντιπροέδρου του συλλόγου της ΝΕΑΣ ΠΝΟΗΣ, και μαζί με άλλο ένα σύλλογο την ΕΡΓΑΤΙΚΗ ΑΝΑΓΕΝΝΗΣΗ της Μεταμόρφωσης, αγωνίζονται για την ποιοτική αναβάθμιση της γειτονιάς τους. Μια ΦΩΤΟ από το Κέντρο ΟΥΡΑΝΟΣ κατά την εκδήλωση των Συλλόγων, παρουσία του Δημάρχου Μεταμόρφωσης κ ΤΖΙΤΖΙΦΑ και του κ. ΚΑΡΠΕΤΣΑ, της αντιπολίτευσης….

ΔΗΜΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ 2008

ΔΗΜΟΣ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗΣ 2008

22/02/2008

ΟΙ ΚΟΠΡΟΛΑΚΚΟΙ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ…

(Δημοσιεύτηκε στην ΑΠΟΨΗ 26 Φεβ 2008)

Με τα χρόνια αλλάζουν όχι μόνο τα μετρούμενα μεγέθη, μα και τα ίδια τα μέτρα που έχουμε για να εκτιμήσουμε το παντός είδους αγαθό. Πράγματα που κάποτε εθεωρούντο σαν ανεκτίμητης αξίας, έρχονται σήμερα να πέσουν στο χρηματιστήριο αξιών να αποτιμηθούν και να εξαργυρωθούν κατά περίπτωση…

Ακούγαμε πολλά για το νοτιοδυτικό κομμάτι των Αστερουσίων, «Τόποι Αγίων», «Τοποι ασκητών», «Περιοχή Natura» και άλλα ηχηρά. Κυκολφορούσαμε επι δεκάδες χρόνια σε ένα αναλλοίωτο φυσικό τοπίο. Το τοπίο αυτό ξαφνικά απέκτησε ιδιοκτήτες… Σηκώθηκαν συρματοπλέγματα, έγιναν και γίνονται ιδιοκτησιακές κόντρες κλπ. Οι φτωχοί βοσκοί του 50 Βαρδινογιάννηδες καθώς και πολλοί άλλοι παρουσίασαν συμβόλαια ιδιοκτησιών της περιοχής. Το Μοναστήρι …θεματοφύλακας (εδώ επιτρέπεται να γελάσετε) έχει εκποιήσει όσα μπόρεσε, χωρίς βέβαια να φαίνονται πουθενά οι όποιες επενδύσεις εκ των ρευστοποιήσεων. Κυκλοφορούσε κάποτε στην περιοχή η λέξη «Μοναστηρικά κτήματα». Αλήθεια πού πήγαν αυτά ή οι ρευστοποιήσεις αυτών; Θυμάμαι επίσης τον Μοναστηρικό Λειβαδειώτη, όπως βέβαια και το σταθερά εξαθλιούμενο μοναστήρι της Οδηγήτριας, παρά την εκποίηση-συρρίκνωση των ιδιοκτησιών του…. (Εκτός και αν κάποιος …θεοσεβούμενος μιλήσει για …κοινωνικό έργο-προσφορά του σύγχρονου μοναστηριού.)
Αυτή περίπου είναι η ιστορία της περιοχής αυτής. Ο καθένας που μπορούσε εκποιούσε και από ένα κομμάτι. Τώρα έρχεται και το ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΣΥΝΟΛΟ (ναι και δεν θέλω κουβέντα, εκτός και αν πείτε πως δεν τους ψηφίσατε εσείς τους Δημάρχους σας και τους Δημοτικούς Συμβούλους σας) και φτιάχνει τον κοπρόλακκο της Κρήτης στους ….Αγίους σας τόπους. Θα μπορούσε όλη η ιστορία να προκαλέσει γέλιο, αν δεν ήταν τόσο σοβαρή που να δείχνει πως ΟΛΟΙ είστε για κλάματα… Τονίζω το όλοι, μιάς και δεν είδα ένα από τους μειοψηφούντες υποψήφιους να κάνουνε μιά μάζωξη των κατοίκων να θέσουν το επιτακτικό ερώτημα: Αυτές είναι οι επενδύσεις στη Μεσσαρά; Αυτή είναι η αξιοποίηση του δρόμου, νάρχονται εύκολα τα σκουπίδια του βόρειου άξονα στον …Αγιασμένο κοπρόλακκο; Όχι μόνο προεκλογικές, και για ψήφους, μαζώξεις αγαπητοί μου ανθρωποβοσκοί, με το όποιο ιδεολογικό σας καρότο…
Είναι γεγονός πως στην περιοχή μας το ΠΑΣΟΚ έχει την απόλυτη, (ανά το πανελλήνιο), πλειοψηφία, και οι ντόπιοι χαίρονται γι΄αυτό, δικαίωμά τους, μιάς και η ιδεολογική επιλογή και έκφραση είναι δικαίωμα του καθενός. Επειδή όμως με αυτό σαν κριτήριο εκλέξατε κάποιους δημάρχους στην περιοχή, μήπως οι τοπικοί του συγκεκριμένου κόμματος, πρώτοι από όλους, θάπρεπε νάχουν την ευαισθησία να εκφρασθούν για αυτές τις επιλογές των αιρετών τους; Οι μόνοι που έμειναν να διαμαρτύρονται είναι οι Τοπικές εφημερίδες, και κάποιοι μεμονωμένοι πολίτες. Οι λοιπές οργανωμένες δυνάμεις, σωματεία εργαζομένων, τουριστικές ενώσεις, κομματικές οργανώσεις, αντιπολιτεύσεις μείζονες- ελάσσονες, δεν έχουν λόγο;
Σκέφτομαι με θλίψη, πως ένα καλοκαίρι, πάνε 15 τόσα χρόνια, καθόμουν στην πλατεία του Πετροκεφαλιού με την βουλευτή, από τότε, και σημερινή Νομάρχη Βαγγελιώ Σχοιναράκη, καθώς και την καλή της φίλη και σημαντικό στέλεχος του ΠΑΣΟΚ, Άννα Δαμαντοπούλου, τότε Επίτροπο της Ελλάδας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Το μόνο που θυμάμαι ότι της επεσήμανα ήταν ένα πράγμα: » Αυτό το μέρος που επισκεφθήκατε, Μάταλα και Καλοί Λιμένες είναι η Πύλη του Σύγχρονου Δυτικού κόσμου, η Πύλη του Δυτικοευρωπαϊκού Πολιτισμού και η Πύλη του Χριστιανισμού». Βέβαια δεν θα μπορούσε κανένας βουλευτής, Νομάρχης, ή στέλεχος κυβερνητικό ή μή, να ορίσει εαυτόν θεματοφύλακα εκείνων που οι ίδιοι οι κάτοικοι απεμπόλησαν ή αδιαφόρησαν.
Ένα από τα μείζονα θέματα της περιοχής μας ήταν, από πολλά χρόνια, η διάθεση των απορριμάτων. Ουδείς των κατοίκων απαίτησε, μα και κανένας από τους υποψήφιους πρότεινε, την όποια λύση έκρινε εφικτή και αποδεκτή. Αυτό αποτελεί παράλειψη και από τις δυο πλευρές και πολιτικαντισμό, που βέβαια δεν μπορούν να χρεωθούν οι νυν Δήμαρχοι μόνον. Σίγουρο όμως είναι πως θα πρέπει να πληρώσουν οι τοπικές κοινωνίες το τίμημα της ανάπτυξης τους. Τούτο είναι κατανοητό. Εδώ όμως παρουσιάζεται το φαινόμενο να κινδυνεύει η περιοχή μας να πληρώσει πολλαπλάσιο τίμημα και μάλιστα τίμημα της ανάπτυξης άλλων περιοχών. Στο ν ιστότοπο μου (https://wpababion.wordpress.com/) για το Πετροκεφάλι, είχα αναφερθεί σε μιά επιστολή των πιτσιρίκων του χωριού, καθώς και στην τροποποίηση του Οικοσυστήματος από το 1960 μέχρι σήμερα. Είναι κυριολεκτικά ντροπή για τους μεγάλους να ασχολούνται μόνο με μικρά θέματα, αφήνοντας τους μικρούς να θίγουν τα μεγάλα… Βλέπετε λοιπόν τους μεγάλους να αγωνιούν αν καταφέρουν να ικανοποιήσουν τα διάφορα ρουσφέτια, για το χωριό τους, για τον γείτονά τους, για το κόμμα τους, για τον ψηφοφόρο τους.
Έφθασε φαίνεται η ώρα του λογαριασμού αγαπητοί φίλοι. Οι δημοκρατικές ευαισθησίες, η ενημέρωση, η πλέρια δημοκρατία, από κάθε πλευρά, έγιναν συνθήματα, λέξεις χωρίς νόημα. Υπάρχει όμως μια «πρόταση» και δεν θα διστάσω να την κάνω: Κάνετε κύριοι Δήμαρχοι από ένα εξαιρετικά μικρό ΧΥΤΑ δίπλα (ας πούμε 500 μέτρα) από τις Μοίρες και το Τυμπάκι για τα αντίστοιχα απορρίμματα. Νάστε σίγουροι, όπως είμαστε και εμείς, πως τότε:
α) Δεν θα έλθει ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΚΙΛΟ σκουπιδιών από το βόρειο άξονα στην πόρτα μας.
β) Θα εφαρμοσθεί η ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΛΕΞΗ ΤΗΣ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑΣ στη διαχείριση των σκουπιδιών, μιας και ουδείς θ άθελε τα σκουπίδια του να μυρίζουν στο ίδιο του το σπίτι.
γ) Δεν θα παραχθεί ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΚΙΛΟ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ, παραπάνω από τα απόλυτα αναγκαία.
δ) Θα επιτύχει 100% η περιβόητη ανακύκλωση.
ε) Θα πάψουμε να καταναλώνουμε πόρους του πλανήτη, συσκευάζοντας ένα αναπτήρα ή ένα παιδικό παιχνιδάκι, σε μια συσκευασία κοπής ενός ολόκληρου δένδρου. Και το σπουδαιότερο:
στ) Ορίσετε, πως κάθε παραγωγός σκουπιδιών ΝΑ ΠΑΡΑΔΙΔΕΙ ΑΥΤΟΠΡΟΣΩΠΩΣ, τα σκουπίδια του στο διαχειριστή σκουπιδιών, καταβάλλοντας το αντίστοιχο κόστος.
Βλέπω τον πονηρό πολιτικάντη, να κάθεται απέναντί μου και να επιχειρηματολογεί: » Τι λες βρε αιθεροβάμονα, εμείς απλά ΔΙΑΧΕΙΡΙΖΟΜΑΣΤΕ για μιά τετραετία το πρόβλημα, (ίσως θ αθελε να μου προσθέσει : λύνοντας για μια ζωή το δικό μας πρόβλημα, όμως δεν το τολμά), και όχι ΕΠΙΛΥΟΝΤΑΣ ΤΟ.
Δεν έγραψα τα παραπάνω για να κάνω μιά πρόταση επίλυσης του θέματος των σκουπιδιών, ούτε και έκανα καμμιά ρεαλιστική πρόταση επίλυσης του θέματος. Όμως οι βιομηχανικές κοινωνίες της Δύσης έχουν δόσει εδώ και χρόνια λύση στο πρόβλημα. Εμείς σαν Κράτος γιατί δεν βλέπουμε-σχεδιάζουμε μιά μακρόχρονη οριστική λύση, αλλά παίζουμε την κολοκυθιά, και ζητούμε από τον κάθε αδαή (έστω με καλή πίστη) Δήμαρχο, να λύσει το πρόβλημα;
Δυστυχώς, μέχρι πρότινος ο Δήμαρχος-σωστός Διαχειριστής των σκουπιδιών, ήταν ο πετυχημένος ΠΑΝΕΛΗΝΙΑ Δήμαρχος. Αφού τόσο χαμηλά έθεσε η κοινωνία τον πήχη για τον εκάστοτε Δήμαρχο της, τώρα που αντιλαμβάνεται πως εκτός από το χαμηλά υπάρχει και το χαμηλότερα, ας περάσει από το ταμείο.
Δεν ξέρω πατριώτες μου, μα κάτι μου θυμίζει τη Σκύλα και τη Χάρβδη… Οι μεν σοσιαλιστές προσπαθούν να μετατρέψουν σε σκουπιδότοπο το εσωτερικό της περιοχής μας, οι δε κυβερνώντες δεξιοί, πολύ αδέξια (https://wpababion.wordpress.com/ σχετικό άρθρο: ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ-ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ) προσπαθούν να κάνουν ένα λιμάνι-σκουπιδότοπο στον κόλπο της Μεσσαράς…

18/02/2008

ΟΙ ….ΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ …ΠΟΙΗΤΕΣ

Ιανουαριος 2000
Έψαχνα κάποια αρχεία μου, περί το 2000, και έπεσα πάνω σε ένα άρθρο μου με τον παρπαπάνω τίτλο, μη δημοσιευμένο, σχετικά με τα δρώμενα από την εξουσία εκείνη την εποχή, που βέβαια συνέχισαν και μετέπειτα, μιας και η γλύκα της εξουσίας μπορεί να επικαλείται μεν και …ζερβόδεξες θεωρήσεις (όταν τις έχει ανάγκη), δεν παύει όμως να μην διαφέρει ως προς τον απαρέγκλιτο στόχο: την καρέκλα της εξουσίας. Έτσι, τα αναφερόμενα παρακάτω ήταν μεν τα δρώμενα εκείνου του ΠΑΣΟΚ, με συνεχιστή όμως τη ΝΔ, και πρόσφατο ερμηνευτή τον … Τσίπρα. Διαβάστε το λοιπόν, είναι διαχρονικό, είναι επίκαιρο.

Πριν όμως προχωρήσω, θάθελα να αφιερώσω στους παραπάνω…ποιητές ένα ποίημα, παργματικό αυτή τη φορά. Εϊναι δείγμα γραφής ενός νεαρού μαθητή από τους Αγ Δέκα, που άξια τον βράβευσαν προ μερικά χρόνια. Το ποίημα δημοσιεύτηκε σε μια από τις τοπικές μας εφημερίδες και απαντά στην αμετροέπεια των λέξεων με τις ΛΕΞΕΙΣ (ΧΩΡΙΣ ΝΟΗΜΑ):

lexeis

Είναι ένα από τα σημεία ξεπεσμού της σύγχρονης διακυβέρνησης η αλλοίωση της γλώσσας. Ήταν ανέκαθεν γνωστό το δικαίωμα του λογοτέχνη ή του ποιητή να αναδείξει αξίες χειριζόμενος τη γλώσσα «ποιητική αδεία». Πέραν τούτου, η παντός είδους εξεζητημένη χρήση της γλώσσας αναγνωριζόταν μόνον και μέχρις ενός σημείου στους δικηγόρους ενώπιον της δικαιοσύνης, αλλά με αντίστοιχο ισοβαρή αντίπαλο δικηγόρο, απέναντι δε και στους δυο έναν αδέκαστο κατά τεκμήριο κριτή, το δικαστή, ώστε να μην υιοθετούνται σαν καθεστώς τα παντός είδους «δικολαβίστικα».
Και ενώ ο 20ος αιώνας μας επιφύλαξε πρόοδο και ανάπτυξη, πνευματική και υλική, φαίνεται ότι η πνευματική ανάπτυξη υπ ελήφθη της υλικής σε επικίνδυνο βαθμό. Ο λόγος αυτής της άποψης τεκμηριώνεται, κατά την ταπεινή μου γνώμη, από το γεγονός ότι ενώ η ακρόαση και πληροφορία μπόρεσε να κινηθεί εύκολα και απρόσκοπτα σε ευρείες πληθυσμιακές μάζες, η πνευματική ανάπτυξη του ακροατή δεν ήταν επαρκής, ώστε να αποφύγει να γίνει θύμα των λόγων των επιτηδείων.
Ας γίνω πιο σαφής: Ποίηση, σε απλά ελληνικά είναι δημιουργία λογοτεχνική, εκ του μηδενός. Σαν γενικότερη έννοια η εκ του ρήματος ποιώ έννοια έχει την έννοια της ελεύθερης ανιδιοτελούς δημιουργίας, με τη βοήθεια του πνεύματος, ενός αγαθού, είτε πνευματικού, όπως παραπάνω, είτε και γενικότερα υλικού, που συνήθως ενέχει και υψηλή προστιθέμενη πνευματική αξία, ώστε να αναγορευθεί σε «ποίημα». Διαβάζουμε λοιπόν σε διάφορα δημιουργήματα: «εποίησε ο τάδε».
Ερχόμαστε τώρα στους σύγχρονους δημιουργούς πολιτικής, τους παντός είδους γλωσσοπλάστες, λεξηλάγνους, όπου η γλώσσα έγινε εργαλείο αρκετά επικίνδυνο για το ανθρώπινο γένος.
Πρώτη λέξη είναι η λέξη ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ. Δεν είναι ίσως το καλύτερο παράδειγμα, όμως είναι περίπτωση εννοιολογικής διαστρέβλωσης μιας λέξης για σκοπούς που η κοινή ανθρώπινη συνείδηση βλέπει ιδιοτέλεια. Αν κάποιος σκοτώσει ένα Αμερικανό στην άκρη του κόσμου αυτό είναι τρομοκρατία. Το κράτος-δράστης οφείλει να καταστήσει εαυτό υπόλογο, όπως και τον λαό του, για το συμβάν. Αν στο ίδιο κράτος π.χ. Ισπανία, ή Ιρλανδία, ή Αιθιοπία, ή Νιγηρία, κάποιες ειδικές ομάδες ιθαγενών έχουν διαφορετική αντίληψη από εκείνη της ασκού σας την εξουσία ομάδας, με αποτέλεσμα να θανατώνονται από τους ασκούντες την εξουσία βίαια δεκάδες ή εκατοντάδες πολίτες ετησίως, είτε σαν «νόμιμος λιθοβολισμός», είτε σαν σαμποτάζ κατά ντόπιων κατοίκων, αυτό κατά ουδένα τρόπο κατατάσσει αυτές τις χώρες στις υποθάλπουσες ή και ασκούσες τρομοκρατία, όπως παραπάνω ορίσθηκε.
Μετατοπίσθηκε η έννοια του τρομοκρατούμενου στον Αμερικανό και μόνον και τα συμφέροντά του, ενώ οι θεραπαινίδες, κατά δήλωσή τους, της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού ανά τον κόσμο εξουσίες, θα όφειλαν στο κέντρο του τρομοκρατούμενου να τοποθετήσουν κάθε άνθρωπο, που υφίσταται τον παντός είδους τρόμο, εκπορευόμενο εκ του παντός είδους αδικοπραγούντα ισχυρού.
Δεν γνωρίζω κατά πόσον αυτοί που υποστηρίζουν σε κυβερνητικό επίπεδο τον ανά τον κόσμο αντιτρομοκρατικό αγώνα, όντως αγνοούν την παραπάνω αλήθεια, καθώς και την ετεροβαρή αξία της λέξης-νεολογισμού. Όταν κάποτε θα παρέλθει η εν κρανίω τρικυμία του νυν δεινοπαθούν τος ανθρώπου, θα αναλύονται από τους τότε σοφούς οι βλαχοπονηρούτσικες συμπεριφορές των απογόνων-«κληρονόμων» του Πλάτωνα και του Ιησού Δυτικών, και σίγουρα θα θα γελούν με τη σημερινή μας ημιαργία κατάσταση…
Ας προσεγγίσουμε όμως και μερικές Ελληνικές, καυτές αλήθεια, …ποιήσεις, άξιες να ιδωθούν με περισσότερο νηφάλιο τρόπο, από εκείνον της κομματικής επιτυχίας ή της κοινωνικής αποκατάστασης της αδικίας και ότι άλλο σαλτσοειδές επιτηδεύονται οι λογοπλάστες σύγχρονοι επαγγελματίες επιλυτές όσων η ανεπάρκεια τους μπουρδουκλώνει.
ΝΟΜΙΜΟ …..ΠΟΙΗΣΕΙΣ. Όρος που έχει κατά κόρον και ανερυθρίαστα παίξει από τους πολιτικούς, για την ….επίλυση οικιστικών προβλημάτων, φορολογικών θεμάτων, ψηφοθηρικών στόχων, εκτός βέβαια από την ίδια τη λύση, τόσο των περιβαλλοντολογικών προβλημάτων, των ιδιοκτησιακών και αναπτυξιακών στόχων της κοινωνίας, προγραμματισμένης οικιστικής ανάπτυξης. και …δίκαιας και …ισόνομης μεταχείρισης των πολιτών.
Δεν είμαι νομικός, ούτε νομολόγος. Λαμβάνω όμως το δικαίωμα για τον εαυτό μου, θεωρώντας ότι το γραπτό δίκαιο, οι νόμοι, απλά είναι εκείνο που η κοινή λογική των ανθρώπων πιστεύει και διαμορφώνει, ενώ οι εκτελεστικές εξουσίες απλά αποτυπώνουν σαν νόμους, θα δεχόμουν ότι οι άνθρωποι της πολιτικής έχοντες την εκτελεστική εξουσία μπορούν να γίνουν κάλλιστα και κατ΄εντολήν ΝΟΜΟΠΟΙΟΙ, αλλά κατ΄ουδένα λόγο ΝΟΜΙΜΟΠΟΙΟΙ.
Δεν ξέρω σοφοί μου, αλλά από την πλευρά μου, αυτή του φτωχού, απλού ανθρωπάκου, ο βομβαρδισμός μου με τέτοια ποιητική εξουσία, σας εμφανίζει στα μάτια μου σαν ελέω του όποιου θεού πιστεύετε στυγνούς δικτάτορες, στυγνότερους όλων όσοι έχουν περάσει σε αυτό τον τόπο. Δηλώνοντας ότι είσθε ποιητές νομιμότητας, το φτωχό μου κρανίο το μεταφράζει περίπου ως εξής: Παίρνω μια πράξη, οιαδήποτε πράξη, είτε δίκαια είτε άδικη, στην προκειμένη όμως περίπτωση αφού τη χρήζω εκ των υστέρων νόμιμη δέχομαι εκ προοιμίου ότι ήταν άδικη, και παράνομη. και την μετατρέπω σε νόμιμη. Παράνομη που έβλαψε προφανώς το σύνολο των μη παρανομούντων. Η δίκαια δηλαδή αμοιβή των παρανόμων, από τη δύναμη των νομιμοποιών. Και η ηθική του δικαίου; Το περί δικαίου αίσθημα των λοιπών, των νομίμων χωρίς νομιμοποιούς; Αμβλύνουμε λοιπόν το περί δικαίου αίσθημα του απλού ανθρώπου ή και χειρότερα διαποτίζουμε με την καινοφανή αυτή θεωρία της …σχετικότητας το νέο άνθρωπο που θα του κληρονομήσουμε αυτό τον κόσμο. Και τρέχουμε μετά να οριοθετήσουμε εκ νέου το δίκαιο, εκ νέου το ηθικό, εκ νέου την τρομοκρατία και ούτω καθεξής….Τρέχουμε επίσης να ερμηνεύσουμε συμπεριφορές των νέων, ακατανόητες, ακόμα και από τους ακούσιους εκπαιδευτές τους. Όμως οι …ποιητές αυτού του κόσμου ας αναλάβουν εξ ολοκλήρου την ευθύνη των …ποιημάτων τους. Διότι με την καινοφανή θεωρία τους περί της ανεξέλεγκτης ποιητικής δύναμής τους δηλαδή, ας αντιληφθούν ότι δεν είναι μόνον εκούσιοι κουτοπόνηροι νομιμοποιοί, αλλά και ακούσιοι, έστω, φθοροποιοί όσων ίσως θα ήθελαν ακόμα και αυτοί να προστατεύσουν.
Μιά άλλη ακόμα πιο χυδαία ελέω Θεού λέξη, έχει παρεισφρύσει στο λεξιλόγιο μας: ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΗΣΕΙΣ και ΕΛΛΗΝΟΠΟΙΟΙ. Αν είναι δυνατόν. Έφθασε σε τέτοιο βαθμό η παντοδυναμία των εξουσιαστών, ώστε να αλλοιώνουν κάποιους, που μέχρις πρότινος ήταν κάτι άλλο και να τους ποιούν Έλληνες; Δεν διατείνομαι γιά το μεγαλείο του Έλληνα. Υπεραμύνομαι όμως του ανθρώπου που ευτελίζεται έναντι πινακίου φακής να αρνηθεί αυτό που είναι. Αλήθεια, πόσο αποτιμάται η αξία κάθε ενός από αυτούς τους …Ελληνοποιοιμένους ώστε να τους μεταφέρουμε κάπου και έναντι αυτού του τιμήματος να …Κουρδοποιηθούν, να …Ρωσοποιηθούν, και γενικά να …αφελληνοποιηθούν;
Το πλέον διασκεδαστικό βέβαια της υποθέσεως είναι ότι οι ίδιοι, οι Ελληνοποιητές, διατείνονται ότι είναι παντός είδους αγωνιστές αγώνων κραταιών γιά να διατηρήσουν την Ελλάδα, την Ελληνικότητα αυτού του τόπου. Μήπως με τις πράξεις τους το μόνο που αποδεικνύουν είναι, ότι οι αγώνες τους δεν ήσαν άλλο τι παρά αγώνας επικυριαρχίας επί ενός λαού, ανεξαρτήτως χρώματος, πιστεύω, ή δοξασίας, αρκεί αυτοί να τον ποδηγετούν αταλάντευτα;
Αν δε δεχθούμε τα περί Ελληνικότητας των …Ελληνοποιηθέντων, καταφανώς απούσης, θα μπορούσαν οι …Ελληνοποιοί να να δείξουν την οργάνωση έστω και εκ των υστέρων εξελληνισμού των δια νόμου Ελληνοποιημένων; σχολεία, ας πούμε, κέντρα εκπαίδευσης κλπ; Μήπως η μόνη ωμή αλήθεια είναι η φημολογούμενη, και σε ένα εκλογικό βιβλιάριο και μια κατευθυνόμενη ψήφο συμποσούμενη Ελληνικότητα των ανωτέρω δυστυχών; Που με τη σειρά του αποκαλύπτει σαν ανθέλληνες τους αρνούμενος στους ιθαγενείς Έλληνες το δικαίωμα να εκφράσουν την άποψη τους για τους ηγέτες τους;
Μία ακόμα … ποίηση που έχει παίξει τα τελευταία χρόνια της παγκοσμιοποίησης (που είναι στην πραγματικότητα η μόνη ….ποίηση, από την οποία εκπορεύονται πολλές άλλες) είναι η …ΑΝΩΤΑΤΟΠΟΙΗΣΗ των ανωτέρων τεχνολογικών ιδρυμάτων. Έτσι, για να επαληθευθεί το ρηθέν από τον απλό θυμόσοφο Έλληνα: Σ, αυτό τον τόπο ότι δηλώσεις είσαι…
Περιμένουμε οσονούπω, να …θεσμοθετηθούν και μερικά άλλα στραβά της ελληνικής πραγματικότητας, όπως για παράδειγμα:
Η …υψηλοποίηση των κοντών, κόντρα στο κόμπλεξ και τον κατατρεγμό της άδικης κενωνίας,
Η ….λιγνοποίηση των χοντρών, ώστε και αυτό το όραμα να γίνει πράξη…
Ακόμα και η ..αδελφοποίηση των Ελλήνων, οδεύει αργά αλλά σταθερά στην …ποίηση της. Ας μην ξεχνάμε, όλο και περισσότερες …αδελφές κάθε τρις και λίγο μας κομπλεξάρουν στα κανάλια, πως δεν τους …μοιάζουμε. Και μη χειρότερα….

16/02/2008

ΡΑΜΜΑΤΑ, Ο-ΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΤΟ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ…

(ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΕΝΟ ΣΤΗΝ : ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ ΜΕΣΣΑΡΑΣ)

Γνωρίζετε, συμπατριώτες μου, να κλείνετε το ρήμα έχω; Αν ναι, κλείνετε το σας παρακαλώ, γράμματα ξέρετε, και θα δείτε πόσοι από τη γενιά που μας κυβερνά τα τελευταία 20 χρόνια, έχουμε πλάκα, και μάλιστα πολλή πλάκα… Έχουμε και λέμε λοιπόν: «έχω, έχεις, έχει πλάκα, έχουμε, έχετε κλπ» Το άσχημο είναι πως κάνουμε πλάκα σε βάρος των παιδιών μας, των παιδιών που δουλεύουνε 10 ώρες για 20 ευρώ, και εμείς, την ίδια στιγμή που τρώμε ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΠΑΡΑΓΟΥΝ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΑΣ, (μιάς και αυτά τα λίγα που φτιάξαμε εμείς πρόλαβαν και τα φάγανε οι προηγούμενοι), τους λέμε πως παίρνουμε μέτρα, γιατί τάχατες «φροντίζουμε να μην πεινάσουν στο μέλλον».

Αυτό κι΄αν είναι υποκρισία! Αλήθεια, πόσα δις «δώσαμε» στους δικαστικούς προ καιρού, κυβερνώντες μου, διότι έτσι έκρινε ο Κεδίκογλου (;) Γιατί αλήθεια τη θέλατε τόσο βαρυστομαχιασμένη τη δικαιοσύνη; Και συ τέκνο Βρούτε; Δεν άκουσα διαμαρτυρία! (το κοπέλι στην Αθήνα το λένε τέκνο-παιδί, για όσους δεν θένε να καταλάβουνε).

Αλήθεια, από που περίσσεψαν τα λεφτά για να φτιάξετε το τριτοκοσμικό ταμείο των φτωχών; Μήπως από τη γενική υπερφορολόγηση, ώστε επιλεκτικά να επιστρέψετε, ελεγχόμενα, ψίχουλα σε κάποιους που φτωχάνατε, σαν ελεημοσύνη;

Όταν κάποτε είχαν δικαίωμα να βγουν στη σύνταξη νέοι άνθρωποι, στα 35-45, αυτό ήταν, και είναι, δικαίωμα για το οποίο ακόμα και σήμερα κάποιοι αγωνιζόμαστε;

Αλήθεια, ποιος από τους «αγωνιστές» πολιτικούς, δικαστικούς, συνδικαλιστές κλπ, γύρισε να κάνει μιά έντιμη πρόταση: Όχι αυξήσεις, ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ, (κάπου-κάπου και μείωση) για τόσα χρόνια, αλλά εργασία, και στοιχειώδη αμοιβή στα παιδιά της νέας γενιάς. Προσπαθούν οι υποκριτές να λύσουν το «ασφαλιστικό» των παιδιών μας ( οι πολιτικοί και τραπεζίτες !), εκεί που δεν τα φθάνουν οι αμοιβές να ζήσουν!

Μήπως όμως, λέω μήπως, μιας και αδειάσατε τα αποθέματα των ασφαλιστικών ταμείων, τώρα θέλετε να τα ξαναγεμίσουμε τα κορόϊδα, για να τα εκμεταλευτείτε ΑΜΕΣΑ, αλλά και να τα ΞΑΝΑΑΔΕΙΑΣΕΤΕ σε μερικά χρόνια;

Ψάχνουνε πολλοί έμπειροι της γενιάς μου, αλλά και της πολιτικής του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, να εξηγήσουν το φαινόμενο » ΤΣΙΠΡΑ» . Απορούν πως οι νέοι συμφωνούν με το τίποτε του Τσίπρα, ενώ κατά την άποψη της γενιάς μας θάπρεπε να συμφωνούν με τα φάσκελα που τους δόσαμε σαν γενιά ! Ωραίοι είμαστε πατριώτες μου ! Να μας χαιρόμαστε!

Νάστε σίγουροι πατριώτες μου πως δεν θα χαθούν τα παιδιά μας, γιατί μαθαίνουν ν΄αγωνίζονται στο άθλιο σύστημα που τα έχουμε οδηγήσει. Όμως σίγουρα, οι ΜΠΟΥΡΔΕΣ που με δίχως τσίπα (έστω και με Τσίπρα) τα παρφουμάρισε τόσα χρόνια η γενιά μας, δεν αποτελεί παρά ένα όνειρο που φτιάξαμε για τον εαυτό μας για να κοιμόμαστε ήσυχοι τον ύπνο του δικαίου, τρομάρα μας … Να τις θυμηθούμε;

Οι γενιά του 1-1-4 (ακόμα τρώει παναθεμάτηνε…), η γενιά του Πολυτεχνείου (αυτή να δεις Μαρία μου…), η γενιά που χτυπιότανε πως τα 3/4 του πλανήτη είναι κόκκινα (ούτε μέτοχος σε βιομηχανία μπογιάς νάσουνε Αλέκα εκείνα τα χρόνια…), Και ήρθε η ώρα του : Τώρα τρώμε δεν μιλάμε, και όλοι τους πλασαρισθήκανε στην …εντεκάδα: των σοσιαλιστών, των νεοφιλελευθέρων, των εκσυγχρονιστών…. Α’ ξέχασα την Εθνοσωτήριον ! (μη μου πείτε πως δε χωράει στο Δημοκρατικό μας σύστημα. Σιγά μη στάξει η ουρά του γαϊδάρου!).

Μην κόπτεστε λοιπόν παλληκάρια μου για το «ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΟ» των παιδιών μας, και άλλα φαιδρά … ΟΡΑΜΜΑΤΑ της γενιάς μας. Άλλωστε, γνωρίζετε πόσο χωρίζει τα …Ο-ΡΑΜΜΑΤΑ μας, από τα ΡΑΜΜΑΤΑ, που έχουν τα ίδια τα παιδιά μας για τη γούνα μας; ΜΟΛΙΣ ΕΝΑ ΣΤΡΟΓΓΥΛΟ ΜΗΔΕΝΙΚΟ! Και αν κλαψουρίζουμε για το «μέλλον» των παιδιών μας, τάχατές μου, δέστε παλληκάρια μου το μέλλον (τα κακά στερνά καλύτερα που θάλεγε κι μάνα μου) της ίδιας της γενιάς μας (εγκατάλειψη και αδιαφορία των γονιών από τα παιδιά τους), δίκαια ανταπόδοση της ανικανότητάς μας, όχι να διασφαλίσουμε την ασφάλεια των παιδιών μας, μα ούτε ένα παγκάκι δεν έχουμε βάλει στις πόλεις μας να καθόμαστε σαν γενιά, ούτε ένα πεζοδρόμιο δεν φτιάξαμε να περπατούμε… Και τρέχουμε να λύσουμε το ασφαλιστικό των παιδιών μας ! Πως; με τους διαφόρους που μια ολόκληρη γενιά διαλέξαμε να μας κυβερνάνε; Μη επιμένετε ακόμα πως δεν έχουμε πλάκα…

(ΥΓ. Ναι συμφωνώ πως κάποιοι, ελάχιστοι, αγωνιστή κανε πραγματικά για τις ιδέες τους. Όμως, πάθανε τέτοιες νίλες από τους εκμεταλλευτές των ιδεών τους, που ουδείς από τους γνήσιους αγωνιστές, έχει το κουράγιο να διαμαρτυρηθεί για τις «ύβρεις μου». Αντίθετα, θα μου άρεσε η «ωργισμένη» αντίδραση των …. μπουκωμένων . Σιγά μόνο μη σταρβοκαταπιείτε και μου πνιγεί τε μανάρια μου…)

15/02/2008

ΚΡΙ-ΚΡΙ : Ο ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΧΟΡΕΥΕΙ 8 ΜΑΡΤΗ…

Filed under: Χωρίς κατηγορία — Λεοντάριον @ 7:15 μμ

Ο Σύλλογος Κρητών Γλυκών Νερών – Παλλήνης χορεύει, στις 8 Μάρτη. Καλεί τους καλούς του φίλους, και όχι μόνον, να διασκε΄δάσουν μαζύ του… Λεπτομέρειες στο ΚΡΙ_ΚΡΙ

13/02/2008

ΠΑΛΗΟΥ ΚΑΙΡΟΥ Μ΄ΑΝΑΜΝΗΣΕΣ…

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΈΝΟ ΣΤΗΝ: ΑΝΤΙΛΑΛΟΣ ΜΕΣΣΑΡΑΣ)
Είντα τόθελε ο χριστιανός, ο Δήμαρχος των Μοιρών εννοώ, και σκαλίζει σα νταθοκάτσουλο τσοι μνήμες μας και ξεθάβει παλιού καιρού ανάμνησες… Ιστορίες με βρύσες, έρωτες, συγκινήσεις, μελαγχολία, όλα ανακατωμένα. Αν και θάθελα να ασχοληθώ μόνο με το ευτράπελο κομμάτι της αναφοράς, δεν θα παραλείψω, να προειδοποιήσω σοβαρά τους φωστήρες της πρότασης:
Είναι πολύ σοβαρό το το θέμα του νερού σε κάθε μορφή του, είτε άρδευση είτε ύδρευση, μην τα βλέπετε σε βάθος τετραετίας αιρετοί μου άρχοντες… Αν βάλετε μια βρύση στη μέση του δρόμου, σαν μοναδικό τρόπο ύδρευσης, θυμίζοντας στον τουρίστα, στον επισκέπτη της περιοχής εικόνες τριτοκοσμικής χώρας στο Δήμο σας, μην απορήσετε για εκείνο που θα ακολουθήσει… Και να λύνατε το πρόβλημα της ύδρευσης εσαεί, κάτι θα είχατε πετύχει. Όμως, σε πολύ λίγο χρόνο θα χρειασθεί να λάβετε και άλλα περιοριστικά μέτρα, και όχι ελεύθερη – ανεξέλεγκτη ροή καλής ποιότητας νερού στους δρόμους…. Σκέφτεστε Δελτίο ύδρευσης, σκέφτεστε νερουλά, σκέφτεστε τιμολόγιο-πώληση, πως το φαντάζεστε το πράμα; Για μήπως και θέλετε απλά να γυρίζουνε φολκλορικά βιντεάκια με τα κινητά οι τουρίστες (μιάς και όλες οι σχετικές ελληνικές ταινίες έχουνε γυριστεί).
Αλήθεια Δήμαρχε, εσύ κατά που το πας με τις βρύσες σου, δεν χρειάζεται να αναβαθμίσει η κυβέρνηση το Τμήμα Μοιρών σε Υποδιεύθυνση Ασφαλείας. Έτσι κι΄αλλιώς οι …ζωηροί μαυροπουκαμισάδες θα παίρνουν, κατ΄εντολή της κεράς τωνε, τη στάμνα, και πρωί-πρωί θα κάθουντε σαν οσίες παρθένες στη σειράντως να γεμώσουνε… Εκτός κι΄αν τους βγάλεις κάρτα προτεραιότητας για να μη μαραθεί η φυτεία στα όρη….
(Κάτι παλιές ελληνικές ταινίες είχανε αντίστοιχα σενάρια, με την έλλειψη νερού και τις συνέπειές του. Στον τόπο μας, στα χρόνια τση μάνας μου εγροίκουνα μιά ιστορία τσ΄απάνω ρίζας, σχετική με το νερό, τη βρύση και τον Κουταλιανό: Επήγαινε λέει, η αμπλά του Κουταλιανού στη βρύση του χωριού να πάρει νερό, επερίμενε τη σειρά τζη, μα κατά που φαίνεται άλλες πια καπάτσες τση πήρανε τη σειρά και εγίνουντανε μεγάλος μαλιχουλές… Στην ώρα απάνω επέρνα και ο Κουταλιανός, και σαν ε΄κατάλαβε είντα κιαολιάς είχενε γενεί, αγκαλιάζει ούλη τη βρύση και τηνε πάει παράπαντας, εκειά απου εκάθουντανε φουρικιζμένη κί αναμαλιαζμένη η αμπλά του…. Βέβαια, θα σκεφτούνε οι πιό πονηροί πως εκειανά τα χρόνια δεν είχανε ελαστικούς σωλήνες ύδρευσης Πετζετάκη, είντα πως τηνε ξεστέλυωσε το χριστιανός τη βρύση… Τέλος πάντων κιαυτοί έχουνε δίκιο, όπως θάλεγε κι΄ο Χότζας…)
Εδώ και τριάντα χρόνια παρακολουθώντας, την διεθνή Αγγλογαλική επιστημονική βιβλιογραφία, μου έκανε τρομερή εντύπωση τα πρώτα χρόνια η πυκνή αναφορά των επιστημόνων στο περιοδικό του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας για το πρόβλημα της ποιότητας του νερού, καθώς και των παγκόσμιων αποθεμάτων ποσίμου νερού, σε διάφορες χώρες. Καιρός να προβληματισθούμε να εκσυγχρονιστούμε – ανησυχήσουμε για ένα πρόβλημα που θα μας στριμώχνει στη γωνιά όλο και περισσότερο…. Δεν φταίει βέβαια κανείς νυν τέως ή μέλλων Δήμαρχος, όμως η διαχείριση του υπαρκτού προβλήματος, απαιτεί τη μεγαλύτερη δυνατή σοβαρότητα για να υποστούμε τις λιγότερες δυνατές συνέπειες….
Το πρώτο πράμα που ε θυμήθηκα Δήμαρχε με την πρωτοβουλία σου ήτανε η μαντινάδα τσ΄εποχής μου, πούλεγε:
» πάλι καυγά εβάλανε οι κοπελιές στη βρύση // γιατ΄εσυνοριστήκασι, ποιά θα πρωτογεμίσει.
καικειάτονε κι η π΄αγαπώ, και μάλωνε καικείνη // κείκλαιγε πως τση σπάσανε οι γιάλλες το λαϊνι….»
Ε θυμήθηκα ύστερις το κρυγιοστάμνι του παππού μου πάνω στο σταμνοστάτη. Πραγματικό έργο τέχνης-επιστήμης τα κρυγιοστάμνια, ήτονε κατασκευασμένα από ειδικό πηλό, που κατά το ψήσιμο άφηναν αυξημένους πόρους στο σταμνί. Από αυτούς τους πόρους υδροστατούσε ελάχιστο περιεχόμενο νερό, εξατμιζότανε και ε κρύωνε τάποδέλοιπο…. Τέλεια εκμετάλλευση των νόμων της φυσικής…
Ε θυμήθηκα ακόμη, τα καραβάνια των διψασμένων δασκαλιών και των πατεράδων ντως, που περνούσανε από τα Καμαράκια (περιοχή αναμεσα σε Πόμπια – Πετροκεφάλι) το κατακαλόκαιρο με 45-50 βαθμούς και μου ζητούσανε «ένα ντενεκάκι νερό». Έπαιρνα και γω το σταμνί και το αλουμινοντενεκάκι και στοι ξεδίψαζα ούλους στη σειρά… (Θάτανε 1955 – 1963). Εκειανά τα χρόνια μαθές η τροφοδοσία και η μετακίνηση γινότανε με τα γαιδούργια- μουλάργια για τα κοπέλια που εκάθουνταν από την πάνω ρίζα στην Πόμπια, για να μάθουνε γράμματα…
Ε θυμήθηκα ακόμη τη μια και μοναδική Βρύση στσοι Μοίρες, που μετά την είκαμε ο Μαυροφόρος μανάβικο… Ακόμη εθυμήθυκα τα Σδερόσπηλια (αθο ντο Μορόνι;) , που περνούσα πορπαντώντας, 5 χρονώ κοπέλι, για την απάνω ρίζα. Από την πηγή των Σιδερόσπηλιων εκατέβαινε τρεχούμενο, με σωλήνα, το νερό στη βρύση των Μοιρών.
Εθυμήθηκα ακόμη , κείντα δεν ε΄θυμήθηκα…. Τη Γαλιανή βρύση, την Κουσανή Βρύση, τη βρύση του Σϊββα, την Πιτσιδιανή Βρύση, τη Βρύση τση Πόμπιας στον Αϊ Γιώργη, την Αγια Μαρίνα στου Σίββα, στη Φουντάνα στο Πέρι.
Αφηκα τελευταίο το χωριό μου το Πετροκεφάλι, μιάς και το σύστημα ύδρευσης δεν το πολυαπασχολούσε , αφού είχε άφθονα πηγαία νερά, από πηγάδια. Βέβαια, οντενεζορίζουνανε με ανομβρίες ο τόπος μας θυμούμαι στοι Πετροκεφαλινές και μαζώνουνται με τα σταμνιά στο ώμο, στα πηγάδια: Του Μπιτσακογιάννη, του Ανάπειρου, του Μυρτάκη, του Μακρολαίμη, του Καραγιάννη, του Τσουροστελιανού του Δράκου του Μαρκάκη του Μιχάλη τση Τσαγκάραινας, του Λιομανώλη, του Λιογιώργη του Κανακαρομανώλη του Πρωτοδίκη, το Σπυριδιανό πηγάδι, τση Σανταρμομαργώς, του Μανώλη του Πρώιμου, του Γιώργη του παπά, του Χαρίλαου (Τσικνάκη), του Μπαμπιονίτη. Ακόμη το πηγάδι του Τρακοσάρη στην πλατέα και το πηγάδι τση κολύμπας, καθώς και το πηγάδι του Κοκινομάλλη, του Κοκκάκη, και του Τσαγκάρη.
Δ εν είναι ένας μόνο ο λόγος που άφηκα το Πετροκεφάλι τελευταίο. Ό άλλος είναι πως, κατά πως τα μπρουλιάζει ο σατανάς, (κατά που λεγε και μακαρίτισα η μάνα μου), εκατάφερέντα ο Δήμαρχος με τον σύμμαχό μας (κουμπάρο μας αν σας αρέσει καλύτερα) τον…. Τουρκούτ Οζάλ να μου τα ανακατώσουνε στο μυαλό μου, και να πως: Όσο εθώρουνα τα κοριτσόπουλα τση Τουρκίας να φορούνε στοι μανήλες (για να πιάσουνε …καλή τιμή στα νυφοπάζαράντωνε) εθυμήθηκα νάρα-νάρα τη μάνα μου με το άσπρο τσεμπέρι, οντενείμουνε 3-5 χρονώ κοπέλι… Εθυμήθηκα και καμπόσες άλλες με το σταμνί και το τσεμπέρι να κάθουνται και να τα λένε με τσώρες στο Σπυρδιανό πηγάδι… Είτονε μαθές η εποχή που ούλες οι γυναίκες από τα νιάτα ντως εφορούσανε το τσεμπέρι… Και δεν αναφέρομαι στις μαυροφορεμένες χαροκαμένες γυναίκες, μα σαν ένδυμα εθιμικού τύπου εκείνης της εποχής….
Είναι πολύ σοβαρό τελικά το θέμα του νερού, τώρα μεν μειδιούμε με κάποιες προτάσεις, σε λίγα χρόνια όμως θα βιώνουμε το πρόβλημα της έλλειψης του νερού, μιάς και είναι βασικό αναπτυξιακό μέσο μιας περιοχής και όχι μόνο στη γεωργία. Ο κ Γ. Ξαγοραράκης σε μια εκτενή του αναφορά σε τοπικά έντυπα, δίδει μιά γεύση του προβλήματος και των συνεπειών του διαχρονικά σε επίπεδο πλανήτη. Δεν ξέρω αν θα μπορούσε η πολιτική ηγεσία να το δει έτσι, όμως η τοπική κοινωνία καλό είναι να προετοιμάζεται για σκληρές αποφάσεις στη διαχείριση νερού, να γίνει περισσότερο απαιτητική στη σωστή διαχείριση των λιγοστών αποθεμάτων που ακόμα έχουμε….

ΕΓΥΓΕ ΚΑΙ Ο ΜΙΧΑΛΗΣ ΚΑΤΣΙΡΝΤΑΚΗΣ…

Ένας καλός Κρητικός από τα Χουστουλιανά, φίλος της Κρήτης, που την τίμησε μα και τον τίμησε. Πρόεδρος επί πολλά χρόνια του συλλόγου ΜΙΝΩΤΑΥΡΟΣ, και τελευταία Πρόεδρος του Συλλόγου των Κρητών Αγ Παρασκευής.

Πάντοτε με το χαμόγελο να ενώνει το Κρητικό στοιχείο, κάπου-κάπου με τη ζεστασιά της λύρας του, μα πάντα με τη ζεστασιά της Κρητικής ψυχής του.

Χτυπημένος από τον καρκίνο των πνευμόνων μας άφησε νωρίς. Την Παρασκευή 3 μμ 15 Φεβ 2008 το τελευταίο αντίο στο φίλο μας, από τον Νεκροταφείο της Αγ Παρασκευής. Καλό σου ταξίδι Μιχάλη….

11/02/2008

ΕΓΙΝΕ Ο ΧΟΡΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΞΩΠΑΤΕΡΑΣ

Filed under: Χωρίς κατηγορία — Λεοντάριον @ 6:39 πμ
Tags: ,

Με καλή συμμετοχή και μεγάλο κέφι έγινε ο χορός του ΞΩΠΑΤΕΡΑ, στο Κέντρο Μεντής στην Παλλήνη τις 10 Φεβ 2008. Μετά τις βραβεύσεις των επιτυχόντων στην τριτοβάθμια εκπαίδευση, ακολούθησε η κοπή της πίτας. Τυχερός της χρονιάς ο κ Λούμος (σύζυγος Κλειώς Αντωνίου Μαρκάκη).

Ακολούθησε το γλέντι με τον Κωστή Σταυρουλιδάκη. Η νεολαία είτανε ιδαίτερα κεφάτη και ζωηρή φέτος. Το χορευτικό συγκρότημα ΟΜΟΝΟΙΑ με τις παραδοσιακές Κρητικές φορεσιές άνοιξε το χορό, για να συνεχίσει όλος ο κόσμος, με κέφι και ανεβασμένη διάθεση.

Από όσους μπορώ να θυμηθώ, ήταν η Γεωργία Σφυριδάκη και η Παρέα της, Ο Γιώργος Λεκάκης με την παρέα του, τα παιδιά του Μιχάλη του Μπιτσακάκη (Μιχάλης Συρμαλένια Κρυστάλλη), όπως και ο Γιώργης ο Κονταξάκης από το Κουσέ. Ακόμα, οι τέως Πρόεδροι του ΞΩΠΑΤΕΡΑ Μπιτσακάκης Σταύρος και Φραγκιουδάκης Εμμανουήλ, με τις παρέες τους, ο Γιώργος Σπυριδάκης, Μανώλης Μπιτσακάκης, Γιάννης Μπιτσακάκης, Γιώργος Αντωνίου Τσικνάκης και Ευθύμης Τσικνάκης με τις παρέες τους, καθώς και πολλοί άλλοι που θα αναφέρω εν καιρώ, μόλις έχω τα ονόματά τους. Θάτανε παράλειψη να μην αναφερθεί η προσπάθεια να παρευρεθούν η Βούλα Μπιτσακάκη και ο σύζυγός της και πρόεδρος της ΕΑΣΜ Μενέλαος Κουτσάκης. Απλά ο καιρός τους απέλκλεισε στο λιμάνι του Ηρακλείου και ήρθαν την επομένη….

Φωτογραφίες από το χορό, λίγες προς το παρόν θα δείτε ΦΩΤΟ -ΑΤΤΙΚΗ

10/02/2008

ΜΑΚΕΔΟΝΕΣ-ΚΡΗΤΙΚΟΙ ΚΑΙ ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΩΝ ΚΡΗΤΙΚΩΝ

Έχω να «περηφανεύομαι», και ταυτόχρονα έχει να περηφανεύεται η κοινωνία του 1950 αλλά χωρίς εισαγωγικά αυτή τη φορά, πως όντενείμουνε κοππέλι 3-12 χρονώ στο Πετροκεφάλι είχα μπει σε ΟΛΑ τα σπίθια του χωριού, (200 (;) τόσα), έτσι χωρίς σοβαρό λόγο, πότε γιατί έπαιζα με κάνα συνομήλικο, πότε για να κάνω κειμιά παραγγελιά και πότε απλά γιατί οι πόρτες είτονε πάντα ανοιχτές. Είτονε η εποχή που οι πόρτες είτανε ανοιχτές, η κοινωνία είτανε ανοιχτή, λίγα πράματα είχανε οι ανθρώποι να χώσουνε ο γεις ταλλού…. (* Αν κάποιοι απορούν για το λόγο της υπερηφάνειας της κοινωνίας εκείνης, μπροστά στην σημερινή, ας δουν τα φαινόμενα εσωστρέφειας, ψυχικών παθήσεων, ακραίων συμπεριφορών των παιδιών, και πολλά άλλα…. Πολλοί, μικροί-μεγάλοι ψάχνουν να βρουν τη χαρά, την επικοινωνία, το καλημέρα, είτε κλεισμένοι στους τέσσερις τοίχους του σπιτιού τους, είτε τρέχοντας καθημερινά μερικές δεκάδες χιλιόμετρα με το αυτοκίνητο, για να συναντήσουν το μοναδικό φίλο τους στην άλλη άκρη της Κρήτης…)
Μούμεινε λοιπόν, πως σε κάθε σπίτι εθώργιες λιγοστές φωτογραφίες παλιών Κρητικών με περίεργα στρατιωτικά τσ΄εποχής του 1900… Πα ναπει, πως ούλοι οι προ-προ παππούδες τση σημερινής νεολαίας είχανε πολεμήσει στην απελευθέρωση τσ΄ Ελλάδας, και ας ήτανε ο τόπος τους ακόμη σε τούρκικη κατοχή.
Εγροίκουνε ακόμη, από κειανά τα χρόνια, πως ο παππούς μου ο Αλεξάκης είκαμε 9 χρόνια στρατιωτικό. Μια φορά μάλιστα, πούχενε πάρει άδεια και ξαναγύριζε στο στρατό ο παππούς μου, είδωκε καμπόσα λεφτά του κυρού μου, λέγοντάς του να φροντίσει κατά πως πρέπει άμα πεθάνει μιά αδελφή του, η Παρασκευή, που δεν είχε υγεία-ζωή. (Πραγματικά 16 χρονώ πέθανε….) Είλεγέ μου ακόμη ο κύρης μου: «Ο Σάντολός μου ο Καδιανογιώργης είκαμε 12 χρόνια στο στρατό».
Εγώ ο ίδιος, αλλού που, γράφω για τσοι διηγήσεις του Επιλοχία (Ιωάννης Ανδρέα Πετράκης) που μούλεγε για ούλη την οικογένεια του πατέρα του, που επολέμησε από το Μπιζάνι και τη Θεσσαλονίκη μέχρη τον …Καλαμιάρη Στον Καλαμιάρη, τοποθεσία μεταξύ Πετροκεφαλιού- Μοιρών, είχανε στρατοπεδεύσει όσοι εθελοντές δεν μπόρεσαν να μεταφερθούν στο μέτωπο της Μακεδονίας, και τσοι λέγανε Καλαμιαρίτες… Δουλειά ντως είτονε να επιβλέπουνε τσοι Βούλγαρους αιχμαλώτους, πούχανε πιάσει στη Μακεδονία οι Έλληνες, και που τσοι βάζανε και φτιάχνανε τα καλντιρίμια στην πεδιάδα (στον τότε Πομπιανό δρόμο, μα και τα άλλα καλτιρίμια στο μεσοστράτι του Καλαμιάρη, στο Πλακάκι για την Καλυβιανή και προς τον Αι Γιάννη, αθο ντη Φαλάντρα…)
Ακόμη, αν θυμούμαι καλά, ο Γιατρός ο Μιχελινάκης, είχενε πάρει μέρος στον πόλεμο της Κριμαίας (;) το Ρωσοτουρκικό πόλεμο, ενώ από τον ίδιο τον Κωστή τον Πιτσούνη (αλλού γράφω τσοι διηγήσεις του) θυμούμαι πως πήγε και ήλθε με τον Ελληνικό στρατό στο Σαγγάριο….
Προσπαθώντας λοιπόν να μαζέψω μερικές φωτογραφίες από τους παππούδες μας, μόνιμα πέφτω σε εικόνες πολεμιστών τσ΄εποχής εκείνης…. Πηγαίνοντας παραπέρα, έψαξα λίγο στο διαδίκτυο, για να δω και τις άλλες πλευρές του θέματος. Πραγματικά, βλέποντας κανείς αναφορές (http://www.panmacedonian.info/macedonian_fighters.htm) σε αυτό το θέμα από την Ελληνική, μη Κρητική πλευρά, αλλά και από την πλευρά των Βουλγάρων (;) http://www.bulgarmak.org/batandzhiev.htm που ένιωσαν στο πετσί τους τον αγώνα του Ελληνικού στοιχείου για επιβίωση, μπορούμε να συμπεράνουμε πως κάθε μέτρο γης τσ΄Ελλάδας, όπου κάθε Έλληνας εκφράζεται ελεύθερα, έχει στοιχίσει πολύ σε αίμα και μάλιστα αίμα των δικών μας παππούδων….(Κε Πρωθυπουργέ…) Μάλιστα, η αναφορά στους Κρήτες πολεμιστές, θετική από τους Έλληνες, αρνητική από τους Βούλγαρους, δείχνει απλά, πως οι Κρήτες χωρίς ιδιαίτερο κέρδος έχυσαν πολύ αίμα για την ελευθερία και την αξιοπρέπειά των κατοίκων της Μακεδονίας.
Τα παραπάνω μοιάζουν εθνικοσοσιαλιστικά, και άλλα ηχηρά. Δεν έχω σχέση με την πολιτική, ειδικά διεθνή.Όμως, η σημερινή «ισχυρή», κατά τα κριτήρια-συμφέροντα του διεθνούς εμπορίου, Τουρκία, αν και πειναλέα, και πλήρως αποτυχούσα στο να αναδείξει το ανθρώπινο πρόσωπό της στο λαό της, αν και κατακτητής και εκμεταλευτής επί 400 χρόνια της Βαλκανικής κλπ, αντλεί την «ισχύ» της από τη γεωγραφική και πληθυσμιακή της έκταση. Το ίδιο φαίνεται να ονειρεύονται πολλοί, έτι ρακένδυτοι, γείτονες μας: Γεωγραφική επέκταση!
Πριν διατυπώσω τον προβληματισμό μου, θα σας αναφέρω ένα ακόμα στοιχείο, που εύχομαι να με διαψεύσει κάποιος και νάναι λάθος : Μου λέγανε προ ετών: Ξέρεις γιατί δεν πήγε το Μετρό από την αρχή της δημιουργίας του στο Αιγάλεω: Διότι εδώ και εκατό χρόνια, περί το 1900, είχε εκχωρηθεί το δικαίωμα εδάφους-υπεδάφους, για 100 χρόνια, στη Γερμανική Αρχαιολογική Σχολή στο Νεκροταφείο, κάτω από την Ακρόπολη! Δεν μπορούσαν λοιπόν, επί ένα αιώνα, να πειράξουν ούτε πέτρα στην περιοχή! και ούτε να περάσουν από κάτω, ανοίγοντας σύραγα! Βλέπετε λοιπόν, το διεθνές δίκαιο υπερισχύει του εθνικού.
Ακόμα, ένα φαινομενικά ασύνδετο κομμάτι: στην εποχή μας, μια πενταετία σωστού μάνατζμεντ είναι αρκετό για να ξεπουληθούν οράματα τύπου Μινωϊκών σε ξένα συμφέροντα! Ας μην ξεχνούμε πόσοι Κρήτες μεροκαματιάρηδες καταθέσανε τον οβολό τους για την αξιοπρεπή μεταφορά τους εκτός Κρήτης μετά το τραγικό ναυάγιο του Ηρακλείου το 1968. Είναι τάχατες δύσκολο να ξεπουληθεί η υποτιμημένη Κρήτη με καλό κέδρος για κάποιους, αν έχει καλό μέλλον σε διάφορους αγοραστές;

Επειδή όμως σας κούρασα με τη φλυαρία μου, θάθελα νάρθω και στο προκείμενο:

Κάποιοι Μακεδόνες και ας μην αρέσει στην πλειοψηφία των Κρητών, κυβερνούν αυτή τη στιγμή την Ελλάδα. Χύσαμε πολύ αίμα για νάναι ελεύθεροι (οι Μακεδόνες), τόσο ελεύθεροι, ώστε να μας κυβερνούν! (Κύριε πρωθυπουργέ, εσάς εννοώ!)
Βλεπω ακόμα, πως κάποιοι από τ΄Ανώγεια – Μέλαμπες παζαρεύουν κάποια πράγματα, ονειρευόμενοι λιμάνια τύπου Hong-Kokg, με ανεξάρτητη δομή-νόμους στον Κόλπο της Μεσσαράς. Και βέβαια το Χονκ Κόγκ το πήραν οι Άγγλοι με το σπαθί τους, τον κόλπο της Μεσσαράς πως θα τον πάρουν οι Κινέζοι, Κορεάτες, Άραβες κλπ; Αν το Κρητικό στοιχείο δεν θέλει, πείσετέ το πολιτικοί μου αστέρες, επεξηγήσετε τους τί δίδετε, τί παίρνετε, και εσείς (σαν υπεύθυνοι πολιτικοί ηγέτες), μα και αυτοί (οι Κρητικοί εννοώ) και τα παιδιά τους! Κυρίως όμως πρέπει να καταλάβετε πως εσείς θάστε προσωρινοί στις όποιες κυβερνήσεις, ενώ το ξεπούλημα (ή η συμφωνία, αν σας θίγουν οι λέξεις) θα μείνει, καθώς και οι συνέπειές της στους κατοίκους της περιοχής.
Μιά αχνή ηλιαχτίδα τουριστικής ανάπτυξης τρεμοπαίζει, κρατώντας ακόμα αρκετούς ντόπιους στην περιοχή. Ωραία, δρόμους φτιάχνει το Μακεδοκικό Κράτος με το σταγονόμετρο για τη νότια Κρήτη, άλλη επενδυτική ανάπτυξη δεν βλέπω, και έρχεστε τώρα να φέρετε μιά αρμάδα φορτηγών πλοίων, που μάλιστα θα πηγαίνουν στο «δικό τους Κράτος» : (Εκτός και αν το κλειστό Λιμάνι των Κινέζων θα το διοικούν Έλληνες !)
Να προβλέψω τη συνέχεια; Επειδή δεν θα αρέσει στα αφεντικά του λιμανιού η γκρίνια των ντόπιων (ιθαγενών), απλά θα «βουλιάξει» κάνα σαπιοκάραβο με πετρέλαιο στην περιοχή, δεν θα πλησιάζει ντόπιος ή τουρίστας επί δέκα χρόνια στην στις παραλίες, και φυσικά όπου φύγει-φύγει. Θάρθουν λοιπόν κι άλλοι αλλοδαποί κινέζικου τύπου αυτή τη φορά για τις ανάγκες του λιμανιού, θα επεκταθούν οι λιμενικές υπηρεσίες και σε άλλες δουλειές κοκ. Επί Γερμανικής κατοχής το πλωτό αεροπλανοφόρο ΚΡΗΤΗ κατά τους Γερμανούς, ανάγκασε τους προγόνους μας να πολεμήσουν για να διατηρήσουν κάποια πράγματα ελεύθερα σε αυτόν τον τόπο. Αυτά τα πράγματα διαχειρίζεται η σημερινή εξουσία. Όμως το μοντέρνο ξεπούλημα είναι αρκετά πιό ύποπτο… Πες τε μας κύριοι: Γιατί η Ευρωπϊκή σταθερότητα που έλκει τους Ανατολικούς επενδυτές δεν πρέπει να πληρωθεί με κάποιο αμοιβαία αποδεκτό τρόπο; Γιατί αυτοί οι επενδυτές δεν κάνουν τις επενδύσεις στην Τουρκία ή στη Β Αφρική; Το Ελληνικό Κράτος πουθενά δεν φαίνεται να ωφελείται, ειδικά από το κλειστό λιμάνι της Μεσσαράς. Γιατί λοιπόν το φτιάχνετε; Μήπως κάποιοι «ωφελούνται;» Συμπαθήσατε ξαφνικά τους Κινέζους; Πολύ φοβάμαι πως όταν ξαναζητήσετε ψήφους από τους ντόπιους θα το παίξουν και αυτοί Κινέζοι… Αλλά μέχρι τότε, ας επαγρυπνούν οι Κρήτες, και όχι μόνον οι όμοροι Δήμοι, όπως θάθελαν κάποιοι να παρουσιάσουν το θέμα.
Συμπέρασμα: Οιουδήποτε τύπου επένδυση που δεν έχει βάθος χρόνου και για την ίδια την Κρήτη και για τους ντόπιους είναι απλά Προδοσία και Ξεπούλημα της ίδιας της Κρήτης ! Επενδύσαμε ακριβοπληρώνοντας χρόνια για να βελτιωθούν οι Μινωϊκές γραμμές; Ξεχάστε τις, Ιταλικές γίνανε ! Φαντασθείτε τι θα γίνει σε ένα λιμάνι που δεν θα έχουμε δόσει δραχμή!
(Βέβαια, τα άγονα μέρη και τα βουνά που θα γίνει το λιμάνι τι αξία έχουν; (κατά τους κ.κ. Υπουργούς…) Και να σκέφτεσαι το Νίκο Ξυλούρη, να τραγουδά του συμπατριώτη του Υπουργού: Βουνά ναι μας οι τόποι μας …. Αλήθεια Μανωλιό, Γιωργιό, τα βουνά τση Κρήτης τάχετε μόνο για να μαζώνετε ψήφους, κι΄άμα λάχει τα ξεπουλάτε;)

 

07/02/2008

ΠΕΡΙ ΙΔΕΟΛΟΓΙΩΝ ΑΝΕΥ ΙΔΕΩΝ…

Δημοσιεύτηκε στον Αντίλαλο Φεβ 2008)

Συζητούσα προ ετών στο χωριό (Πετροκεφάλι) και εξέφραζα την άποψή μου για την αδυναμία-στειρότητα σε ιδέες, πολλών εκ των εκάστοτε ταγών της περιοχής μας (κάτω Μεσσαρά), σε αντίθεση με την ισχυρότατη ιδεολογία τους και βολικότατη εκμετάλλευσή της. Χρειάζεται όμως διαφορετική, φωτισμένη, άποψη των θεμάτων και όχι απλή διαχείριση-προσέγγιση.

Θα μου πείτε δικαιολογημένα: γιατί αυτή η αρνητική τοποθέτηση; Λίγο υπομονή και θα το δείτε το γιατί παρακάτω. Στα μέρη μας, όσο και αν μας κακοφαίνεται, είναι αλήθεια πως όλο και λιγότεροι θα πουλάνε τα αναμφίβολα εξαιρετικής ποιότητας αγγούρια, ντομάτες, λάδι και κτηνοτροφικά προϊόντα για να ζήσουν. Φυσικά το να καλλιεργούν και να εμπορεύονται κάποιοι χασίς και ναρκωτικά καθώς και όπλα, δεν είναι απάντηση στις προκλήσεις των καιρών. Ας «πουλήσουμε» λοιπόν και ότι άλλο διαθέτει ο τόπος (εκτός από οικόπεδα) όπως ας πούμε ιστορία (για όσους βέβαια τη γνωρίζουν), αρκεί να την προβάλουμε κατάλληλα. Μία καλή κίνηση ήταν αναμφίβολα η προσπάθεια ανάδειξης του θρησκευτικού τουρισμού, ας μην ξεχνάμε πως μια και μοναδική είναι η πόρτα του χριστιανισμού στην Ευρώπη: Οι Καλοί Λιμένες. Ας ελπίσουμε λοιπόν γιο την υλοποίηση-συνέχεια. Ας δούμε όμως και άλλες, ατυχείς αυτή τη φορά, και χωρίς φαντασία ενέργειες:
Σας θυμίζω αρχικά, ότι κάποιοι, όντως φωτισμένοι συμπατριώτες μας από άλλα, δυστυχώς, μέρη της Κρήτης, δώρισαν και έστησαν (προ ετών) στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο την Αρπαγή της Ευρώπης. Εμείς εδώ τοπικά, μείναμε να ΣΕΡΝΟΜΑΣΤΕ στα μονοπάτια του μύθου και της παράδοσης (;), ανίκανοι να αντιληφθούμε τι άλλο θα μπορούσαμε να προσφέρουμε- πουλήσουμε στους τουρίστες, εκτός από τον εκ της ελληνικής παράδοσης, τούρκικο …musaka.
Ας πάμε λοιπόν και στο …»κατηγορητήριο» μου: Έγινε και γίνεται ως γνωστόν, μια προσπάθεια ανάδειξης ενός ακόμα Μαραθωνίου δρόμου μεταξύ Κουδουμά -Αγ Δέκα. Έλεγα λοιπόν σε γνωστούς μου παρά τη εξουσία ευρισκόμενους: Καλά, έχουμε κανένα Μαραθώνα στον Κουδουμά, και δεν τόξερα; Και να κάνουν Μαραθώνιους στην Κίνα, στην Αγγλία στην Αμερική το καταλαβαίνω. Είναι μια ιστορική διαδρομή μικρότερης μεν λαμπρότητας από την κλασική, δεν παύει όμως νάναι Μαραθώνιος για όλους τους άλλους. Για τους Κρητικούς της Μεσσαράς όμως; Μήπως αυτοί έχουν κάτι το μοναδικό να προτείνουν;
Ερωτώ λοιπόν ευθέως τους Δημάρχους της περιοχής μας, Παλιούς και Νέους, αν γνωρίζουν ποια διαδρομή ακολούθησε η μυθική Αρπαγή της Ευρώπης:

-Μήπως η διαδρομή Μάταλα- Πιτσίδια- Σίββας- Πετροκεφάλι- Πόμπια- Μητρόπολη- Γόρτυνα (αρπαγή της Ευρώπης και η μεταφορά της στον αειθαλή πλάτανο της Γόρτυνος), είναι μια και μοναδική παγκοσμίως διαδρομή, με πολλούς συμβολισμούς, κυρίως στην τέχνη, στον έρωτα και στον αθλητισμό; Και μήπως η αρχαιοελληνική μας κληρονομιά, δεν μας ανήκει τελικά (όπως πολλοί ανθέλληνες προπαγανδίζουν), μιάς και εμείς οι ίδιοι δεν την στηρίζουμε-προβάλλουμε; Φαντάζεσθε αλήθεια κάποιους άλλους να είχαν το προνόμιο του νονού της Ευρωπαϊκής ιδέας και της Ευρώπης; Όταν αγαπητοί οι Φιλανδοί, βάρβαροι κατά τη γέννηση του Χριστού, κάνουν τουρισμό με τον …Αι Βασίλη, ενώ εμείς δεν μπορρούμε να εκμεταλευτούμε τα αυτονόητα πάτρια, μήπως είμαστε ολίγον άξιοι της τύχης μας;

Μήπως λοιπόν μια καλή προβολή και διαφήμιση κατά μήκος αυτής της διαδρομής, καθώς και μια καλή διοργάνωση, θα μπορούσε ν΄αποτελέσει:
α) Σημείο σύνδεσης των τριών δήμων σε πολιτιστικά καλλιτεχνικά δρώμενα τους καλοκαιρινούς μήνες, και
β) πόλο έλξης και προβολής καθώς και αφίξεων αρκετών τουριστών για συμμετοχή;
Οι διάφοροι τουριστικοί παράγοντες στην περιοχή δεν φθάνει να χρηματοδοτούν μόνο δια εκπτώσεων τις αφίξεις ξένων στην περιοχή. Μέχρις να γίνουν εναλλακτικές επενδύσεις, ας βάλουμε το μυαλό μας να δουλέψει, εκεί που είμαστε μοναδικοί. Ακόμα, σίγουρα, και ο τελευταίος κάτοικος του Βόρειου άξονα, θα προτιμήσει τον τουρίστα σε ένα παγκόσμια ενιαίο κατάλυμα τάδε αστέρων στην περιοχή του, παρά να τον στείλει στη νότια Κρήτη. Ο Αγώνας λοιπόν είναι σκληρός και πολυμέτωπος, θέλει φαντασία, και όχι μόνο κλάψες για τις, βεβαίως, λίγες επενδύσεις στη Μεσσαρά. Το να επενδύουμε όμως μόνοι μας στείρα στον αθλητισμό, εκεί που θα μπορούσε νάνε και παραγωγικός, θάταν μιά σωστή-σοφή κίνηση.

(Εδώ και 25 χρόνια φίλη συνάδελφος μου, ευρισκόμενη στην Αγγλία, πληροφορήθηκε για το χόμπυ ενός Άγγλου συναδέλφου της και πολύ καλού της φίλου τελικά, που δεν ήταν άλλο παρά η διοργάνωση ενός τοπικού Μαραθωνίου κάθε χρόνο, σε μια πόλη της Αγγλίας. Μετά από 25 χρόνια, είχε καταφέρει να έχει συμμετοχές από όλη την Αγγλία, και να ασχολείται επί μήνες για τη σωστή διοργάνωση του δρόμου! Μείνετε αγαπητοί αναγνώστες στη λέξη «διοργάνωση». Ηχεί, και είναι, λίγο διαφορετική από το ελληνικό «αρπαχτή». Ζητείστε κάτι περισσότερο από την ψήφο σας, αν θεωρείτε ότι ο εκπρόσωπός σας είναι ο καθρέφτης των επιθυμιών σας!)

Έχω καταθέσει αρκετά χρόνια την ιδέα-άποψή μου και περιμένω. Μην αφήνετε τους ανθρώπους να σας κυβερνούν με τις ιδεολογίες τους μόνο, ρίξετε μια ματιά και στις ιδέες τους. Μήπως πολλοί διοικούντες είναι ανίδεοι;

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.