ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

07/03/2008

ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΔΕΔΟΜΕΝΑ

Είμαι Κρητικός βιωματικά, και δικαιούμαι να επικαλούμαι αυτή μου την ιδιότητα-δικαίωμα, αδιαφορώντας αν κάποιοι Κρητικοί ή μη, αμφισβητήσουν ίσως την ορθότητα της παρακάτω άποψης μου, σε συνδυασμό με την Κρήτη. Επειδή όμως οι πάντες εκφράζουν την άποψή τους στο σημερινό κόσμο, θεωρώ πως δεν είναι πρόκληση η απλή ΕΠΩΝΥΜΗ κατάθεση των απόψεών μου, και η παράλληλη προσωπική θεώρηση πως αυτή η άποψη είναι γνήσια ανθρώπινη, μα και γνήσια Κρητική.

Άκουγα τη λέξη νομάτοι, νοματαίοι, στα παιδικά μου χρόνια, από τους βέρους Κρητικούς και χωρίς να καταφύγω σε κανένα γλωσσολογικό ή ετυμολογικό λεξικό, μεταφράζω αυτή τη λέξη, όπως μου βγαίνει, όπως τηνε βίωσα: Νομάτοι είναι ανθρώποι γύρο μας, που δεν είναι αναγκαστικά γνωστοί μας, δίνουνε όμως σ΄εμάς την εντύπωση πως ΕΧΟΥΝ ΟΝΟΜΑ. Όχι δεν είναι ονομαστοί ή επώνυμοι, απλά είναι άνθρωποι με ονοματεπώνυμο, με κύρος στη μικρή ή μεγάλη κοινωνία τους, με αξιοπρέπεια, με αυτοσεβασμό αλλά και επισύροντας αβίαστα το σεβασμό τρίτων. Όλοι οι μη ένοχοι, φυγόδικοι, κοινωνικά καταδικαστέοι, δεν ήσαν παρά νομάτοι ή νοματαίοι στην κοινωνία τους, με ένα κοινό χαρακτηριστικό: κυκλοφορούν στην κοινωνία, δηλώνοντας πρώτα από όλα το ΟΝΟΜΑ ΤΟΥΣ! Ενδεικτικό της εκτίμησης της λέξης-τίτλου είναι και η μαντινάδα του ερωτοχτυπημένου ριμαδόρου τσ΄εποχής μου : «Α δε σ΄αρέσει χωριανός, πάρ ένα ξενομπάτη // να ξεγνοιαστούμενε και μεις, μια δεκαριά νομάτοι».

Βλέπω τώρα, πως ένα ξενόφερτο σύστημα δίδει το δικαίωμα, (αν δεν το το προωθεί κιόλας), της ανωνυμίας στον κάθε πολίτη. Αυτό το δικαίωμα επιτρέπει και στον κάθε ανεύθυνο, ευθυνόφοβο να απευθύνεται ανώνυμα στην κοινωνία. Γιατί κύριοι νομολόγοι των προσωπικών δεδομένων, επιτρέπετε σε ανώνυμους να αναφέρονται σε επώνυμους; Η λέξη ρουφιάνοι και η ακόμα πιό εύηχη λέξη «δοσίλογοι» , καθώς και οι προστάτες τους,  «κεσταπίτες» σας λένε τίποτε; Αναφέρομαι στα διάφορα blogs – ιστότοπους, που βλέπουμε στο διαδίκτυο. Προσωπικά, έχω τρεις ιστότοπους, για τους φοιτητές της ιατρικής, για τους συνδημότες μου στα Γλυκά Νερά Αττικής και για τους Χωριανούς μου στο Πετροκεφάλι Ηρακλείου Κρήτης. Το πρώτο πράγμα που αισθάνθηκα είναι να τους πω το αυτονόητο: Να συστηθώ!. Όχι να προβληθώ, μα απλά να πω με ποιόν μιλούν, όχι γιατί κάποιοι πρέπει να με σέβονται, μα γιατί εγώ αισθάνομαι την ανάγκη πρώτιστα να σέβομαι αυτούς που με διαβάζουν! Βεβαίως κάθε ένας θάθελε το σεβασμό από τους άλλους, δεν είναι όμως χυδαίο εμείς να μην του αποκαλύπτουμε ούτε το όνομά μας;

Η κατοχύρωση-καταφυγή στην ανωνυμία του συγχρόνου ανθρώπου, πολύ φοβάμαι πως αρχίζει σιγά-σιγά να τον απομακρύνει από το γνωστό μοντέλο του homo sapiens, και σταδιακά τον επιστρέφει στον άνθρωπο των σπηλαίων, τον τρωγλοδύτη, που προσπαθεί να κρύψει το υλικό και πνευματικό του σαρκίο σε τρώγλες, αποκόπτοντας τον και από την κοινωνία, στην οποία επίσης οφείλει να μην γνωρίζει » η δεξιά τι ποιεί η αριστερά της…», ή επί το απλούστερο, να μην γνωρίζει τον χασισέμπορο, το βιαστή, τον κλέφτη, τον ψεύτη, το ληστή, τον εκβιαστή της διπλανής πόρτας.. Προσπαθεί να επαναφέρει τον μέσο άνθρωπο στο μοντέλο του ζώου-κυνηγού, που είναι έτοιμος ανά πάσα στιγμή να δεχθεί επίθεση, ή να κτυπήσει τη λεία του, και να μείνει κρυμμένος… Δηλαδή παλληκάρια μου το θάρρος της γνώμης, το κόστος της, δεν έχει για σας αξία; Ένας Σωκράτης, ένας Χριστός, δεν πέταξαν φυλλάδια, δεν έφτιαξαν ανώνυμα Blogs, απλά είπαν την άποψή τους, την υποστήριξαν, θυσιάστηκαν γι΄αυτήν. Σας λέει τίποτε αυτό …προοδευτικοί μου;

Δικαιούσαι όμως σαν απλός άνθρωπος της κοινωνίας των προσωπικών δεδομένων (sic), να κρυφτείς πίσω από μια πόρτα ασφαλείας, θωρακίζοντας την ανασφάλεια σου… Δικαιούσαι επίσης, να περιμένεις κάθε μέρα και τρέμοντας, την ώρα του βιασμού, του ευτελισμού, του θανάτου σου…. Χειρότεροι από κάποιους παπάδες που κυκλοφορούν με το …χασαπομάχαιαρο της Δευτέρας Παρουσίας και το πυρ της αιωνίου κολάσεως, έχουν καταντήσει αυτοί οι καινούργιοι προστάτες μας (Φαίνεται πως τόχει η ιδιότητα του προστάτη). Αυτή η απίθανη ιδέα του να φιμώνουμε τα υποψήφια θύματα (κλείνοντας τους αυτιά και μάτια), και να ξαμολάμε ελεύθερους τους θύτες, είναι τρομερή αλήθεια πρόοδος, θάλεγα η πρώτη μεγάλη κατάκτηση του 21 αιώνα, προϊόν ….δομημένων εμεσμάτων (λυπάμαι μα έτσι είναι) εκ Δύσεως, των όσων τους δίδαξε ο ελληνικός πολιτισμός. Φυσικά οι περί συκοφαντίας νόμοι, όπως δηλώνει η καταγωγή του ονόματός τους, θεσπίσθηκαν νωρίς για την προστασία του πολίτη, αλλά δεν άγγιξαν τους νομοθέτες μας.

Προσπαθώ να ολοκληρώσω αυτή μου την τοποθέτηση εδώ και μερικές ημέρες… Μια μέρα μετά τις πρώτες σειρές αυτού του άρθρου ξέσπασε σε όλα τα μέσα η θύελλα των εκβιασμών, και των εκβιαστών, από ένα ιστολόγιο. Χιλιάδες ευρώ, χυδαίες καταγγελίες, όμως δεν βλέπουμε εκβιαστές κύριοι ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΕΣ ΤΩΝ ΤΡΟΜΟΝΟΜΩΝ ΤΩΝ ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ! Μπορεί να σας φαίνεται υπερβολή, όμως αν λάβουμε προσεκτικά υπόψη τον όγκο των παραβατικών συμπεριφορών στο περιβάλλον μας, ακόμα και στα χωριά, σιγά σιγά εδραιώνεται το αίσθημα της ανασφάλειας των πολιτών. Αν αυτό δεν είναι τρομοκρατία, τότε τι είναι; Μιλούν πολλοί για το «κακούργημα» της κοινοποίησης των «προσωπικών δεδομένων», δηλαδή των κολάσιμων κοινωνικά και ίσως ποινικά πράξεων κάποιων. Για παράδειγμα ο αξιότιμος κ Γ. Γραμματέας θρονιάστηκε στο, δια εξόδων μας, γραφείο του υπουργείου, μπαλαμουτιάζει κάθε ταλαίπωρο κοριτσόπουλο που δεν έχει μεν ανάγκη από το με τον προϊστάμενό της σεξ (το Ζακόπουλο θάβρισκε;) αλλά έχει ανάγκη από μια θέση εργασίας! Τώρα, το ποιός εκβιάζει περισσότερο ποιόν, ας το κρίνετε μόνοι σας. Ουδείς όμως μίλησε και για τον εκβιαστή Ζακόπουλο… Ακόμα και οι Αμερικανοί διδάξαντες κάποτε καταδίκασαν τον Κλίντον. Και βέβαια δεν λέω να βγαίνει ο καθένας να αποδίδει ψεύτικες κατηγορίες ΑΤΙΜΩΡΗΤΙ, όμως αυτή η διάσημη …χιονόμπαλα Τσέκου, μήπως δικαιούται να κυκλοφορεί και με …ψεύτικη ταυτότητα, όνομα, χαρτιά …κλπ; (Μια απλή προέκταση της σκέψης των … ΠΡΟΣΩΠΙΚΩΝ ΔΕΔΟΜΕΝΩΝ κάνω). Πιστεύω ότι άν πιέσουν οι απανταχού τέως παράνομοι, θα καταφέρουν αποκτήσουν ΝΟΜΙΜΑ (έστω …Νομιμοποιημένα) πλαστά έγραφα, για να μην τους …. βλάψει (sic) το κοινωνικό σύνολο. (σχετικά με τις νομιμοποήσεις μην γελάτε… διαβάστε το σχετικό μου άρθρο: «ΟΙ ….ΠΟΙΗΣΕΙΣ ΚΑΙ ΟΙ ΣΥΓΧΡΟΝΟΙ …ΠΟΙΗΤΕΣ»

Είναι γνωστό πως κάθε είδους προσωπικό μας στοιχείο είναι, καλοπροαίρετα ή κακοπροαίρετα, καταχωρημένο σε χιλιάδες θέσεις, το γνωρίζουν εκατοντάδες άνθρωποι, και το σπουδαιότερο, το πληροφορείται ο καθένας που επιθυμεί, ή που θέλει να το χρησιμοποιήσει.

Γνωρίζετε αλήθεια πόσα είναι τα θύματα της άγνοιας και πόσα τα θύματα των προσωπικών δεδομένων; Στην πρώτη κατηγορία ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΤΑΙ να μπορείς πληροφορηθείς το ποιόν του κακοποιού, είναι προσωπικό του δεδομένο! Με άλλα λόγια έχουμε μια κοινωνία που προστατεύει τους παραβάτες, αλλά δεν προστατεύεται από αυτούς! Αυτό είναι πλήρης διαστροφή! Μόνο διεστραμμένος εγκέφαλος θα μπορούσε να σκεφθεί μια τέτοια νομολογία! Ακόμα και το βασικό ένστικτο των ζώων μεριμνά για την προστασία του είδους, πρώτα από όλα!

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: