ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

30/03/2008

Φιλιότσο, άφησε το Φτιατσίδωμα…

Πολεμώ να βγάλω την καταχνιά και την αντάρα, που ο επελαύνων καθωσπρεπισμός-εκσυγχρονισμός, παλεύει να μου σάξει ένα κόσμο με μιά συνήχηση, να χορεύγει, να μιλεί, να τρώει, να ερωτεύγεται στον ίδιο ρυθμό. Θα μου πεις «και γιάντα δα σάντολε θα πρέπει να μην καταλαβαίνει ο Κρητικός τον Ηπειρώτη, ο Ηρακλειώτης τον Αμερκάνο, τον Άγγλο το Γερμανό; Δηλαδής, το να πολεμάς να καταλάβεις τον άλλο είναι κακό πράμα; -Όι μωρέ φιλιότσο, δεν είναι καλό πράμα να μην καταλαβαίνεις τσ΄άλλους, μα σίγουρα είναι κακό πράμα εκειά που πολεμάς να καταλάβεις τσ’ άλλους, να φτάνεις να μην καταλαβαίνεις τον απατό σου…

Το πρόβλημα μοιάζει νάναι στον καθημερινό αγώνα να φτιατσιδωθούμε όλοι μας σε ένα παγκόσμιο πρότυπο, ενώ είναι αρχίσουμε να ξεχνούμε να θέσουμε κανόνες και αρχές στην παραπάνω πορεία. Όλη η προσπάθειά μας βρίσκεται πολλές φορές σε αντίθεση με τις βιωματικές μας παραστάσεις-εικόνες, αλλά και αρχές. Άκριτα, αναιτιολόγητα, ο γνωστός λεβέντης Κρητικός γίνεται κουραδόμαγκας, ο λεβέντης που έχυνε, σίγουρα καθ΄υπερβολή, ακόμα και αίμα για κάποιες αρχές και αξίες, γίνεται κυνικός ή και χυδαίος απέναντι στους άλλους, αν αυτοί αποτελούν ανασταλτικό παράγοντα της προσωπικής του ανέλιξης. Ο άνθρωπος που είχε μιά γλώσσα, με την οποία μπορούσε να μιλήσει για τα πάντα, να βγάλει τον ψυχικό του κόσμο, καταφεύγει σε μιά επίπλαστη φρασεολογία, κράμα νεολογισμών, νεοελληνικών και φραγκολεβαντίνικων, προσπαθώντας να κρύψει μάλλον τη σύγχυσή του, να προβάλει την ισοπέδωσή του απαρνούμενος το ίδιο το είναι του ! Ειδικά με την τουριστική ανάπτυξη, φαίνεται πως ούλοι τρέχουμε να βάλουμε τη μουτσούνα του σύγχρονου ανθρώπου. Άμα η μουτσούνα φιλιότσο είναι αδιαπέραστη από την ψυχή μας, συμπάθαμε φιλιότσο, άμα στο ζόρε σου πω: ειντάνε μωρέ φιλιότσο τουτανά τα μασκαραλικια….. Και τοτεσάς θα με καταλάβεις

Κάθομαι και σκέφτομαι: Αν βρώ στο δρόμο το σκυλάκι του Αμερικάνου, του Άραβα ή του Έλληνα και του μιλήσω ΑΠΟ ΚΑΔΡΙΑΣ, με την Κρητική τοπολαλιά (αυτή μιλεί η καρδιά μου) είντα λες φιλιότσο, πιό σκυλάκι θα δεν θα με καταλάβει; Θε να πω, πως οι γιαθρώποι μιλούνε (τουλάχιστο πρέπει να μιλούνε) με τη γλώσσα της καρδιάς, όντε μιλούνε. Η προφορά, η διάλεκτος, η τοπολαλιά, μα και η ίδια η γλώσσα είναι απλά εργαλεία, δροσά παραπάνω… Σάικα θα σούχει τύχει να δεις Έλληνες κι΄αλλοδαπές ερωτοχτυπημένους μέχρι γάμου…. κιάς μην μιλούνε γρι Ελληνικά, Κρητικά για Φράγκικα…

Θωρώ ανθρώπους, που παλεύουνε να βγάλουνε από μέσα ντως τον άνθρωπο που καρκατουλεύει στα σωθικά ντωνε (σαν το δαιμόνιο του Σωκράτη). Πόσες και πόσες φορές δεν απογοητεύομαι, όι μόνο με τη σκέψη, μα και με τη γλώσσα καμπόσων λογοτεχνών… Και θωρείς άλλους, απού με μιά κουβέντα τελεύουνε… Ο Ζορμπάς, αν δεν κάνω λάθος τόλυσε με μιά κουβέντα το πρόβλημα: Δε μπορώ να σου το πω με λόγια αφεντικό, θές να σου το χορέψω;

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: