ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

15/05/2008

ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ

Μούρχεται πολλές φορές στο μυαλό ο Αιστάιν… Κάποια στιγμή, στην πορεία των επιστημονικών του διαλογισμών, διαπίστωσε την ανάγκη μιάς ενιαίας πλατφόρμας, για να δώσει μια, κατά την άποψή του, στιβαρή και ενιαία εξήγηση των φαινομένων, διατυπώνοντας την Γενική Θεωρία της Σχετικότητας. Ο λόγος αυτής της σύνδεσης είναι πως, κατά την άποψή μου αποσπασματική αντίδραση των ανθρώπων στα όλο και πιο μεγάλα προβλήματα του πλανήτη, δίδει μόνο μπαλώματα, ενώ πολλές φορές δημιουργεί μεγαλύτερα προβλήματα.

Μου μοιάζει ο κόσμος παραλοϊσμένος. Μου φαίνεται, πως κάθε λαός, κάθε κάστα και επαγγελματικό συνάφι, κάθε γενιά, κάθε μοντέλο και κοσμοθεωρία, (βάλετε εδώ οικολόγους, πράσινους, κόκκινους, ακτιβιστές, καπιταλιστές, σοσιαλιστές κλπ) προσπαθούν, από τη δική τους οπτική ο καθένας, να δουν… Να δουν αλήθεια τι; Μα προφανώς ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ !. Έχει λοιπόν ο κόσμος φθάσει σε ένα σημείο, ένα κοινό πραρανομαστή: Αναγνωρίζει την ύπαρξη του προβλήματος. Και βέβαια δεν εννοούμε απλά τα προβλήματα που ανέκαθεν αποτελούσαν την κινητήρια δύναμη στην πορεία των κοινωνιών, μα το διάχυτο και παγκόσμιο αίσθημα πως: ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΜΟΛΥΝΣΗΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΥΠΕΡΘΕΡΜΑΝΣΗΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΡΟΦΙΜΩΝ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΥΠΕΡΠΛΗΘΥΣΜΟΎ, ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΚΛΙΜΑΤΙΚΏΝ ΑΛΛΑΓΩΝ. Μέσα στον προβληματισμό αυτό εμφανίζεται ενα ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα: αναξιοπιστία και αποκαθήλωση στους ΘΡΗΣΚΕΥΤΙΚΟΥΣ, ΚΡΑΤΙΚΟΥΣ, ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΥΣ ΗΓΕΤΕΣ.

Αν ζητήσουμε από τις διάφορες αντικρουόμενες, συγκρουόμενες και αλληλοκατηγορούμενες ιδεολογίες, ομάδες, λαούς, συνδικάτα κλπ να περιγράψουν το πρόβλημά τους, το σημείο τομής κάπου διαφαίνεται, αν και φαίνεται πως πρέπει να περιμένουμε και άλλο για να φθάσει ο κόμπος στο χτένι… Αυτό με τη σειρά του δείχνει πως είναι σχεδόν αδύνατο να περιμένει κανείς μιά συναινετική πλατφόρμα πρότασης για την επίλυση αυτού που αναγνωρίζεται σαν ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΑΠΕΙΛΗ. Ας δούμε όμως μερικές όπτικές του προβλήματος:

-Κάποιοι ωρύονται κυριολεκτικά για την υπερθέρμανση του πλανήτη. Και βέβαια έχουν απόλυτο δίκιο, έλα όμως που ο πλανήτης δεν είναι ένα βραστό αυγό να το βάλουμε σε κρύο νερό να το κρυώσουμε…, ούτε και η ασπιρίνη είναι το απντιπυρετικό εκλογής… Έτσι, το πρόβλημα μετράται, παρατηρείται και καταγράφεται, με αξιόλογα επιστημονικά κριτήρια, χωρίς φυσικά να επιλύεται.

-Κάποιοι άλλοι το βλέπουν σαν πρόβλημα ενέργειας, έλλειψης καυσίμων και παράλληλα συνδυασμού ανάπτυξης υπανάπτυκτων χωρών. Φυσικά εδώ είναι λίγο πιό σκληρή η πρακτική της αντιμετώπισης του προβλήματος, μιας και συνδέεται με την καθημερινότητα του εργαζόμενου, που έχει προσδεθεί, θέλει δεν θέλει, στο άρμα της παραγωγής-κατανάλωσης, μα και του ρητού «ο μη εργαζόμενος μηδέ εστιέτω, ο δ΄εργαζόμενος ανταμείβετω». Σύμφυτο γίνεται το πρόβλημα παραγωγής τροφίμων και τη ς πείνας επιβίωσης των ανθρώπων σε διάφορα μέρη του πλανήτη.

-Άλλη πτυχή του προβλήματος είναι η περιβαλλοντική μόλυνση, της επιφάνειας του πλανήτη. Έχουμε κάνει επιστήμη τα σκουπίδια, την αποκομιδή τους την απόθεσή τους, την επαναχρησιμοποίηση τους, την ανακύκλωση και αλλα μεγαλόστομα και φαεινά, για να ανακυκλώνουν κάποιοι την μπογιά τους, προσπορίζοντας ίδιον όφελος. Βέβαια αν σκεφθεί κανείς πως αυτός ο πλανήτης επι χιλιάδες χρόνια, ΧΩΡΙΣ ΣΟΦΟΥΣ ΚΑΙ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ ήταν αυτοσυντηρούμενος και αυτοκαθαριζόμενος, ενώ τις τελευταίες δεκαετίες η επέλευση των διαφόρων κατηγοριών σοφών (της πολιτικής επιστήμης, της οικονομίας, της τεχνολογίας, ενέργειας κλπ) έχουν φέρει τον πλανήτη στα όρια του, πρέπει να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε, πως μάλλον έχουμε χάσει την μπάλα…

-Έρχεται πάνω σε αυτά να βρει πρόσφορο έδαφος το επάγγελμα των επιλυτών (με το αζημίωτο) των προβλημάτων αυτού του κόσμου. Μας προέκυψαν πλανητάρχες (φυσικά ο πρώτος δεν θάναι ο τελευταίος) έτοιμοι να σκοτώσουν τους κακούς Ιρακινούς, να σκοτώσουν του Σέρβους, να πνίξουν του Βιρμανούς, να θάψουν του Κινέζους, να πεθάνουν της πείνας Σομαλούς, ΕΠΙΛΥΟΝΤΑΣ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ. Αύριο δεν ξέρουμε ποιοί παίρνουν σειρά… Και μη μου πει κανείς πως η «επίλυση» του προβλήματος της Δύσης δεν επιφέρει την καταστροφή στον Τρίτο κόσμο… Αλλά και αυτός (ο τρίτος κόσμος) με τη σειρά του εκδικείται, στέλνοντας εκατομμύρια τόνους ατμοσφαιρικής μόλυνσης στη Δύση δια του αέρος, σαν δίκαι α τιμωρία.

Αγαπητοί μου, έχουμε δει το πρόβλημα αυτού του κόσμου σαν σαλάμι. Μόνο που δεν μπορούμε να το φάμε. Παίρνει ο κάθε ένας το μερίδιο του προβλήματος και δίδει μιά λύση αδιαφορώντας για τους άλλους και κυρίως παίρνει ο χορτάτος την δική του μερίδα προβλήματος και αφού ικανοποιηθεί από την προσωρινή λύση του, κάνει προβληματική τη ζωή των υπολοίπων… Έτσι λειτουργώντας, δεν φαίνεται νάχουμε και πολλά περιθώρια αισιοδοξίας, και ενώ βλέπουμε πως εμείς οι ίδιοι μόνο την καταστροφή μπορούμε να πετύχουμε με τις φαεινές ιδέες μας, συνεχίζουμε να παίζουμε το ίδιο παιχνίδι:της υπερεκμετάλλευσης των πηγών του πλανήτη, της υπερμόλυνσης, του υπερπληθυσμού, της υπερκατανάλωσης.

Φτιάχνουμε ακόμα επίπλαστες δομές, ακτιβιστές, γιατρούς, με ή χωρίς σύνορα, φιλανθρωπικές οργανώσεις, οικολογικές οργανώσεις, που όμως είναι όλες τους ανδρωμένες αδελφικά με τα συστήματα και τις αρχές της καταστροφής του πλανήτη, κάνουν έτσι για το κέφι τους, σπασμωδικές κινήσεις για ν απαλύνουν τάχατες ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ.

Θα μου πείτε όμως τι σχέση έχει όλη αυτή η τοποθέτηση με τον Αινστάιν… Απλά σκέφτομαι, πως μάλλον το μοντέλο που καθένας φτιάχνει είναι για να φέρει το πρόβλημα στα μέτρα του να το πεπιλύσει, έστω προσωρινά, έστω και σε βάρος των άλλων, Έδώ λοιπόν κάπου σκέφτομαι, πως ενώ αυτό μπορεί να συνέβαινε παλιά χωρίς την τιμωρία, πχ άν κάποτε εξαφανιστήκατε οι Ινδιάνοι δεν στοίχισε τίποτε στους σημερινούς μας σωτήρες Αμερικανούς, η καταστροφή όμως των δασών του Αμαζονίου για να έχουν φτηνά τρόφιμα οι «Αμερικάνοι» (εδώ μπαίνουμε και εμείς) μας επιστρέφει θέρμανση του πλανήτη κλιματικές αλλαγές τυφώνες κλπ. Άρχισε λοιπόν να κάνει τζιζ το παιχνίδι που τόσο ωραία παίζαμε τόσα χρόνια… Μήπως μετά μερικά χρόνια, που θα πνιγόμαστε από τα σκουπίδια θα πρέπει να σκεφτούμε πως ο καλύτερος τρόπος για το πρόβλημα με τα σκουπίδια είναι ΝΑ ΜΗΝ ΠΑΡΑΓΟΥΜΕ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ, Ο καλύτερος τρόπος για να καταπολεμήσουμε την πείνα είναι να μην ΠΑΙΡΝΟΥΜΕ ΤΟ ΦΑΙ ΤΩΝ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΩΝ, και ακόμα καλύτερα, ΝΑ ΗΝ ΠΕΤΆΜΕ ΤΟ ΦΑΙ ΤΩΝ ΠΕΙΝΑΣΜΕΝΩΝ.

Ισως μια ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ, στον τρόπο σκέψης, στη φιλοσοφία ζωής, στους στόχους της καθημερινότητας του ανθρώπου, να δώσουν μια άλλη οπτική των πραγμάτων… ΕΙδικότερα:

Τα μέχρι τώρα ιδεολογικά μοντέλα ωδήγησαν, άλλο λιγότερο άλλο περισσότερο, σε αποτυχία ακόμα και τις μικρής κλίμακας κοινωνικές ομάδες όπου εφαρμοστήκανε (καπιταλισμός, κομουνισμός, δικτακτορίες, «σοσιαλιστικές» καρικατούρες κλπ).

Τα θρησκευτικά μοντέλα, με πρώτο και κύριο χαρακτηριστικό την ταπείνωση, την ενοχή, το μηδενισμό του ανρώπου, θέτουν σαν πρώτη προϋπόθεση πορείας του ανθρώπου την αυτοτιμωρία του (αν είναι δυνατόν!).

Τα οικονομικά μοντέλα αποδειχθήκανε χρήσιμα για μικρές κοινωνικές ομάδες που η μιά εκμεταλευόταν την άλλη. Βλέποντας όμως τον κόσμο ολόκληρο, δεν φαίνεται να αντέχουμε για πολύ σε διαχωρισμό εκμεταλευτών-εκμεταλευομένων.

Τον μοντέλο της ανάπτυξης μέσω της ή δια της καταναλώσεως φαίνεται πως άρχισε να υπερθερμαίνει το μηχανάκι….

Ισως έφθασε ο καιρός να επαναπροσδιορίσουμε τους μοχλούς ανάπτυξης και τα κίνητρα και τις φιλοδοξίες των ανθρώπων.. Όσο είναι καιρός…. Αλλοιώς ας περινμένουμε. Αλλωστε και στις αρχαίες τραγωδίες στο τέλος πάντα έρχονταν η κάθαρση. Και ποιός αποκλείει να είχε έρθει, από την ίδια ανθρώπινη ανικανότητα ή πλεονεξία, η κάθαρση και σε άλλες, παλαιότερες, εποχές; Εϊμαστε αλήθεια τόσο κοντόθωροι;

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: