ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

30/11/2008

Ο τρυποτιγανάς

Αντρουλιό, χρόνια πολλά, και του χρόνου !

Πάνε 62 τόσα χρόνια, απού γροικώ την ίδια ευχή. Δε γκατέχω κιαολιάς από που εκράθιε το συνήθειο στο τόπο μου, μα η ευχή συνοδευότανε και με το (φιλικό) τράβηγμα του αυτιού, του μπόμπιρα που εόρταζε…. Και νάτανε βέβαια κάνα χέρι ευαίσθητο, απού εκάτεχενε που να σταματήσει, χαλάλι… Μα κιαμμιά φορά ή χερούκλα του Κρητικού απού έδινε την ευχή, έκανε πιά ζημιά παρά καλιμέντο….

Θα μου πεις βέβαια: είντα τα θυμάσαι δα, 60 χρόνια πίσω….. Έτυχε οψές αργά (παραμονή τα Αγι΄ Αντρέα…) να ξανοίγω από την πόρτα του σπιθιού μου το ψιλόβροχο στα Μεσόγαια, για καμπόσες ώρες…. Και θέλοντας και μη μούρθανε θύμισες παλιές από τα μικρά μου χρόνια, και σάικα, από εκειανά απού δεν ξεχνά κειανείς είναι η εορτή του….:

-Τ΄ Αγι΄ Αντρέα αντρειώνει το κρύο, ελέγασιν οι παπούδες μας, και δεν είχανε άδικο…. Από τη μια τα κακοσασμένα σπίθια, χωρίς μόνωση, χωρίς να σφαλίζουνε καλά οι πόρτες, ο βοριάς εμπαινόβγενε από τσι χαραμάδες κείπρεπε να μαζωνώμαστε ούλοι, μικροί μεγάλοι, θηλυκοί και αρσενικοί, στο πυρόμαχο να ζεστάνομε τα κόκαλά μας και να στεγνώξωμε τα ρούχα μας. Εθώργιες τα κοπελιδάκια, με κόκκινες στάμπες στσοι γάμπες, τσοι φοράδες κατά πως τσοι λέγαμε, απού δεν είτνουσαν παρά ήπια εγκαύματα, από το στρίμωγμα στον πυρόμαχο….

Ο Αγι΄Αντρέας ο κατρουλανζής. Είτονε παρατηρημένο στον τόπο μου εκειανά τα χρόνια, πως τα πρωτοβρέξα, τσοι Σετεμπριάδες ως τον Οκτώβρη, εγίνουντανε κάμποσες χρονιές κατακλυσμοί κείσερνε ο γέρο-ποταμός, μα από τα μέσα μέχρι τα τέλη του Νοέμπρη εμπαίναμε στην καρδιά του χειμώνα και ήβρεχε πολλές φορές ολημερνίς τση μέρας, σιγό σιγό νερό. Ελέγανε το λοιπός οι παππούδες μας: το σιγό-σιγό νερό τονε γραίνει το βοσκό. Μιας και οι πιο πολλές δουλειές είτονε οξωτάρικες, δεν εμπόργιε κειανείς να κάμει πράμα. Ετσά οι γιαθρώποι εμαζώνουντανε στα σπίθα ντωνε, είχανε δεν είχανε δουλειές. Και μιάς και ο Αγ΄Αντρέας είτονε στην αρχή τσ΄εποχής των συνεχών βροχών, τονε λέγαμενε κατρουλατζή….

Ο Αγι΄ Αντρέας ο τρυποτιγανάς. Είχαμενε εκειανά τα χρόνια στα σπίθια μας τα τιγάνια απούτανε κατάμαυρα από την καπνιά. Από την άλλη, μη θαρείτε πως είτονε πράμα αστραφτερά και ανοξείδωτα, σιδερένα και μάλιστα βαρέως τύπου, δυο τρεις οκάδες σίδερο το καθένα. Είτονε το λοιπός αναμενόμενο, να χαλούνε και να σκουργιάζουνε, με τη συνεχή χρήση μόνο με ένα τρόπο: με τρύπημα. Και μιάς και δεν είχαμενε εκειανά τα χρόνα τα διαφόρων ειδών γλυκά να φιλεύομε τα κοπελάκια, ένα είδος προσφοράς και διασκέδασης στα κοπέλια ευρίχνουντανε: να τωσε σάζει η μάνα ντως τιγανίτες. Τηλεόραση , ραδιο, παιγνίδια, ακόμη και διάβασμα-βιβλία, είτονε σχεδόν ανύπαρκτα). Αλεύρι είτονε πάντα διαθέσιμο, (δεν ήθελε ψυγείο), και το πετιμέζι ή το μέλι, ή η ζάχαρη είτονε το δεύτερο υλικό για τη συνταγή για τιγανίτες…. Και μιάς και το τιγάνι του Αγι΄Αντρέα έκανε υπερωρίες, μέχρι απού …τρύπαγε από τη συνεχή χρήση, εξέμεινε να παρανομιάζουνε τον Αγιο Αντρέα, σαν: Τρυποτιγανά….

21/11/2008

Κρίση και κριτική

Κατανάλωση=ανάπτυξη, υπερκατανάλωση=υπερανάπτυξη.

Ελάττωση της κατανάλωσης=ύφεση, στασιμότητα, ανεργία, οικονομική κρίση κλπ.

Όλοι εμείς οι άσχετοι στα οικονομικά, με το πες-πες των σοφών οικονομικών εγκεφάλων παγκόσμιου βεληνεκούς, καταφέραμε να αποστηθίσουμε τις παραπάνω εξισώσεις.

Περιμένουμε λοιπόν όλοι, ακόμα και οι Έλληνες που κατάντησαν κάθε καλοκαίρι πουλάνε μόνο ήλιο και αέρα, με ποιό τρόπο να πουλήσουμε περισσότερο και όλο και περισσότερο από την «παραγωγή» μας για να «αναπτυχθούμε», ή έστω να διατηρήσουμε όσα έχουμε, ή τέλος να μην πεινάσουμε, και ακόμα χειρότερα, να μη φθάσομε να λέμε πως θα «φάμε ο γεις τον άλλο», κατά πούλεγε ο μακαρίτης ο παππούς μου… Και μιάς και η Ελλάδα το μόνο που πουλά είναι παροχή υπηρεσιών πιά, μιάς και δεν παράγει τίποτε, άν κάποιος δεν θέλει τις υπηρεσίες μας, τί ακριβώς θα βάλουμε στο τραπέζι για φαγητό; Επειδή την παραπάνω απλή σκέψη δεν την έκαναν τότε που έπρεπε ούτε οι Ευρωπαίοι συνεταίροι μας ούτε οι Έλληνες πρασινογάλαζοι, ερχόμαστε τώρα και ψάχνουμε τι αποθεματικά είχαν τα ταμεία, ώστε:

α) Να ικανοποιήσουν οι πολιτικοί τις πελατιακές ανάγκες νέων διορισμών (και ας μην έχουμε χρήματα για τους διορισμένους !)

β) Να δόσουν στις τράπεζες και τα τελευταία ψίχουλα μηνιαίων εισφορών για σύνταξη και περίθαλψη, (μιάς και τα προηγούμενα πακέτα τα φάγανε μέχρι κεραίας!)

γ) «Δανειζόμαστε» (δηλαδή τρώμε και τα ελάχιστα αποθέματα εργασίας των παιδιών μας) για να δανείσουμε τις τράπεζες, μιάς και είναι τα μόνα ιδρύματα που πρέπει να «δουλέψουν» στην Ελλάδα ! Το περίεργο βέβαια είναι, από ποιους αλήθεια δανειζόμαστε, αφού ΟΛΕΣ οι οικονομίες παρουσιάζουν κρίση! (Λέτε να δανείζουν οι Αφρική και Ν Αμερική που τόσα χρόνια τις είχαμε στο φτύσιμο; και που τα βρήκαν; Λέτε νάταν κλέφτες του ιδρώτα του αναπτυγμένου κόσμου; Η μήπως όλο αυτό που βιώνουμε δεν είναι παρά ένα στημένο παιχνίδι καταλήστευσης (ποιών ξέρουμε, από ποιούς όπως;)

ΤΟ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΜΕ ΤΟ ΔΑΝΕΙΣΜΟ(;), ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΝ ΔΟΥΜΕ Ή ΟΧΙ ΤΑ ΩΦΕΛΗ ΤΟΥ, ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ Η ΧΡΕΩΣΗ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ!. ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΝ ΩΦΕΛΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ (ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ) ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΗ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ ΟΜΩΣ; (Θα καταψηφίσετε τον Καραμανλή; Ε και; Μήπως ξαναείδατε τα τούβλα και τα πάμπερς του Παπανδρέου; άλλο τόσο θα δείτε και τα δανεικά του Καραμανλή!)

Ας πάμε όμως και στο άλλο, το ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα την καταστροφή του κλίματος, πλανήτη, περιβάλλοντος. Και το μεν οικονομικό μοντέλο, μιάς και είναι μιά «συμφωνία κυρίων» και ένα παιχνίδι αριθμών, θα ξανα ισορροπήσει έστω και αργά, έστω και με πολλά θύματα. Η καταστροφή όμως του περιβάλλοντος αφαιρεί ακόμα και τα στοιχειώδη περιθώρια διαβίωσης και εντέλει επιβίωσης εκατομμυρίων-δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Γιατί κάνω αυτή τη συσχέτιση; μα τα φαινομενικά άσχετα αυτά θέματα ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΥΧΣΧΕΤΙΣΗ ! Πραγματικα, όλοι ευχόμαστε ΑΝΑΘΕΡΜΑΝΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΩΝ=ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ=ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ= ΥΠΕΡΑΝΤΛΗΣΗ ΠΟΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ!

Το σημερινό ολέθριο καταναλωτικό μοντέλο ανάπτυξης, που οδηγεί σε μιά πολύπλευρη καταστροφή τον πλανήτη (ανεξάρτητα αν λέγεται οικονομική σήμερο και κλιματική, (έλλειψη νερού, και τροφίμων) αύριο) φαίνεται να έχει σαν βάση του την υπερκατανάλωση πόρων. Βλέπουμε αίφνης κάποια κυρά «οικολόγο» να ωρύεται για το περιβάλλον και την προστασία του, ξεχνώντας ότι έχει περί τα 200 ζευγάρια παπουτσιών στις ντουλάπες της, κάνοντας μεν shoping therapy για την τρέλα και την ανία της, έχοντας όμως και κατασπαταλήσει τεράστιες ποσότητες ενέγειας η «περιβαλοντολόγα!». (Με ερωτάτε πόσους πόρους; Μα όσους χρειαζόταν σε κακοτράχαλους δρόμους ενα ολόκληρο χωριό για παπούτσια πριν 50 χρόνια!)

Βλέπουμε κάποιους σταθμούς να μιλάνε για τό φύτεμα ενός δένδρου στο καμμένο δάσος, και να αυτοχρείονται «οικολόγοι», και την επόμενη στιγμή να διαφημίζουν ένα πλαστικό παιχνιδάκι συσκευασμένο σε χαρτί, όσο δίδει κοπτόμενο ένα ολόκληρο δένδρο!

Μιλάμε, τελευταία, με μανία για ανακύκλωση, μιας και επιτέλους έγινε της μόδας, και δεν σκεφτόμαστε πως θάταν πολλαπλάσια καλύτερο να μην βάζαμε τα πάντα σε αυτό τον αδηφάγο κύκλο της κατανάλωσης-καταστροφής!

Δυστυχώς, στην εποχή μας δεν λείπουν μόνο οι μεγάλοι ηγέτες, μα φαίνεται, πως και η φιλοσοφία του τι σημαίνει ανάπτυξη, πρόοδος, και εντέλει ευτυχία ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ (αν συμφωνήσουμε πως αυτό είναι το τελικό ζητούμενο) δεν βρίσκει πιά εραστές…

Εκει που απέτυχαν ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ηγέτες να ποδηγετήσουν το σύγχονο κοσμο σε ευτυχία, φαίνεται να αναδύεται πλέον η αναγκη ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ηγετών (φιλοσόφων και όχι δογματικών), που να αναπροσδιορίσουν την πορεία του ανθρώπου και της ανθρωπότητας. Πολλοί από τις παλαιότερες γενιές αντιλαμβάνονται και αποδέχονται αυτή τη φιλοσοφία. Το μέγα πρόβλημα είναι οι νεότεροι που ωθώντας τους τόσα χρόνια στην υπερκατανάλωση, τους οδηγήσαμε στην σημερινή και αν δεν αντιδράσουμε έγκαιρα, και στην αυριανή και χειρότερη, καταστροφή!


09/11/2008

ΤΑ κόμματα …

Filed under: Η ΟΠΤΙΚΗ ΜΟΥ — Λεοντάριον @ 1:34 μμ
Tags:

Κάπου-κάπου φυτρώνουν νέα κόμματα,  που συνήθως διαλύονται στην πορεία τους, μιας και δεν καταφέρνουν να συνθέσουν τις διαφορετικότητες των μελών τους.  Πολλά κόμματα είναι  στην πραγματικότητα εργαλεία στα χέρια του  κορυφαίου της πυραμίδας του κομματικού μηχανισμού, σκέφτομαι δε τι είναι στ΄αλήθεια ενα κόμμα που έχει εδραιωθεί όχι τόσο στη συνείδηση του μέσου πολίτη, όσο στο γεγονός ότι έχει αποκτήσει ισχυρούς μηχανισμούς αυτοκάθαρσης, από κάθε διαφορετικότητα και κάθε παρασπονδία,  εκτός εκείνων των ιδεών και απόψεων που υπηρετούν τους λιγοστούς ιδιοκτήτες του.

Τα παλαιοκομματικά μοντέλα έχουν ένα κύριο χαρακτηριστικό: τον φασισμό του εκάστοτε αρχηγού, Λίγοι είναι  οι ισορροπούν τες κομματικοί με διαφορετική άποψη,  που συνθέτουν την κορυφή. Ακόμα και βουλευτές (Σημίτης, Τατούλης, Γιαννόπουλος) για σοβαρά διαφωνούντες, διαγράφονται συνήθως δια μιας  (Οι διάφοροι Κουκοδήμοι και Δαϊλάκηδες μου θυμίζουν  με τις «διαγραφές» τους, σαφάρι πλουσίων που δίδουν στον αρχηγό, υπό τα όμματα των χειροκροτητών, να πυροβολήσει μια υπνωτισμένη τίγρη ή αρκούδα. Αν δε ο αρχηγός είναι «μεγαλόψυχος» (¨ορα Κωστάκης) και δεν τους αποτελειώσει, τότε πέφτει ακόμα θερμότερο χειροκρότημα των αυλικών (εκεί που θ άπρεπε να πέσει το γέλιο της αρκούδας)….

Μοιάζει λοιπόν κάθε κόμμα  σαν μία πυραμίδα, που κάθε προεξοχή, κάθε διαφορετικότητα οφείλει να αποκόπτεται από τα λεία πρανή και να κατρακυλά στη βάση, να εκβάλλεται έξω από τη δομή. Όποιος λοιπόν μπορεί να αντέξει την πίεση των ανωτέρων αγόγγυστα  αλλά και να ελέγχει τη δική του βάση επωφελεία της όλης πυραμίδας, έχει θέση στο σχηματισμό, Πόσες φορές δεν έχουμε ακούσει πρωθυπουργούς και υπουργούς να ομιλούν πως ενήργησαν έτσι ή αλλιώς «για το καλό της παράταξης» ενώ η θέση του κάθε κυβερνητικού θα ήταν αποκλειστικά για να φροντίζει το συμφέρον της Ελλάδας-Ελλήνων.

Καρατομήθηκε προ ημερών ο  Ρουσοπουλος με κύριο προφανές εσωκομματικό αμάρτημα το ότι δεν ήταν γενημα–θρέμμα της «παράταξης», το ίδιο δε κινδυνεύει να πάθει και ο Τατούλης για τον ιδιο λόγο…  Τα περι Βατοπεδίου όσο και αν αποτελούν καλό σενάριο, ωχριούν στα εκατό εκατομμύρια της Ζήμενς, και μάλιστα πολλαπλασιασμένα επί 100 (αλλές μεγάλες εταιρείες), εκτός και αν μας πείσει κάποιος πως από τη Ζήμενς  (μόνο) ήθελαν χρήματα οι μιζαδόροι…Αλήθεια γιατί δεν φωνασκούν οι αντίπαλοι πολιτικοί για αυτές τις μίζες; Που κρύφτηκαν οι «αδέκαστοι» δημοσιογράφοι; Το ομολογημένο αμάρτημα–μίζα Τσουκάτου ήταν αμελητέο;

Νέο κόμμα

Filed under: Η ΟΠΤΙΚΗ ΜΟΥ — Λεοντάριον @ 10:35 πμ
Tags: ,

Κόντευα να χαθώ στο Βάλτο των ειδήσεων του Ελληνικού Βαλτοπεδίου… Όλη η Ελλάδα βουτηγμένη στο Βάλτο, προσπαθεί να κάνει τον κάθε Έλληνα …κοινωνό του Βατοπεδίου. Ξεχώρισα μια είδηση, που δεν ήθελε να δει το πρόβλημα της Ελλάδας από το μετερίζι των κομμάτων, και μαλιστα των κοινοβουλευτικών

Πρόκειται για κάποιους πολίτες που χωρίς να τσαλαβουτάνε στο Βάλτο μας, προτείνουν μια άλλη οπτική. Και μόνον η λέξη ΝΕΟ ΚΟΜΜΑ, είναι ικανή να ταράξει τους αποδεδειγμένα ανικανους ΟΛΩΝ των κομμάτων, μα και να κινήσει τουλάχιστον το ενδιαφέρον και την περιέργεια των πολιτών, που θλιβερά αναλογίζονται πως κατάντησαν οι προ ολιγων μηνών εκλεκτοί τους στο Βάλτο, ερίζοντας για την …δευτερη θέση, ποιος μπήκε δεύτερος και ποιος πρώτος.

Αξίζουν ίσως μια ματιά, όχι γιατί έχουν τις όποιες διαφορετικές θέσεις τους, μα περισσότερο γιατί τόλμησαν να τις κοινοποιήσσουν, κόντρα στα σημεία των καιρών, που ορίζουν πως το χρήμα κυβερνά αυτό τον τόπο….

ΟΜΩΣ:

Θάθελα, αδρά να μην υπαρχουν ανώνυμες θέσεις σε αυτό το κόμμα. Το ποιός είναι, τι κάνει, από που κρατά η πολιτική του σκούφια, λυπαμαι, μα με ενδιαφέρει. Άλλωστε, πολλές κινήσεις (τελευταία του Βενιζέλου), καταλάγιασαν με το ανάλογο τίμημα φυσικά…

Θάθελα μια ισχυρή Ευρωπαϊκή νότα…. Ο Ελληνισμός οφείλει να υπηρετείται από όλους τους Έλληνες, ο Ελληνοκεντρισμός όμως δύσκολα στέκεται μόνος του… Αλλωστε ήδη η διατυπωμένη μου άποψη για ένα νέο Πανευρωπαϊκής δικτύωσης  κόμα στο προσωπικό μου blog (https://wpababion.wordpress.com/ ) δεν άλλαξε.

Θάθελα προτάσεις-απόψεις για τους μετανάστες που βαθμιαία απαρτίζουν όχι μόνο πρόβλημα(;), μα και συστατικό της Ελλάδας. Τα μακράν της εξουσίας (καίτοι ένθερμα μέλη της κοινοβουλευτικής μάσας) αριστερά κόμματα έχουν επιδράμει στα ψηφοθηρικά οφέλη αυτής της ομάδας, χωρίς να βλέπουμε μιά πραγματική πρόταση σε Ελληνικό-Ευρωπαϊκό επίπεδο αυτού του θέματος, από αυτά. Η Ευρώπη ασμένως προτρέπει για 20 εκατομμύρια ακόμη μαύρα-φτηνά χέρια. Επερχομένης όμως της ανεργίας-ύφεσης, η Ευρώπη θα τους προτείνει και άδεια στομάχια ή μήπως σύγκρουση- (νεο)εμφύλιο εντός της Ελλάδας; Ωραία τα σλογκαν στην TV δεν είναι όμως το μόνο που μπορεί να πληρώνει η αριστερή (;) «διανόηση» στον τόπο μας….



Blog στο WordPress.com.