ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

21/11/2008

Κρίση και κριτική

Κατανάλωση=ανάπτυξη, υπερκατανάλωση=υπερανάπτυξη.

Ελάττωση της κατανάλωσης=ύφεση, στασιμότητα, ανεργία, οικονομική κρίση κλπ.

Όλοι εμείς οι άσχετοι στα οικονομικά, με το πες-πες των σοφών οικονομικών εγκεφάλων παγκόσμιου βεληνεκούς, καταφέραμε να αποστηθίσουμε τις παραπάνω εξισώσεις.

Περιμένουμε λοιπόν όλοι, ακόμα και οι Έλληνες που κατάντησαν κάθε καλοκαίρι πουλάνε μόνο ήλιο και αέρα, με ποιό τρόπο να πουλήσουμε περισσότερο και όλο και περισσότερο από την «παραγωγή» μας για να «αναπτυχθούμε», ή έστω να διατηρήσουμε όσα έχουμε, ή τέλος να μην πεινάσουμε, και ακόμα χειρότερα, να μη φθάσομε να λέμε πως θα «φάμε ο γεις τον άλλο», κατά πούλεγε ο μακαρίτης ο παππούς μου… Και μιάς και η Ελλάδα το μόνο που πουλά είναι παροχή υπηρεσιών πιά, μιάς και δεν παράγει τίποτε, άν κάποιος δεν θέλει τις υπηρεσίες μας, τί ακριβώς θα βάλουμε στο τραπέζι για φαγητό; Επειδή την παραπάνω απλή σκέψη δεν την έκαναν τότε που έπρεπε ούτε οι Ευρωπαίοι συνεταίροι μας ούτε οι Έλληνες πρασινογάλαζοι, ερχόμαστε τώρα και ψάχνουμε τι αποθεματικά είχαν τα ταμεία, ώστε:

α) Να ικανοποιήσουν οι πολιτικοί τις πελατιακές ανάγκες νέων διορισμών (και ας μην έχουμε χρήματα για τους διορισμένους !)

β) Να δόσουν στις τράπεζες και τα τελευταία ψίχουλα μηνιαίων εισφορών για σύνταξη και περίθαλψη, (μιάς και τα προηγούμενα πακέτα τα φάγανε μέχρι κεραίας!)

γ) «Δανειζόμαστε» (δηλαδή τρώμε και τα ελάχιστα αποθέματα εργασίας των παιδιών μας) για να δανείσουμε τις τράπεζες, μιάς και είναι τα μόνα ιδρύματα που πρέπει να «δουλέψουν» στην Ελλάδα ! Το περίεργο βέβαια είναι, από ποιους αλήθεια δανειζόμαστε, αφού ΟΛΕΣ οι οικονομίες παρουσιάζουν κρίση! (Λέτε να δανείζουν οι Αφρική και Ν Αμερική που τόσα χρόνια τις είχαμε στο φτύσιμο; και που τα βρήκαν; Λέτε νάταν κλέφτες του ιδρώτα του αναπτυγμένου κόσμου; Η μήπως όλο αυτό που βιώνουμε δεν είναι παρά ένα στημένο παιχνίδι καταλήστευσης (ποιών ξέρουμε, από ποιούς όπως;)

ΤΟ ΣΙΓΟΥΡΟ ΕΙΝΑΙ ΠΩΣ ΜΕ ΤΟ ΔΑΝΕΙΣΜΟ(;), ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ ΑΝ ΔΟΥΜΕ Ή ΟΧΙ ΤΑ ΩΦΕΛΗ ΤΟΥ, ΕΠΕΡΧΕΤΑΙ ΑΥΤΟΜΑΤΑ Η ΧΡΕΩΣΗ ΜΑΣ, ΚΑΙ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ ΜΑΣ!. ΚΑΙ ΤΑ ΜΕΝ ΩΦΕΛΗ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΣΗΜΕΡΙΝΟΥΣ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΕΣ (ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΚΑΙ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ) ΕΙΝΑΙ ΠΡΟΦΑΝΗ, ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΟΛΙΤΗ ΟΜΩΣ; (Θα καταψηφίσετε τον Καραμανλή; Ε και; Μήπως ξαναείδατε τα τούβλα και τα πάμπερς του Παπανδρέου; άλλο τόσο θα δείτε και τα δανεικά του Καραμανλή!)

Ας πάμε όμως και στο άλλο, το ακόμα μεγαλύτερο πρόβλημα την καταστροφή του κλίματος, πλανήτη, περιβάλλοντος. Και το μεν οικονομικό μοντέλο, μιάς και είναι μιά «συμφωνία κυρίων» και ένα παιχνίδι αριθμών, θα ξανα ισορροπήσει έστω και αργά, έστω και με πολλά θύματα. Η καταστροφή όμως του περιβάλλοντος αφαιρεί ακόμα και τα στοιχειώδη περιθώρια διαβίωσης και εντέλει επιβίωσης εκατομμυρίων-δισεκατομμυρίων ανθρώπων.

Γιατί κάνω αυτή τη συσχέτιση; μα τα φαινομενικά άσχετα αυτά θέματα ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΑΠΟΛΥΤΗ ΣΥΧΣΧΕΤΙΣΗ ! Πραγματικα, όλοι ευχόμαστε ΑΝΑΘΕΡΜΑΝΣΗ ΤΩΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΩΝ=ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΚΑΤΑΝΑΛΩΣΗΣ=ΑΥΞΗΣΗ ΤΗΣ ΠΑΡΑΓΩΓΗΣ= ΥΠΕΡΑΝΤΛΗΣΗ ΠΟΡΩΝ ΑΠΟ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ!

Το σημερινό ολέθριο καταναλωτικό μοντέλο ανάπτυξης, που οδηγεί σε μιά πολύπλευρη καταστροφή τον πλανήτη (ανεξάρτητα αν λέγεται οικονομική σήμερο και κλιματική, (έλλειψη νερού, και τροφίμων) αύριο) φαίνεται να έχει σαν βάση του την υπερκατανάλωση πόρων. Βλέπουμε αίφνης κάποια κυρά «οικολόγο» να ωρύεται για το περιβάλλον και την προστασία του, ξεχνώντας ότι έχει περί τα 200 ζευγάρια παπουτσιών στις ντουλάπες της, κάνοντας μεν shoping therapy για την τρέλα και την ανία της, έχοντας όμως και κατασπαταλήσει τεράστιες ποσότητες ενέγειας η «περιβαλοντολόγα!». (Με ερωτάτε πόσους πόρους; Μα όσους χρειαζόταν σε κακοτράχαλους δρόμους ενα ολόκληρο χωριό για παπούτσια πριν 50 χρόνια!)

Βλέπουμε κάποιους σταθμούς να μιλάνε για τό φύτεμα ενός δένδρου στο καμμένο δάσος, και να αυτοχρείονται «οικολόγοι», και την επόμενη στιγμή να διαφημίζουν ένα πλαστικό παιχνιδάκι συσκευασμένο σε χαρτί, όσο δίδει κοπτόμενο ένα ολόκληρο δένδρο!

Μιλάμε, τελευταία, με μανία για ανακύκλωση, μιας και επιτέλους έγινε της μόδας, και δεν σκεφτόμαστε πως θάταν πολλαπλάσια καλύτερο να μην βάζαμε τα πάντα σε αυτό τον αδηφάγο κύκλο της κατανάλωσης-καταστροφής!

Δυστυχώς, στην εποχή μας δεν λείπουν μόνο οι μεγάλοι ηγέτες, μα φαίνεται, πως και η φιλοσοφία του τι σημαίνει ανάπτυξη, πρόοδος, και εντέλει ευτυχία ΟΛΩΝ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ (αν συμφωνήσουμε πως αυτό είναι το τελικό ζητούμενο) δεν βρίσκει πιά εραστές…

Εκει που απέτυχαν ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ ηγέτες να ποδηγετήσουν το σύγχονο κοσμο σε ευτυχία, φαίνεται να αναδύεται πλέον η αναγκη ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΩΝ ηγετών (φιλοσόφων και όχι δογματικών), που να αναπροσδιορίσουν την πορεία του ανθρώπου και της ανθρωπότητας. Πολλοί από τις παλαιότερες γενιές αντιλαμβάνονται και αποδέχονται αυτή τη φιλοσοφία. Το μέγα πρόβλημα είναι οι νεότεροι που ωθώντας τους τόσα χρόνια στην υπερκατανάλωση, τους οδηγήσαμε στην σημερινή και αν δεν αντιδράσουμε έγκαιρα, και στην αυριανή και χειρότερη, καταστροφή!


Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: