ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

18/12/2008

Μαναριά και Μανάρια

Δε κατέχω μα το θεό ντον ένα, είντα κιαολιάς νιτερέσα είχανε οι διάφοροι άγιοι Ευτύχιος, Ευτυχιανός και η αδελφή αυτών Κασιανή με κάποιους Λισταριανούς, και εφάγασινε την κεφάλα του ενούς στη Μαναριά …. Εμένα μου μυρίζει σαν έγκλημα τιμής, συνηθισμένο πράμα στην Κρήτη του καιρού μου, γυναικοδουλειά τέλος πάντων, συνηθισμένος τρόπος να ξελαγαρίζουνε οι Κρητικοί τσοι διαφορές τωνε, ακόμη και στσοι μέρες μου……

Από την άρχη του καιρού επέρνουνα από τη Μαναριά…. Οντε είμουνε κοπέλι εκάθουμνε πισοκάπουλα στο ψαρό μας γαϊαρο να πάμε να κόψομε φουρνόξυλα και ο κύρης μου μούλεγενε, δείχνοντας ένα μεγάλουρο χαράκι πενήντα μέτρα κάτω από το μονοπάτι απου ανηφόριζε ο γάιδαρος μας μέχρι να σωπατήσει στη αυλή τσ΄εκκλησάς του Μιχαήλ Αρχάγγελου:

-Θωρείς το εκειονέ το χαράκι; Εκειά επροκάμανε οι ληστές τον Άγιο Ευτυχιανό και τονε βάλανε απάνω στο χαράκι, εσήκωσενε ο γεις τη μανάρα και τουδοσε μια στη ν κεφαλή και του την έκοψενε Είχε νε τόσονα ζόρε, απου έμεινε στο χαράκι η λακούβα από το χτύπο τση μανάρας ….Γι’ αυτό επαέ τη πλαγούρα την εκατέχουνε σαν: μαναριά….

Δεν είτοντε βολικό να ξετσουρλίσω να πάω εκειά απούτανε ο χάρακας…., και μούμεινε στο κοπελίστικο μυαλό μου σαν ιερό και σεβάσμιο μέρος, όπως με δασκάλευε ο κύρης μου με την αμάθειά ντου…

Επεράσανε χρόνια πολλά, και η τεχνολογία μασε πρόσφερε και γκρέιντερ και εκσκαφείς κλπ και μιάς και θελα μασε χαλάσουνε το παραμύθι οι μπολτόζες αμα θελα χώσουνε το χαράκι στα χώματα, οντε θελαανοίξουνε το δρόμο για την Οδηγήτρια, είπανε να πάρουνε με ένα φορτωτή το χαράκι να το αποθέσουνε στην πόρτα του Μιχαήλ Αργάγγελου, εκατό μέτρα πιο πάνω, να θωρούνε οι αθρώποι τη Μαναριά…

Κάθομαι και σκέφτομαι πως αμα δεν κάμω αμαρτία, αμα δε βάλω το μυαλό μου να σκεφτεί δεν είναι δυνατό να το χωνέψω: Καλά μωρέ το να φας μια μαναριά και να σε πάρει ο διάολος, αυτό είναι το πιο συνηθισμένο πράμα,…Θαύμα θάτανε να πέσει η μαναριά στην καυκάλα ντου του …άγιου και να μην πάθει πράμα….

Από τη άλλη πάλι θωρώ στο χαράκι μιά χαραμάδα, απου είπρεπε να το κουρκουνά κειανείς μιά ώρα για να τηνε κάνει με τη μανάρα….. Και θα μου πεις εδά: μα γιάντα μπρε συμπεθεράκι εισαι τόσονα μπροσάφορομος με αυτά που σου λένε οι παπάδες ….. Ε,… γροικάτε το λοιπός γιάντα γούζομαι:

-Εγώ μπρε και εσεις για να κοψομε ενα γομάρι ξύλα τα εκουρκουνούσαμενε σκειάς δεκα ώρες τα παντέρμα με τη μανάρα. Σκέφτομαι το λοιπός: λές να τανε ο θιός με την μπάντα των ληστών (ο θιός δεν είναι απού κάνει τα θάματα;) αλλοιώς, πώς να το καταλάβω πως η μανάρα του ληστή εκόντεψε να διαλύσει το χαράκι….. Ο θιός να μου συγχωρέσει μωρέ κοπέλια, μα φαίνεται μου πως έπρεπε να κόψει κι άλλα κεφάλια ο ληστής, ….

-Το πιό προσοδοφόρο επάγγελαμα του Δυτικού κόσμου το ανακαλύψανε οι Χριστιανοί ηγέτες. Γίνανε που λέτεΑΓΙΟΠΟΙΟΙ και τη βολεύανε πολύ καλά. Είναι σαν να στήνεις ένα εισπράχτορα στο πουθενά να σου μαζεύει λεφτά…. Ή να ξεπουλάς, ή απλά να επιδεικνύεις, τις …τρίχες της μοναχής Φεβρωνίας και να σε πληρώνουνε… Αλήθεια, πως και δεν έχουνε πάρει χαμπάρι οι αλλοδαποί κακοποιοί τη χαζομάρα και το κόλλημά μας με τα διάφορα «χριστικανικά» εκθέματα παρά παιδεύονται στα φανάρια; Για θυμηθείτε τον Εφραίμ με το κουτί που περιέφερε στην Αθήνα…. Παλιά, λίγοι θυμούνται τσ΄αρκουδιάρηδες με τσ΄αρκούδες και το ντέρφι… Όταν «εκπολιτιστίκαμε», γδάραμε τσοι αρκούδες και τσοι κάμαμενε γούνες, απειλήσαμε με ισόβια τον …καπιταλίστα τον αρκουδιάρη, επειδή όμως η «δουλειά» είχενε ψωμί, την πήρανε επάνω τους οι παπάδες… Εκεί να δεις χρήμα… Και η σύγρονη αρκούδα με τον αρκουδιάρη της (το «αξιον εστί» και ο Εφραίμ ντε !) να γυρίζουμε όχι βέβαια στα πανυγήρια (είντα, ψιλικατζής είναι ο άθρωπος;) μα στα υπουργικά γραφεία!

Και εκειά απού εκόντευα να ξεχάσω το Χριστόδουλο, είρθενε να με ανακατώσει το άνοιγμα του σπιθιού ντου στο Ψυχικό, 10 μήνες μετά το θάνατό ντου. Είντα πράμα είτονε μωρέ αυτό! Ο κακομοίρης ο Φίλιππος στη Βεργίνα, μπορεί νάτονε αλεργικός στη σκόνη και έσαξε ένα χρυσοποίκιλτο τάφο. Θα πεις βασιλιάς είτονε, 2500 χρόνια πιο παλιά είτονε, που να σκεφθεί ο άνθρωπος σωστά… Σα δεν μπιτίζει, τέθοια κάνασινε οι βασιλιάδες και ίσα-ισα κανα δυό κρατήσαμενε, στην βόρεια Ευρώπη, για να φοβερίζομε τα κοπέλια μας…. Και σούρχεται ο Χριστόδουλος καιείχενε σε τιμαλφή μήτρες ράσσα, πατερίτσες και άλλα στοιβαγμένα στο Ψυχικό άνω των 100 εκατομυρίων Ευρώ!Το πόσο ρευστό μπορεί νάχενε και που εξαφανίστηκε, ένας θεός το κατέχει !

Και έρχοχμαι εδά και σκέφτομαι: πόσοι αθρώποι (αλλοι καλοί και άλλοι κακοί) επομείνανε άλυωτοι, και οι πονηροί έμποροι του χριστιανισμού τους μετατρέψανε σε παϊδάκια προς πώληση, κατόπιν αγιοποιήσεως! Ποιος; Ο Αγιοποιός Χριστόδουλος ! Ήμαρτον ! Έμποροι των Αγίων λοιπόν, σε συνδυασμό με τη βιομηχανική κατασκευή τους με τη σίγουρη μέθοδο της «Αγιοποίησης», είναι η μοναδική, δυστυχώς, εμποροβιομηχανική δραστηριότητα, που δεν φοβάται την ύφεση! Τι καλά που θάτανε να πλήρωναν και κανα φόρο! Όμως το πρόβλεψαν οι πονηροί, και έχουν τις φοροαπαλαγές τους. !

Επειδή όμως η ιστορία έχει και πραγματικά στοιχεία, το παραμύθι τση Μαναριάς άμα θέτε το πιστεύετε. Το άλλο, για τα …. Μανάρια της εκκλησιάς μας, καλά θα κάνε τε να μην το πιστέψετε, όχι επειδή σας το λέω εγώ ο …αμαρτωλός, αλλά γιατί όπως βλέπετε και μόνοι σας, συμβαίνουν κυριολεκτικά ….ΑΠΙΣΤΕΥΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ… ΠΏΣ ΛΟΙΠΟΝ ΚΆΠΟΙΟΣ ΑΦΕΛΗΣ, όπως ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ ΘΑΠΡΕΠΕ ΝΑ ΤΑ ΠΙΣΤΕΨΟΥΜΕ;

Εγώ πάντως, μιάς και επέρασα και φέτος το καλοκαίρι από το Μιχαήλ Αρχάγγελο πηγαίνοντας στο Αγιοφάραγγο και στσοι Καλούς Λιμένες, σας δείχνω την φωτογραφία του χαρακιού, μπροστά από την πόρτα του Μιχαήλ Αρχαγγελου, Θωρείτε τη Μαναριά απούφαε το Χαράκι;

(Ε,… ΚΑΙ ΝΑ ΜΠΟΡΟΎΣΑΜΕ ΛΕΕΙ ΝΑ ΔΟΣΟΜΕΝΕ ΚΑΙ ΕΜΕΊΣ ΜΙΑ ΜΑΝΑΡΙΑ ΣΤΗΝ ΚΕΦΑΛΑ ΚΑΜΠΟΣΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ ΤΣ’ ΕΠΟΧΗΣ ΜΑΣ ΚΑΙ ΑΣ ΤΩΣ ΑΝΑΒΕ ΟΣΑ ΚΕΡΙΑ ΤΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΕ, ΟΠΟΙΟΣ ΣΤΟ ΔΙΑΛΟΛΟ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΤΣΟΙ ΚΑΝΕΙ ΑΓΙΟΥΣ….. )

p8020058

Κάπου 10 χιλιομετρα βόρεια η οροσειρά του Ψηλορείτη, και μπροστά σου ένας βράχος, που στη δεξιά φωτισμένη από τον καλοκαιρινό ήλιο πλευρά του μιά σχισμή, η μαναριά (=τσεκουριά, για τους μη Κρητικούς…).Αν σας πονά λίγο το κουτί με το κόκκινο πλαστικό χρώμα και ο σκοπός του, έεεε τι να κάνουμε, Ο ΣΚΟΠΟΣ ΑΓΙΑΖΕΙ ΤΑ ΜΕΣΑ (λένε…)

p8020060

Σύ είπας….

p8020063

Στο γνωστό μύθο του Αισώπου, όταν ο φουκαράς γέρων, φορτωμένος ένα δεμάτι ξύλα παραπατούσε από την κούραση και παρακαλούσε το χάρο ναρθει, όταν αυτός σε λίγο ήρθε πραγματικά, ο γέρος τουπε το … αμίμητο: Να μου σηκώσεις το δεμάτι ! (ϊνα το φορτίον άρεις!). Θα μου πεις βέβαια: που τονε θυμήθηκες τον Αίσωπο χριστιανέ μου; Μα άμα, 50-100 χρόνια πίσω, έχεις ένα κακογαϊδουρο φορτωμένο ξύλα και είναι πίσα σκοτίδι και ψιλοβρέχει ολημερνίς τση μέρας και δεν έχεις απάνω σου μητεμιά στεγνή κλωστή, και θεωρείς το γάϊδαρό σου επαέ να πατεί και εκέ να βρίχνεται, όι το Χάρο θα παρακαλέσεις απούλεγε ό Αίσωπος, όι του Μιχαήλ Αρχάγγελου θα τάξεις άρτους, μονό και το …κοπέλι σου να δεκαπενταρήσει στο Μάρτσαλο, ετσά πουτόπαθα εγώ οντενείμουε στην κούνια.

p8020061

Η Κρήτη έχει και άλλους μύθους και θρύλους. Ό Δημήτρης Τσεμπεράς δίδει, με την καμπάνα του Μιχαήλ Αρχάγγελου, το σύνθημα για την αναχώρηση για τον άλλο Θρύλο: Οδηγήτρια ! Μάρτσαλο ! Αγιοφάραγγο ! Καλοί Λιμένες ! Λέντας ! Καλό μας ταξίδι …

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: