ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

02/01/2009

Το Ποδαρικό

Θάτανε 1950-52… Και  γη γυρίζει, κατά που λέει και ο Χατζής στο τραγούδι του, ο χρόνος πρέπει ν΄αλλάξει, για να μπορέσει  ο καθένας μας βάλει λίγο χρώμα, φως, και ελπίδα στο ξημέρωμα της επόμενης μέρας, τση επόμενης χρονιάς,  απούχενε το κακό χούι, να μας αλληλοστρατίζει κάθε ντάι-ντάι και μέρα με τη μέρα,  αθο ντη μιζέρια και την απογοήτευση…

Σαν εσίμωνε η αρχή του καινούργιου χρόνου, εγροίκας τσ΄αθρώπους εκειανά τα χρόνια:

-Άστα κακονίζικο, οπέρισυ μούκανε ποδαρικό τση Βασίλαινας το Γιωργιό, και η αελιά μας εβάστα τρια μουσκάργια και τάριξε, έθεσα τρεις κλωσουδιές και δεν ήβγαλα μουδε δέκα κλωσωπούλια. Και να πεις πως εμεγαλώσανε κι΄αυτά,  τα μισά φάγανε οι κοράκοι και τάλλα οι ζουρίδες…. Το κακορίζικο το Μανωλιό μου ήβγανε ολοχρονίς του χρόνου μαλαθράκους.  Ετέθοιο κακό ποδαρικό μούκανε το μαγαρισμένο…  Τση συνυφάδας μου τσήκανε ποδαρικό το μονάντερο το Στελιό τση Μιχαλομανόλαινας, και εγέμισε η γής κι΄ο κόσμος κλωσοπούλια, στου Ζερβού το Πέραμα, απούχενε τον κούμο τζη… Εμήνυσάν του το εγώ του Στελιού, την αργαντινή απού μας είπενε τα κάλαντα: -Ντελόγο απου θα σκολάσει η εκκλησά αντράκι μου την πρωτοχρονιά, να περάσεις από το σπίτι να μασε κάμεις οφέτος το ποδαρικό, να μην προκάμει κειανένα άλλο κοπέλι…

Είτανε, προκατάληψη  χρόνων πολλών,  να φορτώνομε τα στραβά μας ή και τα στραβά πούρχουνται μαζί με τα ντρέτα, σε κάποιους άλλους…. Θα μου πεις, πως δεν είναι και σήμερο καλίτερα τα πράγματα,  τέλος πάντων… Ο πρώτος επισκέπτης λοιπόν, την πρώτη μέρα του χρόνου σε ένα σπίτι είτονε χωρίς αμφιβολία εκειανά τα χρόνια «υπεύθυνος» για την καλο- ή και κακο-τυχία του σπιτιού όλο το χρόνο….  Πολλές φορές, συγγενικά πρόσωπα ή και γειτόνισσες, εσταματούσανε στο πανωπόρτι, γι την πόρτα,  του σπιθιού και εφωνάζανε του νοικοκύρη:  -Εκάνανέσας μπρε το ποδαρικό, γι΄ να μπώ;  Σε αρνητική απάντηση, …αναβαλλότανε για λίγο η επίσκεψη. Συνηθίζανε βλέπεις να προσκαλούνε οι ίδιοι οι  νοικοκυραίοι ένα κοπέλι απού το διαλέγανε αμοναχοί ντως, για να μη γροικούνε οι γονένοι ντου (του κοπελιού) την αντισοπόνοια  ντως, άμα θελατσοι βρει κειαμιά σοβαρή ατυχία…

Τόπαμε και αλλού, άμα δε θελα τελειώσει η εκκλησά, δεν εξεκίνα πράμα την κάθε σκόλη, πολύ δε περισσότερο την πρωτοχρονιά. Σαν εσκόλασε η λειτουργιά του Μεγάλου Βασιλείου, ατέλειωτη είτονε η παντέρμη, μούπενε η θειά μου η Βαγγελιά να πάω να τωσε κάνω το ποδαρικό, μιάς και μια αυλή εχώριζενε τα σπίθια μας.

Είτονε έθιμο, νάχουνε  μια μεγάλουρη πέτρα (15-20 πόντους), και οντενείρχουντανε το κοπέλι να κάνει το ποδαρικό είπρεπε να κάτσει στον τσούρλο απάνω, για να κλωσήσουνε λέει, τη χρονιά που είρχουντανε,  οι γιόρνιθες του σπιθιού.

Η συνέχεια στην τελετή είτονε να τρατάρουνε το κοπέλι με τα διάφορα καλολοϊδια τση μέρας, φυστίκα, φουντούκια, σταφίδες, κάστανα, κουραμπιέδες και μελομακάρουνα… Τελευταίο και σημαντικότερο είτονε η ΚΑΛΗ ΧΕΡΑ.  Στο ποδαρικό είτονε κάποιο νόμισμα, πεντακοσάριο γι χιλιάρικο… Δεν είχενε ακόμη γενεί η νομισματική αναπροσαρμογή του Μαρκεζίνη (αυτή εγίνικε θαρώ το 1953) απού εκοπήκανε τα τρία μηδενικά τση δραμχής και το χιλιάρικο (1000 δραχμές) έγίνηκε μια  δραχμή και το δολάριο 15 δραχμές…

Όξω όμως από το ποδαρικό, τα κοπέλια την πρωτοχρονιά επισκεφτότανε συγγενικά ντως σπίθια, τσοι παπούδες και γιαγιάδες, τσοι μπαρμπάδες και τσοι σαντόλους τως, απούχανε ιερή υποχρέωση να τα καλοχερίσουνε, πανα πει να τωσεκάμουνε την καλή χέρα, να τωσεδόσουνε κάποιο δώρο η φιλοδώρημα….

cf80ceb5cebdcf84ceb1cebacebfcf83ceb1cf81ceb9cebacebf

Το πεντακοσαράκι του 1950, μετέπειτα πενηνταράκι.

cf87ceb9cebbceb9ceb1cf81ceb9cebacebf
Το χιλιάρικο του 1950 μετέπειτα δραχμή.


Αν και δυσεύρετο το μετακατοχικό-μετεμφυλιοπολεμικό  χρήμα, μιάς και άρχιζε  σιγά-σιγά η νομισματική σταθεροποίηση στην Ελλάδα, για τα παιδιά της εποχής  το σνηθισμένο νόμισμα  ήταν το πεντακοσάρικο  και το χιλιάρικο (εκδοση 1950, διάρκεια μέχρι 1953). Το 1953 αφαιρέθηκαν τα τρία μηδενικά από τα παραπάνω χαρτονομίσματα που καταργήθηκαν, και το πεντακοσαράκι έγινε πενηνταράκι ενώ το χιλιάρικο έγινε δραχμή, και τα δυο μεταλλικά.Ήταν τα τελευταία ελληνικά κέρματα, που άντεξαν αναλλοίωτα από πλευράς μορφής τουλάχιστον, για πενήντα χρόνια, μέχρι το 2002,  την εποχή του ευρώ.


Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: