ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

27/05/2009

ΤΡΟΖΟΣ-ΓΝΩΣΤΙΚΟΣ

Filed under: ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ — Λεοντάριον @ 7:54 μμ
Tags: , ,

ΤΡΟΖΟΣ ΓΝΩΣΤΙΚΟΣ Ο απλοϊκός κόσμος είχε (και έχει) συνδυάσει την τρέλα με την άνοια. Όταν όμως διεπίστωνε πως αυτός ο κανόνας είχε και καραμπινάτες εξαιρέσεις, καθώς η ψυχική διαταραχή είναι πολυποίκιλη, και περιστασιακά μόνο ανοϊκή, στον τόπο μας αναφερόντουσαν με τον παραπάνω όρο σε ανθρώπους με ψυχικές μεν διαταραχές, που όμως  πολλές φορές έδειχναν σημαντική οξύνοια, που εντυπωσίαζε τους λοιπούς,  τους …γνωστικούς. Συνήθως κάθε χωργιό είχενε και τον κουζουλό* ντου, είτε πραγματικό είτε και μεσοκούζουλο, για να παρηγορούνται η αποδέλοιποι χωργιανοί, πως δεν του μοιάζανε και καλά !. Στην κοινωνία του Πετροκεφαλιού, μεταπολεμικά είχαμενε τον Παυλοευτύχιο,  ένα εμπορευόμενο του μεσοπολέμου στο Πετροκεφάλι, που όμως τούστριψε κάποια στιγμή.

Θάτανε το 1960-62. Ο κακομοίρης ο Παυλοευτύχιος, μόλις είχενε γιαγείρει από του Κονιού* γή από το Δημόσιο Ψυχιατρείο Χανίων, θα σας γελάσω…  Η χαρά του είτονε να λημερίζει* στο περβόλι του, στου Παυλοευτύχιου τη στέρνα ( περίπου 700 μέτρα δεξιά, πριν το Πετροκεφάλι, καθώς ερχόμασταν από τον αμαξωτό από τις Μοίρες…) Ανάλογα με την ψυχική του κατάσταση, που συνήθως όμως ήταν δυσθυμική, ο Παυλοευτύχιος μουρμούριζε μόνος του μεγαλόφωνα, μοτσάριζε* τους περαστικούς, έκανε ασυνάρτητους μονόλογους κλπ. Οι περαστικοί τον γνώριζαν και δεν έδιδαν σημασία, αντίθετα μάλιστα ήταν καλοί μαζύ του και τον καλοχαιρετούσαν, προσπαθώντας διαισθητικά να τον βοηθήσουν  δρώντας ψυχοθεραπευτικά.  Άλλωστε, όπως και αλλού έχουμε αναφέρει, η προτροπή της μάνας προς το γιό της σε ένα παλιό ριζίτικο τραγούδι:  « γιέ μου σαν πας στο καπειλιό…. το φρόνιμο να σέβεσαι, τον κουζουλό χαιρέτα…», δεν είναι παρά το καταστάλαγμα της λαϊκής σοφίας, όσον αφορά τους κανόνες κοινωνικής συμπεριφοράς…

-Μιά μέρα,  όπως επέρνα ο μπάρμπας μου ο Βανίλης ο Στελιανός,  θωρεί τον Παυλοευτύχιο να ποτίζει τσοι πορτακαλιές του: Ακριβοχαιρετά τονε:

-Γεια σου Ευτύχιε, είντα κάνεις, καλώς όρισες, καλά είσαι; Και  ο Ευτύχιος, ευγενής, ετοιμόλογος, μα και  κινούμενος μεταξύ λογικής και παράνοιας, τον αντιχαιρετά:

-Γειά σου Στελιανέ, καλά είμαι εγώ, εσύ καλά είσαι; Αρκετά αγαθός ο Βανίλης, εψιλοπαραξενεύτηκενε, μα εχόρευγε κατά που του παίζανε τη λύρα, και λέει του:

-Καλά είμαι και γω Ευτύχιε, και έκαμε να συνεχίσει το δρόμο του. Εκειά ποθές, τούρθε η κατακεφαλιά:

-Και πούναι τα χαρθιά σου Στελιανέ; γυρίζει και του κάνει ο Ευτύχιος. Εζορίστικενε ο μπάρμπας μου ο Βανίλης, δεν του καλόρθενε απού τούπιασε συζήτηση ο Ευτύχιος, μα είντα θελακάμει:

-Ποιά χαρθιά λές Ευτύχιε, δεν κατέχω είντα κιαολιάς μου λές…. Και ο Παυλοευτύχιος:

-Γιάε Στελιανέ, εγώ οντεσούπα πως είμαι καλά έχω και χαρθιά απούμουτάδωκενε ο γιατρός και το γράφουνε πως είμαι καλά, γιάε, επαέ τάχω, και τούδειξε την τσέπη ντου…  Εσύ είντα μουλές πως είσαι καλά, έχεις χαρθιά, γη έτσά το λές και με κοροϊδεύγεις; Επήρενε ο κακομοίρης ο μπάρμπας μου απολογητικό ύφος και επολέμησε να τα μπαλώσει, αφού δεν είχενε χαρτί από τον… ψυχίατρο πως είναι καλά και άντε να το καταλάβει ο Παυλοευτύχιος, μονό εθάριε πως τον ε κορόϊδευε…

Αλλη μιά βολά, λιοβασιλέματα, επέρνα από του Παυλοευτύχιου τη στέρνα ένας χωργιανός του Παυλοευτύχιου (Στελιανό τον λέγανε και αυτόνε)  και ελάλιε* το χτήμα ντου φορτωμένο σανό και τα έχνη* ντου,  αθό ντο  το χωργιό. Επορπάθιε πίσω από το γάιδαρο και κατά το συνήθιο τσ΄εποχής, εκράθιε τη χαχαλόβεργα*, εργαλείο πολλαπλών χρήσεων…  Σαν τον είδε ο Ευτύχιος, που φαίνεται δεν είτονε και τοσονά καλά εκείνο το καιρό, τον έβαλε στο παραλήρημα του και είπενε κειαμιά κουβέντα, απού πρόσβαλε το γνωστικό…  Σαν τον είκουσε ο χωργιανός του εσκέφτηκε να τονε μοτσάρει και να τονε φοβερίσει, και γυρίζει και κάνει ντου:

-Πάψε Ευτύχιε, γιατί θα σηκώσω τη χαχαλόβεργα και θα σου κάμω ένα σωμάρι, σαν του γαϊδάρου* Δεν έχασε και ο Παυλοευτύχιος καιρό, και του λέει:

-Ελα μωρε Στελιανέ, μα δυό άκρες έχει η χαχαλόβεργα, και ξάσου… (Υπονοώντας πως αν προλάβαινε να του αρπάξει τη χαχαλόβεργα από την άλλη άκρη, αυτός θάταν που θα τις έτρωγε…). Ετσά εκατούμωσενε ο γνωστικός, μιάς και εσκέφτηκε πως με ετσά τροζό δύσκολα τα βγάνεις πέρα, και εσυνέχισε το δρόμο του…

Σημ:

Κονιός. Ιδιωτική Ψυχιατρική κλινική στο Ηράκλειο του 1950.

Advertisements

11/05/2009

ΕΔΩ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Στη ζωη κάθε ανθρώπου υπάρχουν κάποιες χρονολογίες,  σημαντικές γι αυτόν,   (γέννηση βάφτιση, γάμος κλπ). Για κάθε τόπο συμβαίνει περίπου το ίδιο,  είναι εκείνο που χαρακτηρίζουμε σαν την «ιστορία» ενός τόπου.  Αν και πολλές φορές τα διάφορα γεγονότα  σε παραμέτρους ιστορίας δεν αποτελούνε πράγματι ιστορικούς σταθμούς ή δρόμους, που αλλάζουν την μορφή ενός τόπου ή την κατεύθυνση γεγονότων, εν τούτοις βλέποντας  κανείς στο μικρόκοσμο  ενός χωριού  κάποια πράγματα, αυτά μπορούν να  χαρακτηρίσουν έστω γιά κάποιες δεκαετίες ή ακόμα και αιώνες την περιοχή (πχ τα Δερβενάκια, το Αρκάδι κλπ). Έτσι, το χωριό μας το Πετροκεφάλι, χωρίς να προβεί σε κάποια «ηρωική» πράξη, έγινε έστω για λίγο επίκεντρο του Ελληνορθόδοξου κόσμου, και μάλιστα σαν ευχάριστη νότα της Ορθόδοξης χριστιανοσύνης.  Σίγουρα βέβαια, κάποιες δομές και υποδομές του χωριού, προϊόν της θετικής αντίληψης των κατοίκων του, επέτρεψαν το παραπάνω γεγονός. Η κολύμπα του 1950 διατηρήθηκε σαν χώρος κοινής χρήσης, χώρος αναψυχής και καλαισθησίας, κάτι που δομήθηκε-διαμορφώθηκε  σε ανύποπτο χρόνο σε ένα καλαίσθητο πάρκο, και απέδωσε  σε ανύποπτο επίσης χρόνο, στην κοινωνική συμμετοχή του χωριού. Ας γίνουμε όμως πιό συγκεκριμένοι:

Αναφέρομαι στο γεγονός της άφιξης του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου το φθινόπωρο 2008 στην Κρήτη,  στην πορεία του στα αναφερόμενα ιστορικά -θρησκευτικά  μέρη όπου πέρασε ο Απόστολος Παύλος. Ένα μέρος, και δή το πρώτο επί Ευρωπαϊκού εδάφους, ήταν οι Καλοί Λιμένες .   Απότελέσανε λοιπόν οι Καλοί Λιμένες την Πύλη εισόδου του χριστιανισμού στην Ευρώπη.  Μετά την επίσκεψη  του Πατριάρχη και  της συνοδείας του στους Καλούς Λιμένες, οι πολυπληθείς συνοδοί, φιλοξενούντες και προσκεκλημένοι κάπου θάπρεπε να ξαποστάσουν και να γευματίσουν. Επιλέχθηκε το Πάρκο του Πετροκεφαλιού, δίπλα από τον φιλοξενούντα Δήμο Μοιρών, όπου Ανήκουν οι Καλοί Λιμένες.

Διαθέτοντας ένα αρκετά  «ζεστό» χώρο, παρά τα αρκετά καλαίσθητα Κέντρα διασκέδασης της περιοχής, στήθηκε το σκηνικό με τις απαραίτητες τέντες και το κέτεριγκ στο πάρκο του Πετροκεφαλιού.  Καθοριστική ήταν η συμβολή του οικοδεσπότη εν προκειμένω, που δεν ήταν άλλος από τη Νομάρχη Ηρακλείου τη Βαγγελιώ Ηλιάκη-Σχοιναράκη. Η Βαγγελιώ, γέννημα -θρέμμα του Πετροκεφαλιού, δεν παράλειψε,  χρόνια τώρα,  να ξεκλεβει λίγο χρόνο για μιά καλημέρα στο Πετροκεφάλι. Μία λοιπόν ακόμα καλή ευκαιρία, για μιά φιλόξενη στάση στο χωργιό της Βαγγελιώς, του Πατριάρχη Βαρθολομαίου και της Συνοδείας του

Εδώ λοιπόν ο Πατριάρχης Βαρθολομαίος, και τιμής ένεκεν και ο Ελληνορθόδοξος Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και Ελλάδας  Ιερώνυμος. Φυσικά, σύσσωμη και η ιεργαρχία της Αυτοκέφαλης εκκλησίας της Κρήτης με πρωτο τον Αρχιεπίσκοπο Ειρηναίο, καθώς και τον τοπικό Μητροπολίτη Μακάριο, που ειρήσθω εν παρόδω, κατέχει την Πρώτη συσταθείσα Μητρόπολη Κρήτης Ελλάδας- Ευρώπης- Δυτικού κόσμου:  εκείνη του Αποστόλου Τϊτου,  πρώτου Επισκόπου Γόρτυνος.

Και από αυτή τη Θέση θάθελα να ευχαριστήσω τον Μπαμπιονιτάκη Νίκο, που μου απέστειλε τις φωτογραφίες που μπορείτε να δείτε από το γεύμα στην διπλανή σελίδα «ΑΝΑΓΝΩΣΤΕΣ ΛΕΝΕ», αποθανατίζοντας τα γεγονότα του γεύματος των Θρησκευτικών μα και πολιτικών αρχών της περιοχής στο Πετροκεφάλι. Ανάμεσα στους πολιτικούς μπορώ να διακρίνω του βουλευτές Λευτέρη Αυγενάκη και Κεγκέρογλου.

Ηχητικά μηνύματα δεν έχω από τις λοιπές κοσμικές και θρησκευτικές αρχές. Υπάρχει όμως βιντεοσκοπημένη η ομιλία της οικοδέσοινας- Νομάρχη, της Βαγγελιώς, που αξίζει να την ακούσετε. Το βίντεο αποτελεί πνευματική ιδιοκτησία του μπλόγκ ηλιαχτίνα ΚΡΗΤΗ TV, από όπου το δανείστηκα.

Blog στο WordPress.com.