ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

06/07/2009

Η ΣΦΑΓΗ του ΒΑΡΔΙΝΟΓΙΑΝΝΗ

Εβρέθηκα τσοι προάλλες σ΄ενα γάμο στα Μεσόγεια, και σαν έπιασα το τραπεζομάχαιρο μούρθενε στο μυαλό το τραπεζομάχαιρο του …Βαρδινογιάννη. Γυρίζω και λέω στο διπλανό μου για το τραπεζομάχαιρο, και μου λέει: Πιστεύγω σου το, έχω ένα γνωστό πάνω από 80 χρονώ, απού εφροντιζε μέχρι προ δυο τρία χρόνια καμιά 300 ριά πρόβατα απούχενε ο Βαρδινογιάννης κάπου στην Εκάλη… Κάτσετε λοιπόν να σασε πω την ιστορία:

Δεν είχα την τιμή να τσοι γνωρίσω τσ΄αθρώπους οντενε βόσκανε τα πρόβατά ντως αθο τσοι Λιμιώνες… Εθώρουνα  κειαμιά φορά να περνούνε τα κουράδια ντως οι πανωριζίτες ξωλαλητά (πα να πει καθοδηγώντας τα με τα πόδια) από την απάνωρίζα (Ψηλορέίτη) στην κάτω ρίζα (Αστερούσια). Αυτή η μετακίνηση γινότανε το φθινόπωρο, και ξεχειμωνιάζανε τα οζά ντως, χωρίς χιόνια, και την Άνοιξη τα ξαναβγάνανε βορεινά στα ορη.

Είλεγέ μου κειαμιά φορά ο κύρης μου γιά τσοι κλεψές των κουραδιών απού εγίνουντανε εκειανά τα χρόνια, απου βέβαια είτονε πρίν απο τη  …βιομηχανική μας εποχή. Έτσι και οι κλέφτες δεν εβάνανε τα οζά στα φορτηγά, μονο τα ξωλαλούσανε από τη μιά μπάντα τση ρίζας στην άλλη. Επειδή εκειανά τα χρόνια είσερνε ο Γεροποταμός και τα περάσματα τση κάτω Μεσσαράς είτονε γι από το πλακάκι και τον Κουσανό δρόμο (απούναι το σπίτι του κυρού μου) γι απο το πέρασαμα τση Καλυβιανής αθό ντα Πομπιανά (απούτανε το σπιτάκι τ΄Αλεξάκη του παππού μου).

Μιάς και είχενε συγγενολόγια με τσοι πανωριζίτες ο κύρης μου κειαμιά φορά επετύχενε νύχτα κειανα γνωστό του να ξωλαλεί νύχτα τα κλεμένα αθο τη κάτω ρίζα, αλλά φυσικά δεν τούπεφτε λόγος ν΄ανακατευτεί,  μιάς και οι κλεψά εκείνων των χρόνων δεν είτονε τοσονά βιοποριστικό επάγγελμα, όσο τρόπος επίλυσης προσωπικών διαφορών μεταξύ των «ζωοκλεφτών» Εβρίχνανε αυτοί τρόπους να τα ξελαγαρίσουνε… .

Σε κάποια  περίπτωση, στον Αι Λευτέρη εξελίχθηκε νυχτερινή μάχη μεταξύ των ζωοκλεφτών   και των ιδιοκτητών που τσοι μυριστίκανε και τσοι προκάμανε  και τσοι μπροσκαδιάσανε* στο πέρασμα για το Κουσε και το Κεφάλι και άρχισαν τα μπαλοτοκοπήματα για να ξεμπερδέξουνε τα κλεμένα…

Οι βοσκοί που εξεχειμωνιάζανε τα πρόβατα στα νότια έκαναν σχέσεις και φιλίες με κάποιους  καμπίτες. Είλεγέ μου ο Βιδαλής γύρο στο 1970 στο καφενείο του Μπουρμά,  για τσοι καλές του σχέσεις και αυτουνού και τση παρέας του ( Μαρής, Καραϊσκος) με τσοι Βαρδινογιάνηδες, καθώς και για την εκφρασμένη πρόθεση των Βαρδινογιάννηδων να προσφέρουν κάποιο έργο στο χωργιό. Μούλεγε δε χαρακτηριστικά, πως καμπόσοι στο χωργιό αντιδράσανε  στην αποδοχή μιάς τέτοιας δωρεάς, φοβούμενοι ίσως μιά δέσμευση-εξάρτηση από τους «λεφτάδες»….

Είκαμα τον παραπάνω πρόλογο, για να σασε διγηθώ τη …σφαγή του Σήφη του Βαρδινοιγιάννη (καλά ντε την παραλίγο σφαγή, μιάς και …δεν έγινε !).

Θάτονε το 1966 και οι Βαρδινογιάννηδες από τη μιά είχανε σάξει τα διάφορα έργα τους στα Καλά Λιμάνια, από την άλλη οι ντόπιοι αντιδρούσανε στο διαφαινόμενο εξωβελισμό τους από την περιοχή, διαμάχη  που εξελίσσεται  μέχρι σήμερο. Εγώ ήμουνα στην Αθήνα και δεν παρακολουθούσα καλά τα γεγονότα Βέβαια άλλο Παύλος-Νίκος Βαρδηνογιάνηδες με βουλευτηλίκια στο γέρο Παπνδρέου και  επιχειρήσεις  κλπ,  καί αλλο συνήθειες χρόνων με τα πρόβατα. Φαίνεται λοιπόν πως ακόμη και μετά το 1966 ο Σήφης Βαρδινογιάννης (μικρότερος από τα αδέλφια) εκατέβαζε τα πρόβατα της οικογένειας  των Βαρδινογιάννηδων και ξεχειμωνιάζανε στοι Λιμιώνες.

Εκατέβηκα το καλοκαίρι του 1966 στο χωργιό,  πρωτοετής φοιτητής για τσοι διακοπές…. Ήκατσα στο τραπέζι να φάω, δε θυμούμαι είντα κιαολιάς… Εχειάστηκα ένα μαχαίρι και έτυχε να στέκει η μάνα μου δίπλα στην κουταλοθήκη, προυκιό από το γαμο τζη…

-Δόσε μου μα (=μάνα) ένα μαχαίρι… Πιάνει η μάνα μου ένα παραδοσιακό τραπεζομάχαιρο και μου λέει

–Να  τουτονέ,  του Βαρδινογιάννη…

Εκάτεχε σάϊκα η μάνα μου  πως δεν είχαμε νιτερέσα με το Βαρδινογιάννη, και μουτόπε για να  βρει αφορμή να μου πει την ιστορία. Φυσικά η επόμενη κουβέντα μου είτονε:

–Είντα δουλειά έχει ο Βαρδινογιάννης με το τραπεζομάχαιρο;   Ετσά έβρικε η μάννα μου την ευκαιρία  και μου λέει:

– Με ετουτονά το μαχαίρι παραλίγο να σφάξει ο Νίκος μας το Βαρδινογιάννη…

-Είντα λογάται μπρε απού θελακάμει τέθοιο πράμα ο αδερφός μου…  Και η μάνα μου άλλο δεν ήθελε μόνο να μου πει την ιστορία για τον αδερφό μου  (16 χρονώ μαθητή της Β Λυκείου) και του φίλου ντου του Ψαρρά  (Γιάννη Ηλία Μιχελινάκη 15 χρόνων).    Γροικάτε την λοιπόν και σείς:

– Στσοι 25 του Μάρτη  (1966),  απίτις ετελείωσε ο παππάς τη λειτουργιά του Ευαγγελισμού και τη  δοξολογία,  και βέβαια και η παρέλαση των μαθητών στο χωργιό, επήρε ο Ψαράς το μηχανάκι ντου,  εβάλανε με τον αδελφό σου ένα τσούκο* κρασί, κανα δυό ραμόνες (κονσέρνες τσ΄εποχής) και αγκουροντομάτες σε μιά βούργια, και επήγανε να λημερίσουνε στοι Λιμιώνες…

Εκάτσανε τα κοπέλια στην ακροθαλασά, αμοναχοί είονε εκειανά τα χρόνια  στην παραλία, εφάγανε, ήπιανε και δυο τρία κρασά ο καθένας και ήρθανε στο κέφι. Αρχινίσανε να συζητούνε τα θέματα της τοπικής επικαιρότητας, με σπουδαιότερο βέβαια το θέμα της οικειοποίησης μέρους της παραλίας  στσοι Λιμιώνες από τους Βαρδινογιάννηδες… Κάνοντας λοιπόν καλαμπούρι τα κοπέλια μεταξύ ντως, είτανε και στο κέφι βέβαια με το κρασί, εφωνιάζανε, κρατώντας το τραπεζομάχαιρο απού καθαρίζανε τα πρωτοφανίστικα αγουράκια από τον κήπο του Μιχελοηλία:

-Πούνονε μωρέ ο Βαρδινογιάννης νατονε σφάξω με τουτονε το μαχαίρι!   Από τη μιά ήσφαζε ο Γιάννης, από την άλλη εσύντεμε ο Νικολής !

Είχενε παραιτήσει τα πρόβατα ο Σήφης και εβόσκανε στσοι πλαγούρες και λόγω και τση μέρας εκατέβηκε στο γυαλό, μπορεί και να πήγε στο ξενοδοχείο  των Βαρδινογιάννηδων που ίσως είχε χτιστεί. Θωρεί τα  κοπέλια μεσοσουρωμένα να φωνιάζουνε τ΄ονομά ντου, και τωσε σιμώνει από πίσω, γροικά την κουβέντα ντως,   και χτυπά τον αδερφό μου στον ώμο απου εκράθιενε το μαχαίρι και …ήσφαζε,  και του λέει:

-Έπαε με κουμπάρε,  μονό είντα κάθεσε…

Θωρούναι ντονε τα κοπέλια, και μάλον τονε γνωρίσανε, και εκατάπιανε τη γλώσσα ντως…

Εμεταδιγηθήκανε φαίνεται το πάθημά ντως  απίτις εγειαγείρανε στο χωργιό, και τόκουσε η μάνα μου,  και από τη μιά εβάφτισε το τραπεζομάχαιρο «του Βαρδινογιάννη», και από την άλλη μου πρόφταξε το κατόρθωμα του αδέρφουλά μου απου θελα  …σφάξει τον άθρωπο…

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: