ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

02/11/2010

ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΣΕ ΕΝΑ ΓΡΑΜΜΑ…

Τις 30 Ιουνιου 2010 έλαβα το παρακάτω γράμμα:

«Κοντοχωριανάκια, θερμά συγχαρητήρια για τον Ξωπατέρα (μας) σας. Είμαι από το Καστέλλι Καινουργίου, έχω πολλούς φίλους και συμμαθητές από το πετροκεφάλι, καθώς και ιδιαίτερες φιλικές σχέσεις με την Βαγγελιώ Σχοιναράκη (κουμπάριά, η γιαγιά της βάφτισε την αδελφή μου) αυτό που θέλω να σας πω είναι πως τον Ξωπατέρα τον έχω κάνει άγαλμα και τον έχω στην είσοδο του Οικομουσείου μου στη Νέα Αλικαρνασσό Καρτερού 18-20. Σας καλώ όλους να επισκεφτείτε το Οικομουσείο μου να καμαρόσετε τον ήρωα. Επίσης αν έχετε χώρο να του στήσετε άγαλμα σας το φτιάχνω δωρεάν.Στέλιος Κωστή Σπυριδάκης.- 30 Ιουνίου 2010»

Μιά προσφορά τέχνης είναι μιά προσφορά ψυχής. Και όταν αυτή η προσφορά δεν εισπράττει ένα ευχαριστώ, τουλάχιστον,  σίγουρα κάπου δεν βαδίζουν καλά οι πολιτιστικοί μας Σύλλογοι.  Ο Αγαπητός κ Στέλιος, εντόπισε το Σϋλλογο Ξωπατέρα στο Διαδίκτυο, όσα εγώ έχω γράψει γι΄αυτόν κλπ Βέβαια, ο ΞΩΠΑΤΕΡΑΣ είναι δημιούργημά μου εξ ολοκλήρου, με την αμέριστη όμως συμπαράσταση της γενιάς μου όπως ξεκάθαρα αναφέρω. Δεν παύει όμως ο Σϋλλογος νάναι και ένα νομικά ωρισμένο Σωματείο, του οποίου τώρα είμαι απλά μέλος, τη δε διοικητική και νομική ευθύνη έχουν άλλοι αξιόλογοι Πετροκεφαλιανοί. Εϊναι θέμα συντονισμού και επικοινωνίας, για  να ρυθμιστεί κατά τον καλίτερο τρόπο η αποδοχή της ευγενικής σας προσφοράς Όμως σε δεύτερο  γράμμα αναφέρονται και άλλα:

Στα λοιπά σας ερωτήματα,στο δεύτερο γράμμα, προς τον Πετροκεφαλιανό  Δημοσιογράφο Νίκο Μαρκάκη,

με βαζετε στον πειρασμό να σας απαντήσω εγώ, χρόνια μακριά από την Πατρίδα, μιάς και όλως τυχαίως βρέθηκα νάχω πιό πολλούς ζωντανοιύς δεσμούς με όλους που αναφέρετε στο γράμμα σας.

Αντώνης Μανδαλάκης: Ένας κατ΄εξοχήν ευπατρίδης δάσκαλος στις Μοίρες με καταγωγή από τη Βιάνο Γιός αξιωματικού της χωροφυλακής, θυμάμαι αμυδρά τη φωτογραφία του στο σπίτι της κυριας Πόπης,  Ιποκκράτους και Καλλιδρομίου το 1966.  Στην ίδια γειτονιά 100 μέτρα πιο πέρα ο Σταυρος του Ντάσκου, ο Αντωνακογιώργης (Σϊββα),  ίσως ο Βλατάκης (Κουσέ),  η Εύα η Στέλλα και η Χαρά (Σύζυγοι των Μανώλη Μπιτσακάκη, Γιώργη Λεκάκη και Καψάλη από τις Μοίρες) Ακόμα λίγο πιό πέρα ο Βαρδουλάκης Μιχάλης από τον Αι Κύριλο, ο Νίκος Μανιδάκης τραπεζιτικός από τη Μιαμού, Η κάτω Μεσσαρά είχε στήσει φοιτητική παροικία στα ρομαντικά τότε Εξάρχεια… Δραστηριότατος στα Κοινωνικά, Συλογικά, Πολιτιστικά,  Εθιμογραφικά δρώμενα της Μεσσαράς, ο Αντώνης Μανδαλάκης:  Πρώτος γιός μιάς αρχοντικής οικογένειας από τη Βιάνο με τη γιαγιά Βικτωρία, την Κυρία Πόπη και τα παιδιά της το Στέλιο με την εξαιρετη σύζυγο του Αγάπη , τη Βαγγελιώ και τη Βικτωρία με τον κοντοχωργιανό σου ( απο τον Αμπελούζο)  σύζυγό της , τον Αντώνη. Μου  ξέφυγε ο μεγάλος γιός της Κυρίας Πόπης, ο Αντώνης Μανδαλάκης, που έμελλε να γνωρίσω στις Μοίρες και κάθε καλοκαίρι ήταν και είναι μιά φιλική, προσηνής και ευπρόσδεκτη συνάντηση στα διάφορα δρώμενα των Μοιρών, μα και στις καφετέρειες των Μοιρών.

Μαστραχάς: Ο καπετάν Μαστραχάς από τη Γέργερη. Είχε μιά εγγονή στην Αθήνα. Παντρεύτηκε ένανε ρουμελιώτη, ονόματι Κορδόση.  Ο γιός της Μαστραχοπούλας Θεόδωρος Κορδόσης είναι ένας καλός φίλος και συνάδελφος καθηγητής στην Ιατρική Σχολή Αθηνών στο διπλανό μου γραφείο

Κόρακας: Ένδοξος καπετάνιος από την Πόμπια. Εϊχα παρε-δόσε με τον ΟΤΕ  Κορωπίου κάποια περίοδο, περί το 1995. Με εξυπηρετούσε μιά κοπέλα ονόματι Αγγελική Κόρακα! Συζητώντας, μου είπε πως ο πατέρας της, Δάσκαλος στο Ναύπλιο είχε ψάξει και είχε βρει το γενεαλογικό της δένδρο από τον Καπετάν Μιχάλη Κόρακα που τον καιρό των επαναστάσεων, και γιά λόγους προστασίας είχε στείλει τις κόρες του στο Ναύπλιο της ελεύθερης Ελλάδας

Πέρασαν μερικά χρόνια και η κόρη μου παντεύτηκε από το Ναύπλιο. Σε συζήτηση με τον συμπέθερό μου,   μου εδήλωσε εκ του ασφαλούς » Και βέβαια είχαμε στο Ναύπλιο ένα δάσκαλο Κόρακα που μας έκανε μάθημα στο δημοτικό»

Βλέπεις Αγαπητέ κ Στέλιο πόσο μικρός είναι ο κόσμος μας;

Ας έλθω όμως και στο θέμα της δικής σας προσφοράς. Η καρδιά των Πετροκεφαλιανών δεν θα πάψει να είναι στο χωριό Πετροκεφάλι, σημείο αναφοράς όλων όσων αναφέρονται σε αυτό,  άνεξάρτητα αν ζουν στο Ηράκλειο Αθήνα εξωτερικό κλπ. Θάταν λοιπόν δύσκολο να γίνει οτιδήποτε μακράν του χωριού. Και από αυτή τη θέση θα παρακαλούσα τον εδρεύοντα στο Πετροκεφάλι Πολιτιστικό Σύλλογο  και προσωπικά τον κ Κωνσταντίνο  Καδιανάκη, Πρόεδρο του Πολιτιστικού Συλλόγου,  να δρομολογήσει την αξιοποίηση της ευγενικής προσφοράς σας.

Blog στο WordPress.com.