ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

14/12/2010

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ

Έχω μερικούς μήνες να ακούσω ειδήσεις…

Οι …τρομοκράτες των μέσων ενημέρωσης, συνεπείς σε όσους ανά τον κόσμο τους ψωμίζουν, αγωνίζονται (εν ονόματι της ενημέρωσης Χα! Χα!  Χα!),  να μας σερβίρουν ότι μας ξιτάρει,  ότι μας τρομάζει,  ότι μας αφαιρεί τη σκέψη και μας κάνει πιόνια…  Αυτό άλλωστε δεν είναι ο στόχος της κάθε τρομοκρατίας; Δεν χρειάζεται να περιμένουμε μεταμεσονύκτιες ταινίες τρόμου, ούτε αξίζει να τις κατεβάζουν οι πιτσιρικάδες από τα διάφορα sites. Είναι αρκετό να ανοίξουμε την τηλεόραση (το δημόσιο αγαθο (;)) σε ώρες υψηλής τηλεθέασης…

Εύγε στους κατ΄επάγγελμα δημοσιογράφους… Τόσος ξεπεσμός πιά; Ωραία:

-Πολλοί γιατροί παίρνουν περισσότερα από όσα θα έπρεπε,  με το φακελάκι, σε σχέση με αυτό που ΠΡΟΣΦΕΡΟΥΝ

-Πολλοί μηχανικοί, εργολάβοι, παίρνουν υπέρογκες αμοιβές για το έργο που ΦΤΙΑΧΝΟΥΝ

– Πολλές επαγγελματικές τάξεις αμοίβονται δυσανάλογα υψηλά σε σχέση με άλλες για τα  προσόντα και τη δουλειά που ΚΑΝΟΥΝ.

Ερχόμαστε τώρα στο επάγγελμα ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ. Μπορείτε να συμπεράνετε τι ακριβώς δουλειά κάνει;

-Κάποιοι από αυτούς βρίζουν, ΚΑΤ΄ΕΠΑΓΓΕΛΜΑ,  λυσαλέα τους Κυβερνώντες

-Κάποιοι άλλοι βρίζουν, ΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΤΙΓΜΗ, λυσσαλέα τους αντιπολιτευόμενους

-Κάποιοι προτείνουν και θεοποιούν ατάλαντους και ασήμαντους, χωρίς φανερό λόγο…. 

(Σκεφθείτε αλήθεια, πόσοι ξεροστάλιαζαν  με ένα μαρκούτσι στο χέρι, μπροστά από σωτήρες-προδοτες, κατα περίσταση, κια ανάλογα με το χρηματοδότη,  ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ Νο 1, Νο2,  Νο 3, ΚΑΡΑΜΑΝΛΗ Νο1, Νο2, ΣΙΜΙΤΗ, ΣΑΜΑΡΑ, και ποιός ξερει πόσους ακόμα…)

Αν ρωτήσει κανείς (of the record, όπως τους αρέσει να ψελίζουν μιλώντας για την αλήθεια) κατ΄ιδίαν τους ίδιους αυτούς ανθρώπους, θα πουν πως υπηρετώντας ένα  έντυπο υπηρετούν την ΠΟΛΙΤΙΚΗ του κατόχου του εντύπου, και γενικά του ενημερωτικού μέσου. Δέχονται μ΄άλλα λόγια πως απλά είναι υπηρέτες του ΨΩΜΙΖΟΝΤΟΣ αυτούς και τίποτε περισσότερο. Η μόνη τέχνη-εργασία που εξασκούν είναι να περιβάλουν με ΑΛΗΘΟΦΑΝΕΙΑ το στόχο τους, το σκοπό του κυρίου τους, ανεξάρτητα του ότι πολλές φορές προτείνουν, στηρίζουν, προωθούν στην κοινωνία απόψεις που οι ίδιοι ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ, απορρίπτουν. Με άλλα λόγια, αποδέχονται, πλείστοι αυτών πως είναι μιά τάξη ΑΣΥΝΕΙΔΗΤΩΝ, που μπορούν όμως να συμβάλουν τα μέγιστα στο σκοπό της ΠΑΡΑΠΛΑΝΗΣΗΣ των μαζών.

Αλήθεια, ποιά άλλη τάξη ΝΟΜΙΜΑ εργαζομένων και  αμοιβομένων, μπορεί να συγκριθεί με τους παραπάνω;

Προ ετών,  το έντυπο Βραδυνή είχε κλείσει αρνούμενο να υπηρετήσει, κάποιες πολιτικές. Μετά αγώνες πολλούς αποκατασταθηκε η «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ»  Και ψάχνουμε τώρα, εν μέση «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ», να δούμε σε ποιό δρόμο μας οδηγούν τα δημοκρατικά μας προιόντα, οι κυβερνώντες… Ο πιό εύκολος τρόπος να προσεγγίσει κανείς  αυτό το ζητούμενο είναι να δούμε ποιά ΠΟΛΙΤΙΚΗ υποστηρίζουν οι άρχοντές μας. Αυτό και πάλι μπορεί εύκολα να το δει κανείς, απλά βλέποντας τον κατακλυσμό των media και τους στόχους που προσπαθούν να προσεγγίσουν. Όπως βλέπετε, όλοι τους έχουν βαλθεί να μας πείσουν για τα όσα κακά έχουμε διαπράξει σαν πολίτες, όπως λένε τα αφεντικά τους να μας φωνάζουν καθημερινά… Μπροστά στη θρησκευτική τρομοκρατία άλλων εποχών, (μην ξεχνάτε το σλογαν: αμαρτωλοί μετανοείτε !,  μεχρι και αγιο έβγαλαν με το μετανοείτε…) η σημερινή τρομοκρατία, με τη βοήθεια και της τεχνολογίας, έχει πετύχει το σκοπό της ταχύτατα… Βέβαια οι κατα τα άλλα περινούστατοι Δημοσιογράφοι, δεν βλέπουν πως στο ίδιο κλαδί που πριονίζουν κάθονται και οι ίδιοι, ή έστω η πλειοψηφία τους…

Αλήθεια, γιατί αυτή η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ; Τα όσα μας καταμαρτυρούν σαν πολίτες αυτού του τόπου, δεν υπήρχαν όταν πρωτοβγήκε ο ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ; Τώρα μόλις το ανακάλυψαν οι υπηρέτες των συντηρητικών;  Και που κοιμόταν τότε το δημοσιογραφικό δαιμόνιο της κάθε τρομερής πένας ή μαρκουτσίου, που τώρα μας παραμυθιάζει; Τα ίδια και χειρότερα θα μπορούσε να πει κανείς για τό άλλο ασκέρι, που ψωμίζεται από τον Γιωργάκη… Εδώ και πέντε χρόνια, δεν υπήρχε πρόβλημα συνηρητητικής πολιτικής, αλλά ανέκυψε ξαφνικά, κατ΄εντολή των αφεντικών του κάθε Κωστάκη και Γιωργάκη, που «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΑ» επιλέγουμε να μας κατευθύνει, μα και να μας επιπλήττει σαν άτακτα μαθητούδια;

Χωρίς αμφιβολία,  η οικονομική τρομοκρατία που βιώνουμε, με την αμέριστη και αναγκαία βοήθεια της δημοσιγραφικής τρομοκρατίας, σίγουρα έχει οικονομικούς στόχους. Σίγουρα όμως ελάχιστα έχουμε σαν λαός για να μας πάρουν… Ωραία φάγαμε λίγα παραπάνω δανεικά, άλλωστε μας δάνεισαν για να πάρουμε τά παλιοσίδερά τους, όπλα και αυτοκίνητα, και να μας  έχουν στο χέρι, αυτό το καταλάβαμε. Όμως τί είναι ακριβώς εκείνο ου θέλουν οι ανά το κοσμο κρατούντες;  Σίγουρα, Έλληνες εργάτες και εργαζόμενοι δεν έχουν πιά πέραση, οι Ασιάτες και Αφρικανοί είναι ασύγκριτα φτηνότεροι, μόνο εδαφικά κυριαρχικά δικαιώματα και εκποιήσεις εδαφών-νησιών καθώς και οι εκμεταλλεύσεις τυχόν ορυκτών που δεν αξιωθήκαμε ούτε καν να μάθουμε αν έχουμε, μπορούν να ναι το διακύβευμα για αυτό το λυσσαλέο ξεμπρόστιασμα των Ελλήνων παγκόσμια.

Όσο σκέφτεται δε κανείς, πως σχεδόν 2 αιώνες «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ» εν Ελλάδι, δεν μπόρεσαν να βγάλουν λίγα βαρέλια πετρέλαιο,  όπως έκανε ο Παπαδοπουλος στην επταετία, είναι να ντρέπεται κανείς για την ελληνική ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, που έχουμε βιώσει και βιώνουμε και  σήμερα.  Το χυδαιότερο βέβαια πάντως είναι, πως στη σύγχρονη πολιτική μας η τρομοκρατία που περνούμε, υλοποιείται πάντοτε από ανθρώπους που σηκώνουν μιά, αντε δύο, σημαιούλες: Η μιά είναι ο «Προοδευτισμός » και η άλλη είναι η «Δημοκρατία». Είδατε αλήθεια, κόμα στην Ελλάδα, που να μην μιλά για δημοκρατία στο όνομά του;

Advertisements

07/12/2010

ΠΑΙΔΕΙΑ ΚΑΙ ΝΕΟ… ΕΛΛΗΝΕΣ(;)

Filed under: Η ΟΠΤΙΚΗ ΜΟΥ — Λεοντάριον @ 9:24 μμ
Tags: ,

 

 

ΟΙ ΝΕΟ-ΕΛΛΗΝΕΣ.  Άμα ψάξει κανείς, θα βρει διάφορους αυτοπροσδιορισμούς  για τους ΝΕΟ-ΕΛΛΗΝΕΣ. Όμως, για τους περισσότερους Νέο…έλληνες, εγώ απλά θα έδιδα ένα ορισμό:  Οι διάφοροι οικοπεδούχοι εν Ελλάδι, έστω και καταπατητές, που δεν έχουν αλλού οικόπεδο, που έκον-άκον βρέθηκαν στην Ελλάδα, αυτό και μόνο αρκεί ναναι ιδιοκτήτες και κληρονόμοι της αρχαίας ελληνικής κληρονομιάς, και ας μην πλήρωσαν ποτέ μια δεκάρα «φόρο» για αυτή την «ιδιοκτησία» ή και την  «καταπάτηση». Αυτός είναι ο απλός ορισμός του Νέο…έλληνα, θεωρώ δε πως τον ικανοποιεί πλήρως,  μιάς και τον διαχωρίζει σαφώς από το γύφτο, που δεν έχει και δεν θέλει να έχει οικόπεδο εν Ελλάδι.

Οι ΦΙΛ-ΕΛΛΗΝΕΣ. Υπήρχαν, υπάρχουν,  και θα υπάρχουν και στο μέλον φιλέλληνες. Ο λόγος είναι απλός: Οι φιλέλληνες δεν προέρχονται από του Νεοέλληνες, αλλά από την αρχαιοελληνική Ελληνική φιλοσοφία και τις ιδεες που αυτή διδάσκει, οι δε φιλέλληνες την ενστερνίζονται.

Τα ερωτήματα που προκύπτουν είναι αρκετά. Ας αναφέρουμε μερικά:

Α.  Οι εκ …κληρονομίας Έλληνες, τουτέστιν οι Νεοελληνες, τι ακριβώς κράτησαν από την ελληνική ιδέα και φιλοσοφία;

Β. Είναι οι Νεοέλληνες συνάμα και φιλέλληνες;

Γ. Δικαιούμαστε να επικαλούμαστε την ελληνικότητα, και δή την αρχαιοελληνικότητα,  απλά θέλοντας να αντιδιαστείλουμε την αφεντιά μας από τη γυφτιά;

Το τρίποδο: ΠΑΤΡΙΣ – ΘΡΗΣΚΕΙΑ – ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, είναι το τρίπτυχο, όπως θέλουν να το αποκαλούμε, που οι σύγχρονοι Ελληναραδες ηγέτες μας μοντελοποίησαν, και μας το βάλανε μπροσούρα και μπούσουλα, για να μην χάσουμε το δρόμο της …ελληνικότητας… τόσο απλά. Η απλοποιημένη σύγχρονη Ελλάδα, η Νέο…Ελλάδα ας πούμε.

Ας προσπαθήσουμε να κάνουμε μια συζήτηση με στόχο τον προβληματισμό μας πάνω στα παραπάνω θεμελιακά ερωτήματα για τη σύγχρονη Ελλάδα τε και Έλληνες.

Κάποιοι νεότεροι εθνοπατέρες, ελληνοκάπηλους θα τους ονόμαζα, βρήκαν ένα εύκολα διαχειρίσιμο σενάριο, που εμπερικλείεται στις τρείς παραπάνω λέξεις (ΠΑΤΡΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ) και θέλησαν να το παιξουν κολώνες του Ελληνισμού. Χωρίς αμφιβολία, σε κλειστές κοινωνικές δομές του προηγούμενου αιώνα, αυτό το σενάριο περπάτησε και βόλεψε αρκετούς Ελληναράδες.

Το μέγα πρόβλημα είναι πως η Ελληνική φιλοσοφία είναι κάτι που δίδεται με την κατάλληλη παιδεία, και όσο και αν φαίνεται περίεργο, το πλέον απαξιωμένο πράγμα στην Ελλάδα είναι η παιδεία. Μην παραξενεύεστε… όλα τα πολύτιμα πράγματα σε μια κοινωνία δεν τα συναντάς χύμα στους δρομους και τις ρούγες. Όσα έχουν πραγματική αξία δεν τα βρίσκεις παραπεταμένα. Δεν είναι λοιπόν η χύμα παιδεία του Νεοέλληνα το αγαθό για το οποίο μιλάμε. ΔΕΝ ΕΧΟΥΜΕ ΤΕΛΙΚΑ ΠΑΙΔΕΙΑ

(Ανθρακες  ο θησαυρός φίλοι μου… Σας είπαν πως μπορούμε σε κάθε ρούγα να φτιάξουμε ένα Πανεπιστήμιο και σουλατσαδόρους καθηγητές; Η ποιοτική παιδεία είναι σαν τα ακριβά αρώματα: Μικρή ποσότητα, ακριβά μπουκάλια, δυσεύρετα και πολύτιμα… Γενική παιδεία για το λαό; ΝΑΙ! Υψηλή παιδεία  στα πανέρια της λαικής;  Για να πάρει το πόπολο; Μάλον σας κορόιδεψαν…)

Μην μπερδεύστε λοιπόν… Αρκετοί,  απαίδευτοι οι ίδιοι, σας έδοσαν με το κιλό διπλώματα, παπλώματα,  πτυχία κλπ, ΧΩΡΙΣ ΠΑΙΔΕΙΑ. Ένα κόλπο είτανε και αυτό, το να παίρνεις το μηδενικό και να του δίδεις πτυχίο Ανωτάτης Παιδειας, και απλά αποτελεί την ΑΝΩΤΑΤΗ ΕΞΑΠΑΤΗΣΗ… Μια Ελλάδα φωστήρων(;) τελικά, πως τοριξε το σκάφος στην ξέρα; Θα μου πεις φταίνε ξένοι, φταίνε οι άλλοι… Και εμείς οι …σουπερμορφωμένοι πως δεν τους πήραμε χαμπάρι;

(Η μάννα μου, που δεν εδήλωνε μορφωμένη, το τελευταίο ερωτηματικο, όταν ήμουν πρόθυμος μικρός να ρίξω το φταίξιμο για δικές μου μεμπτές πράξεις, σε άλλους, γύριζε και μου έλεγε αλέγκρα και αφτιατίδωτα: -Καλά οι άλλοι, εσύ στον κώλο τάχες τα μάθια και δεν έθώργιες; Ας ρωτήσωνενε λοιπόν και εμείς τον ολοένα και πιό γοερά κλαθμυρίζοντα και μέχρι πρότινος επαιρόμενο Ελληναρά: -Στον κώλο τάχες τά μάθια;)

Αν βέβαια οι παραπάνω Ελληναράδες σας παραπέμπουν ευθέως σε κάποιους υπερσυντηριτικούς εθνοπατέρες, ο αριστερίστικος ή και προοδευτικός αντίποδας, που είναι μια ζωή στους δρόμους και τους …αγώνες (τι καλά που θάταν αν κράταγαν και μια σκούπα, νάστε σίγουροι πως θάλαμπε η ΑΘΗΝΑ ΜΑΣ), έχει πετύχει ώστε με ελάχιστη προσπάθεια, ελάχιστο διάβασμα και άσκηση να αποκτά τα ΑΧΡΗΣΤΟ πτυχίο της, έχοντας όμως πιστοποιητικό ατέλειωτων διαδηλώσεων,  εκδηλώσεων, διαμαρτυριών κλπ. Έφτιαξε αυτός ο …προοδευτικός Νεοέλληνας Νεο-ήρωες, (Λαμπράκηδες, Πέτρουλες, Γρηγορόπουλους, και δεν ξέρω τι άλλο), έχοντας σαν άλλοι Ισδραηλίτες  της Παλαιάς Διαθήκης ανάγκη ειδώλων να τους κατευθύνουν (προς στον γκρεμό που έχουμε φθάσει…)


Ας δούμε όμως το τρομερό τρίπτυχο της επίπλαστης Ελληνικότητας, που στηρίξανε κάποιοι τη σύγχρονη Ελλάδα, και που δικαιολογημένα αρχίζει τελευταία να ξεφτίζει…

ΠΑΤΡΙΔΑ Ας ξεκινήσουμε λοιπόν από την περιλάλητη ΠΑΤΡΙΔΑ. Σε  άλλες εποχές, η πατρίδα ήταν μόνο μιά, ταυτιζόντανε ανθρωποι και έννοιες και ο κάτοικος μιάς περιοχής ήταν και αισθανόταν Έλληνας, δούλευε και τρεφόταν από την Ελληνική γη και η σχέση τους ήταν αδιατάρακτη μα και αυτονόητα συνεκτική.

Ερχόμαστε σήμερα  στους διαφόρων ειδών μετανάστες, που έτσι  κι΄αλλοιώς δεν είναι πατρίδα τους ο τόπος που ζούνε. Πατρίδα αισθάνονται κάποιο άλλο μέρος. Όμως το  δικό μας μέρος τους τρέφει και τους φροντίζει  Αρχίσει λοιπον μιά σχέση αγάπης-μίσους  ανάμεσα στο νέο τόπο των νέων ανθρώπων, που όμως παράλληλα ο ίδιος τόπος οφείλει να λειτουργεί και για μάς, μα και εμείς, όπως και οι μη Ελληνες γι΄αυτόν… Εδώ κάπου αρχίζει να μπερδεύει το πράμα.  Αρχίζει λοιπόν να φυτρώνει στα πόδια μας και μιά άλλη Ελλάδα με Νέο-έλληνες και με μη Έλληνες. Πατρίδα με μισούς πατριώτες…

ΘΡΗΣΚΕΙΑ Ας  πάμε όμως και στον άλλο πυλώνα που στηρίξαμε την Ελληνικότητα. Εκείνον της θρησκείας. Αν θάθελε κανείς να ασχοληθεί σοβαρά με  την πραγματική σχέση Ελληνισμού-χριστιανισμού, ο Ελληνισμός  δεινοπάθησε, ιστορικά επιβαιβεωμένα, από τον χριστιανισμό, έστω και αν δεν ήταν ποτέ η ειδωλολατρία ένα κατακτηττικό-επιθετικό θρησκευτικό δόγμα. Στην πορεία υπήρξε ένας συμβιβασμός, αν και ΠΟΤΕ ο χριστιανισμός δεν αγιοποίησε ένα υπερασπιστή του ελληνισμού και του χριστιανισμού συνάμα (ας πουμε ένα Αθανάσιο Διάκο, ένα Παπαφλέσσα) Μιάς και στο σύγχρονο κράτος-εθνος μας η άποψη ότι ΠΑΣ ΜΗ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΗ ΕΛΛΗΝ, σίγουρα συμφέρει το χριστιανικό δόγμα, μιας και βολεύει την χριστιανική εκκλησια. Το αντίθετο όμως δόγμα: ΠΑΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΟΣ ΟΦΕΙΛΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΑΝΘΕΛΛΗΝ (εκφρασμένη από τα χείλη του Γεναδίου και πολλών άλλων Βυζαντινών)  που για αιώνες αποτελόύσε  εργαλείο εξανδραποδισμού του ελληνισμού όντας από το εκκλησιοκτρατούμενο Βυζάντιο Βλέπεις η ελευθερία σκέψης του Ελληνισμού και ο μη δογματισμός του  είναι αδυμβίβαστος με τη δογματική άποψη του κάθε χριστιανισμού… Δυσκολεύει λοιπόν το σκεπτόμενο άνθρωπο να  δεχθεί άκριτα να στηρίζεται σε μια τόσο ιδιοτελή κολώνα ο ελληνισμός. Βέβαια, παρά την αρκετά αρνητική και τελικά συμβιβαστική πορεία του χριστιανισμού με τον ελληνισμό, όταν πιά μόνο ο ελληνισμός παρέμεινε να στηρίζει το χριστιανισμό και ποτέ  το άντίθετο, ο χριστιανισμός, την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενος,  διαπραγματεύτηκε ευστροφα και με επιτυχία τη θέση του σαν ΚΟΛΩΝΑ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ, όταν καποιες μεγάλες δυνάμεις  αποφάσισαν  επιτέλους να επιτρέψουν την ίδρυση   Ελληνικού Κράτους.

Σήμερο, δεν χρειάζεται και πολύ να καταλάβει όμως κανείς,  πως τα ποσοστά των ορθοδόξων  όλο και μειώνονται, ενώ των μουσουλμάνων όλο και αυξάνουν, μέσα στην Ελλάδα το προπύργιο του Ελληνισμού.  Λίγα μαθηματικούλια να ξέρει κανείς και δεν θα δυσκολευτεί να διαπιστώσει πως μέσα σε λίγες δεκαετίες  η γεωγραφία της Ελλάδας  θα περιλαμβάνει πλειοψηφία μουσουλμάνων. Τι θα κάνει λοιπόν και αυτή η «κολώνα» του Ελληνισμού;

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ Όσον αφορά τώρα την τριτη κολώνα την έννοια ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ, οι Ελληναράδες που σχεδιάζουν την πορεία του έθνους έκριναν και πρόκριναν το διεθνές μοντέλο ατομικής συμβίωσης, όχι τόσο γιατί προαγει πραγματικά την ατομική ελευθερία, μα γιατί αποτέλεσε κίνητρο «οικονομικής ανάπτυξης» (!) Προφανώς όταν κάθε νεαρός και κοπελίτσα προσπαθεί να ανεξαρτητοποιηθεί από τα 20 του χρόνια, χωρίς πατρική ή προσωπική οικογένεια, τουτο σημαίνει βαθμιαία μερικά εκατομμύρια παραπάνω, σε διαμερισματάκια, μπρίκια, κατσαρόλες,  καθίσματα, μέχρι και αυτοκίνητα…  Έτσι λειτουργούν στο φουλ τα σιδεράδικα της Ευρώπης… Και να φτιάχναμε και εμείς έστω μπρίκια στην Ελλαδίτσα μας, θάλεγα κομμάτια το κακό.   Όμως διαλύουμε τα σπίτια μας για να δουλεύουν τα σιδηρουργεία της Κίνας και της Ευρώπης…

* * *

Ας κάνω όμως μια βόλτα στο χωργιό μου, ας κάτσω στον καφενέ και ας το φιλοσοφήσω λίγο πιο αλέγκρα, πιο διαφορετικά, με τσοι λίγους που …φαντάζομαι σαν ακροατήριό μου. Να θυμηθώ λίγο  και τη σοφία των παππούδων μου, που τουλάχιστον δεν ηταν φτιατσιδωμένη και κατευθυνόμενη… Έτσι κι΄αλλοιώς, και εκεί κάποιοι μπορεί να με διαβάζουν, κανείς όμως δεν θα μπορούσε να με ακούει… Άλλωστε οι περισσότεροι άνθρωποι τείνουν να μεταμορφωθούν,  και συμπαθάτε με, σε ελαφρών ηθών, να κάθονται μπροστά σε μια τηλεόραση, και να γελούν μανιασμένα με Αμερικάνικες ατάκες, διατηρώντας από την αρχαιοελληνική σοφία μόνον το: «Γελά ο μωρός,  καν μη τι γελοιον εί».

Πάω που λέτε χωργιανοί στο χωργιό τα τελευταία χρόνια, και σαν κάθομαι στον καφενέ  οι πιά πολλοί που θωρώ, μου  είναι άγνωστοι. Άλλοι είναι άγνωστοι μιάς και είναι νεότεροι, άλλοι είναι άγνωστοι μιάς και είναι ξενομπασαρηδες, και μια μπατούλια* είναι ξένα μιλέτια* ολότελα. Αλλοι ξανθωποί, άλλοι Βαλκάνιοι, Αλβανοί, Βούλγαροι, Ρουμάνοι κλπ. Ας κάνουμε λίγο υπομονή χωργιανάκια μου, μα να σασε πέψωμενε θέλει εμείς από την Αθήνα και χρωματιστούς, από ξεθωργιασμένους Πακιστανούς μέχρι μαύρους, περασμένους με κατράμι και μπράσο. Δεν ξελείπουνε μπάρεμ ακόμη και οι πιο βορεινοί Ευρωπαίοι στο χωργιό,  είμαστε μαθές και τραβηχτικοί και γυαλίζομενε φαίνεται που και που στσοι κρυγιόκωλες τσοι βοειοευρωπαίες, και να μασε συμπαθούνε, μα δε γκατέω κιαολιάς είντα μασε βρίχνουνε απού δεν τόχουνε οι γεδικοί ντως…

Ετούτανα γροικούνε τα κοπέλια (πως αρέσομενε ντε και καλά στσοι ξένες) και ξεμυαλίζουνται, μα σα μυαλώσουνε αρχινούνε και φωνιάζουνε, για τσοι Ευρωπαίους, πως μασε «κακοποδώκανε». Δε θωρούνε τα κακονίζικα πως εδά και 50 χρόνια η κάτω κεφαλή  μας ήφαε την απάνω, και εκεια απου θωρούσαμενε πως είμαστανε οι γαμιάδες τση Ευρώπης, ερχινίξανε τα τελευταία χρόνια να μασε πετούνε τα μάθια όξω οι Βορειοευρωπαίοι, και δεν μπορούνε να καταλάβουμε από που μάς είρθενεκαι να κάμουνε πράμα για να τωσε ξεφύγουνε…

Πάνε χρόνια πολλά, δεν είχα ιδέα από ιατρική και κυκλοφοριακό και άλλα διάφορα, για να καταλάβω είντα κιαολιάς είλεγε και είντα ενόγα ένας ξεπεσμένος γόης του χωργιού, που απίτις εκατούμωσενε κι΄αυτός από τσοι περιπλανήσεις και  τσοι κατακτήσεις, άλλοτε σαν εργάτης, και  άλλοτε στα λιμάνια του κοσμου σα ναυτικός, ακουμπισμένος σε δυό καρέκλες στον καφενέ εμονολόγα:

-Εϊντα θαρείτε μωρέ κοπέλια πως είν΄ο άθρωπος στα νιάτα ντου; Εϊλεγέ μου ένας γέρος γιατρός  στον Περέα, απούχα κολήσει βλενόρροια από τσοι παστρικές του λιμανιού:

Τι να σου πω παληκάρι μου… ο Θεός έδοσε στον άνθρωπο ένα κυκλοφοριακό, και αρκετό αίμα, άμα το μοιράζεται σωστά και μετρημένα στα διάφορα όργανα. Άμα ο άνθρωπος δεν αφίνει αίμα στο κεφάλι του και το μυαλό του να δουλέψει, αλλά το πάει όλο στ΄αχαμνά του για να καβαλά όποια του τύχει,  ετουτανά παθαίνει…

Και εσυνέχισε  ο χωριανός μου, (μπορεί να τονε και μιαολιά κακιωμένος) θωρώντας τσοι αγκρισμένους ντεληκανίδες απούχανε γιαγείρει από τα Μάταλλα, και ελέγασι τα κατορθώματά ντωνε, ενώ αυτουνού του κακομοίρη δεν του σηκωνώτανε μπλιό:

-Είντα θαρείτε μωρέ πως είμαστε, οι ντανάδες* τση Ευρώπης; Βάλετε μωρέ ντεληκανίδες μυαλό, γιατί κακομοίρηδες θα λέτε σαν και μας πως «η κάτω κεφαλή ήφαε την απάνω» μα θα νείναι αργά…

-Και κάθομαι και σκέφτομαι τόσα μορφωμένα γειτονόπουλα, που όταν μπορούν παίρνουν των αμαθιών τωνε για το εξωτερικό για να δουλέψουνε…

-Και θωρώ τσοι πεινασμένους, πιά πεινασμένους από μας, να φτάνουνε στο μαύρο χάλι στην Ελλάδα , απού εθάργιε πως έπιασε τον παπα από τα …γένια τελος πάντων, και εδά συνορίζεται σαν τσοι σκύλους το ψοφίμι, ένα πιάτο φαί με τσοι πεινασμένους που μας έρχουνται από παντού: Βρίζουνε οι ντόπιοι εργάτες τσοι ξένους πως τωσε παίρνουν τσοι δουλειές, και ξεσπούν οι …υπερεθνικισμοί τση δεκάρας, για να λύσουν το εργασιακό πρόβλημα της Ελλάδας.

-Και σκέφτομαι πως τα απόβλητα των πατρίδων, είτε Ευρωπαϊκών είτε Ασιατικών είτε Αφρικανικών, που θ΄αποτελέσουν τη  …μαγιά της Νέας Ελλάδας, της Ελλάδας του 2050, θα πρέπει να ξεχάσουν αυτοί πως είναι αυτοί που είναι, θα πρέπει να ξεχάσουν πρώτα από όλα πως είναι άνθρωποι, μετά να ξεχάσει η Ελλάδα πως είναι Ελλάδα, και να αρχίσουμε από την αρχή. Εϊναι σκληρό για αυτό που βιώσαμε τόσα χρόνια, να υπερασπιζόμαστε τα πάτρια κλπ, και μετά να την παραδίδουμε σε μια νέα γενιά Νεοελλήνων εξ Αφρικής, Ασίας, ακόμα και της  …προοδευμένης Ευρώπης. Για να την συνεχίσει, όσο βέβαια αυτό το πράμα παίρνει συνέχεια.

Χωρίς αμφιβολία, οι Ελληνικές ιδέες αποτελούν ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ. Χωρίς αμφιβολία, αυτός ο τόπος έχει τον ΚΑΤΑΛΥΤΗ, ώστε να μεταμορφώνει σιγά-σιγά τους κατοίκους του είτε μετανάστες είτε κατακτητές είτε πεινασμένες ορδές, σε «Ελληνες». Στο κάτω-κατω, όταν κάποιος είτε Αλβανικής είτε Πολωνικής καταγωγής γενήθηκε και μεγάλωσε στην Ελλάδα, γιατί να μην διακηρύσει πως είναι Έλληνας; Μήπως και εμείς δεν είμαστε μια πανσπερμία, που απλά βρεθήκαμε να μεγαλώνουμε σε αυτό το σταυροδρόμι των λαών που λέγεται Ελλάδα;

Μπορεί να φαίνονται αιρετικές οι περί Ελληνικότητας αποψεις μου, αλλά αυτό δεν είναι τίποτε, μπροστά στον αφελληνισμό που προωθεί  η Παπανδρεϊκή και Καραμανλική λαίλαπα και οι συνοδιπόροι της. Και για να μην βρεθεί κανείς από όσους έκοψαν τις φλέβες τους για το μεγαλείο Παπανδρέου, ή τους άλλους που επίσης κόβουν φλέβες κατά του Παπανδρέου, η μεθοδευμένη εκπαιδευτική και οικονομική εξαθλίωση της Ελλάδας με συνεργούς όλους τους πολιτικούς και υποστηρικτές τους πλείστους δημοσιογράφους, πρέπει να αντιληφθεί κανείς πως η εγκατάλειψη της Ελληνικής γλώσσας και παιδείας, σαν Εθνικού θεμέλιου, είτε των Ελλήνων είτε των Ελληνοποιημένων Ελλήνων, σε μερικά χρόνια θα μιλούμε για μια αρχαία Ελλάδα που μάταια θα προσπαθούμε να πείσουμε κάποιους πως αποτελούμε συνέχεια και κληρονομιά της. Θα μοιάζουμε δυστυχώς σαν ΚΑΤΑΠΑΤΗΤΕΣ ΤΟΠΩΝ ΚΑΙ ΙΔΕΩΝ, που κατά κανένα τρόπο δεν μας ανήκουν, ούτε βιολογικά, μα ούτε και ιδεολογικά.

Φτηνό  και ξεθωριασμένο το …όραμα «ΝΕΑ ΕΛΛΑΔΑ» πατριώτες μου… Ο σημερινός απογοητευμένος νέος, που μεγαλώνει με τά αγγλόφωνα ιδάλματα τραγούδια και ομιλία, που βλέπει μια απαξιωμένη Ελλάδα από τους ίδους του πατεράδες του, θάναι ο πολίτης του αύριο, που λίγα θα τον δένουν με αυτόν τον τόπο.

Η έννοια Ελλάδα  του 21 αιώνα, θέλει είτε Αμερικανικού, Ρωσικού ή Κινέζικου τύπου οικονομικά κίνητρα να επιβιώσει για λίγο,  είτε παιδεία και πίστη στην ανωτερότητα του εθνικού-πατριωτικού μοντέλου, όπως ας πούμε ο Γερμανικός ή ο Εβραϊκος εθνικισμός. Ας μη μιλήσουμε για τον αβέβαιο θρησκευτικό εθνικισμό των μουσουλμανικών κρατών, και το προσωρινό και αβεβαιο μέλον τους.

Βάνω που λέτε χωργιανάκια συντουνούς μου είντα λοής Έλληνες θανέχωμενε μετά καμπόσα χρόνια… Έλληνες  χρωματιστούς, με τουρμπάνια, με  τσμπέργια σαν τση γιαγιάς μου, που θα βαράνε τα Αφρικάνικα ταμπούρλα αντί της λύρας όντε χορεύγουνε,  που θα απαιτούνε να μάθουνε τη μητρική τωνε γλώσσα  και όχι τα ακαταλαβίστικα ελληνικά, που θα ξεκατινιάζουνται  χριστιανοί και μουσουλμάνοι  ποιοί θα πρωτοχτίσουνε πάνω στα ερείπια τωναρχαίων αλλά σίγουρα  ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΝΑΩΝ. Βέβαια την μεγάλη μπαζα της καταστροφής του Ελληνισμού την έκαναν οι πρωτοι χριστιανοί, τώρα έρχονται και τα άλλα δόγμα τα να αποτελείώσουν ότι έμεινε.

Ας είναι καλά οι Φιλέλληνες… Θα μπορέσουν να τους μιμηθούν, έστω κάποιοι λίγοι,  Νεοέλληνες;

06/12/2010

Ο ΣΩΜΑΡΑΣ (και τα γαϊδούργια του…)

Filed under: Η ΟΠΤΙΚΗ ΜΟΥ — Λεοντάριον @ 9:48 πμ
Tags: ,

Ίσως πολλοί ΝΔτες παραξηγηθήκανε, που τους είπα κοντολογής «γαιδούργια» σε ένα άρθρο μου σ΄αυτό το ιστολόγιο, 30 Νοε 2009 (διπλανή στήλη) Το άρθρο είχε τίτλο ο ΣΩΜΑΡΑΣ και ΝΔ, και γράφτηκε με την εκλογή του κ Σαμαρά σαν αρχηγού της ΝΔ.

Πέρασε ένας χρόνος, και εκεί που έλεγα να ξεκουραστώ, φθάνει ένα μήνυμα στο κινητό μου:

«23 ΝΟΕ 2010 3.48 μμ ΜΟΛΙΣ ΕΝΗΜΕΡΩΘΗΚΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΤΗΛΕΟΡΑΣΗ (!) ΓΙΑ ΤΗ ΔΙΑΓΡΑΦΗ ΜΟΥ ΑΠΟ ΤΟΝ Κ. ΣΑΜΑΡΑ, ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΕΑ ΤΟΥ. Ο ΕΝΤΙΜΟΣ ΑΓΩΝΑΣ ΜΑΣ ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ. ΛΕΥΤΕΡΗΣ ΑΥΓΕΝΑΚΗΣ»

Δεν θα πρόσθετε και πολλά,  αν έλεγα άλλη μιά φορά τη γνώμη μου για το ΣΩΜΑΡΑ, τη ΝΔ, και τα υποζύγιά της… Θα ήθελα όμως την άποψη του κάθε κ ΣΑΜΑΡΑ (που το επάγγελμα του ΣΩΜΑΡΑ ίσως τον θίγει) να μου πει πως πρέπει να αισθάνονται οι  21 και βάλε χιλιάδες Κρητικοί που  πίστεψαν στον κ Αυγενάκη και που ΑΥΤΟΔΙΚΑΙΑ διέγραψε ο ΣΩΜΑΡΑΣ, θεωρώντας τους υποζύγια του κομματος. Πιστεύετε μανάρια μου πως θα τα σαλαγήσετε τα ζωντανά σε άλλο τσομπάνη; Μήπως Σωμαρά μου πιστεύεις πως ο Μεσαρίτης εκ Τυμπακίου αν δεν απατώμαι υμνητής σου θα τους βάλει στην τσέπη; Θα σου τους φέρει πεσκέσι;

Σίγουρα η δομή-διοίκηση  του κάθε κόματος μπορεί να εμπεριέχει μέχρι και διαγραφές στελεχών. Αυτό θα ήταν όντως χρήσιμο αν η ΕΚΤΕΛΕΣΤΙΚΗ ψήφος ενός βουλευτή αλλοίωνε τη βουληση του ΣΥΝΟΛΟΥ των ψηφοφόρων της ΝΔ στην Ελληνική επικράτεια, ή έστω την αντίθετη ΨΗΦΟ του κοματος για κάποιο θέμα στη βουλή….

Τι όμως από τα παραπάνω έγινε; Απολύτως τίποτε !!!  Αν ο κάθε Έλληνας Αυγενάκης, που δεν φέρει ΔΟΤΗ  εξουσία από το κόμα σας  (εκτός και αν θέλετε να εκστομίσετε αλλη μιά βρισιά στους ψηφίσαντες ΝΔ, ότι δηλαδή ΔΙΟΡΙΣΑΤΕ τους βουλευτές της ΝΔ) στερείται απο το κόμα σας του δικαιώματος της συζήτησης, της έκφρασης γνώμης, άκόμα και της διαφορετικής, αλλά ίσως επικοδομητικής, άποψης, τότε δεν έχετε παρά δείτε τη αντιπολιτευτική ρότα του κόμματος σας:  Είναι άξια θαυμασμού η γραμμή που ακολουθείτε ! Θαυμάζει κανείς τη σταθερότητα(;) , τις προτεινόμενες(;) λύσεις, τον μεστό (;) λόγο και υμών και των στελεχών σας.

Κύριε ΣΑΜΑΡΑ, εμείς οι Έλληνες διερχόμεθα κρίσιν, και το καταλαβαίνουμε στο πετσί μας…. Εσάς όμως, γιατί σας πιάνει κρίση; και μάλιστα κρίση πανικού; Με αυτά σας τα καμώματα κ Σαμαρά μας φαίνεστε λίγος…  Δεν μου φαίνεται πως μπορείτε να γίνετε Πρωθυπουργός… Αυτοί που σας διάλεξαν θένε πιό  μεγάλους σε αυτό τό ποστο. Δεν αρκεί που πείσατε αυτούς πως είστε καλό και υπάκουο παιδί, πρέπει να πείσετε και το Ελληνικό πόπολο… Εϊδες ο Αντρέας, ο φίλος των φίλων σου; τον βρίζουνε οι Αμερικάνοι τώρα, μετά θάνατον, τότε τον υμνούσαν.  Να, κάπως σαν τον Γιωργάκη, τώρα τον υμνούν, εσύ ούτε αυτό το ρόλο δεν μπορείς να παίξεις;  Δεν είσαι καλός ηθοποιός Αντωνάκη, θα σου τον πάρουνε το ρόλο οι Αμερικάνοι !!! και θα κλαις μα θάναι αργά !!!

02/12/2010

ΚΑΝΑΛΟΠΙΘΙΚΟΙ Νο 2

Δεν έχω όρεξη να ταραχούμαι, γι΄αυτό έχω κόψει εδώ και χρόνια τις  «ειδήσεις» από τα κανάλια και τους καναλοπίθικους, μα όσο είμαι στο αυτοκίνητο κάτι πρέπει να γροικώ και να περνά η ώρα. Νάσου λοιπόν οι περινούστατοι δημοσιογράφοι του ΣΚΑΙ, που λιβανίζοντας την ομογάλακτη ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, που με τη σειρά της λιβανίζει τους ομογάλακτους (;) ΑΜΕΡΙΚΑΝΟΥΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΕΣ (!) που είπαν το …θέσφατον: «Αν ο κόσμος περιορίσει λίγο τις καταναλωτικές του συνήθειες θα ξεπεράσουμε άμεσα την οικονομική κρίση

Θυμάμαι,πως εδώ και χρόνια, εγραφα στο  «ΕΤΟΙΜΟΘΑΝΑΤΟΣ ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΜΑΣ» Απρίλης 2008 και «ΜΗΝ ΔΕΝΕΤΕ ΤΟΥΣ ΣΤΟΧΟΥΣ ΣΑΣ ΣΤΗΝ ΟΥΡΑ ΣΑΣ»  Ιανουαριος 2008 , όπως μπορείτε να τα διαβάσετε σε αυτό το ιστολόγιο, πως μπήκαμε σε ένα καταστορφικό κύκλο κατανάλωσης, χωρίς να είμαι  Αμερικανός επιστήμονας (!), αλλά δεν δέχομαι να είμαι Αμερικανάκι και να μένω χασκούμενος με τις μπούρδες των καναλοπίθικων του ΣΚΑΙ και της ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ

Οι πλιατσικολόγοι του παγκόσμιου ανθρώπινου μόχθου έχουν στήσει αγαπητοί μου μιά απλή μηχανή. Θαρείτε πως είναι δύσκολο να την καταλάβει αυτή την μηχανή και ο πιο μπουνταλάς;  Θα σας την εξηγήσω:

Θυμάστε μέρες πούνε, τσοι παπούδες μας, απού παίζανε χαρθιά γι ζάργια-κουμάρι,  για το καλό του χρόνου, οπως λέγανε; Θυμάστε ακόμη τον καβετζή εκείνης στ΄εποχής, απού κάθε νται-ντάι επέρνα από τα τραπέζια των κουμαριτζήδων, και του ρίχνανε σε ένα πιατελάκι-δίσκο, ο κάθε παίχτης ότι είχε ευχαρίστηση, και μάλιστα αυτοί απου κερδίζανε του τίχνανε τα πιό πολλά…. Βιδάνιο τό λέγανε αυτό το  μπαξίσι οι κουμαριτζήδες τσ΄εποχής μου…

Έχουνε στήσει κάποιοι μία παγκόσμια μηχανή, ανακύκλωσης του χρήματος.  Όσο πιό πολλοί συμμετέχουνε, τόσο πιό πολύ το βιδάνιο, που αυτοί παίρνουνε. Κάποτε δεν είχαμε ανάγκη τις τράπεζες και τους λογαριασμούς και βέβαια το χρήμα. Μια αντιπραγματική οικονομία κάλυπτε το μεγα μέρος των αναγκών. Όμως αυτό δεν έφερνε κέρδος στους αεριτζήδες-μεσάζοντες. Έκαναν λοιπόν και τον πιό φτωχό με χρηματα, για να μπορούν απο τη μιά να του παίρνουν το βιδανιο, από την άλλη να τον εκβιάζουν (όταν δεν έχει αρκετά χρήματα)

Καταλαβαίνω και τα δυό σας ερωτήματα Α. που κολλά η κατανάλωση και Β που κολάνε οι Δημοσιογράφοι-καναλοπίθικοι. Αν και το καταλαβαίνετε, ας σας το αναλύσω:

Α. Θεοποιήσαμε, εν ονοματι της ανάπτυξης,   την κάθε είδους σαβουροπαραγωγή. Στόχος ήταν να βοηθήσουμε παράλληλα και την κατανάλωση έστω και άχρηστων, ακόμα και επιζήμιων, προϊόντων (π.χ. τσιγάρα). Έτσι λαθροχειρούν μιά αλυσίδα μεσαζόντων στο κινούμενο χρήμα μεταξύ παραγωγού και καταναλωτή, και εν ονοματι του κέρδους θεοποιήσαμε την κατανάλωση. Θεοποιώντας λοιπόν τους καταναλωτικούς μας στόχους, δεμένους στην ουρά μας έπρεπε να το περιμένουμε : Πέσαμε λαχανιασμένοι, ξεγλωσιασμένοι στον κύκλο του αέναου κυνηγητού της ουράς μας !!! Με τις υγείες μας !!!

Β Αν τώρα απορείτε, που κολάνε οι Δημοσιογράφοι -καναλοπιθικοι, ειναι τα κατ΄εξοχήν όργανα της δαιμονοποίησης όσων δεν τους συμφέρουν και αυτούς μα κυρίως τα αφεντικά που τους πληρώνουν, είτε θεοποιούν εκείνα που τους συμφέρουν…

Περιμένουμε τελικά να έρθει σαν Μεσίας η ΑΝΑΚΑΜΨΗ – ΑΝΑΠΤΥΞΗ ! Πιστεύω να αντιλαμβάνεστε την χυδαία και καταστροφική κολεγιά αυτών των δυο λέξεων. «Ανάπτυξη» του τύπου που βιώσαμε τα τελευταία χρόνια κοντεύει να διαλύσει την όποια κοινωνική ευημερία, μα και κύρια την οικολογία του πλανήτη Ανάκαψη ναι, μα με σεβασμό στον άνθρωπο Η παγκοσμιοποίηση μοναδικό στόχο έχει να κινήσει το χρήμα σε κανάλια που ολόκληρες χώρες-τοκογλύφοι λαθροχειρούν, χωρίς να ενδιαφέρονται ούτε για την ΕΝΤΙΜΗ ευημερία όσων ευημερούν (ή τουλάχιστον ευημερούσαν δηλ οι Δυτικοί αναπτυγμένοι), μα ούτε και οι κατατρεγμένοι μπορούν ακράδαντα να ελπίζουν για το διώξιμο της μιζέρειας του τόπου τους (υπανάπτυκτες χώρες που υποτίθεται πως «αναπτύσονται»).

Φίλοι, μας λείπουν οι ΗΓΕΤΕΣ και οι ΑΡΧΕΣ ΚΑΙ ΣΤΟΧΟΙ  Δεν ηθικολογώ, δνε εννοώ ούτε θρησκευτικούς στόχους ούτε και μπροσούρες ιδεολογιών έτοιμες να πέσουν στο δόκανο των ΙΔΕΟΛΟΓΩΝ -ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΤΏΝ. Όμως επειδή δεν διαθέτουμε ένα εργαλείο ΕΞΑΝΘΡΩΠΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ,  δεν σημαίνει πως πρέπει να δαιμονοποιούμε  αρχές και κανόνες.

Κλείνω με μιά απελπιστική κραυγή:

Μας περισσεύουν ΕΚΜΕΤΑΛΕΥΤΕΣ των ιδεολογιών, αλλά  μας λείπουν

ΟΔΗΓΟΙ-ΗΓΕΤΕΣ με ιδέες  και φωτεινές διαδρομές!

01/12/2010

ΜΙΧΕΛΙΝΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΟΡΘΟΠΕΔΙΚΟΣ

Πάνε χρονια πολλά… Ο Χαρίδημος του μακαρίτη του Νικολή του Τρακοσάρη είχενε ξεπεράσει το φόβο της λευχαιμίας που καραδοκούσε να εκδηλωθεί, φόβος που τον οδήγησε στο γραφείο μου μετα από 40 χρόνια διαφορετικών πορειών…

-Πάμε να δούμε το χωριανό μας το Μανώλη το Μιχελινάκη; μου πρότεινε μιά μέρα, καθώς περνούσαμε έξω από το νοσοκαμείο ΝΙΜΙΤΣ

-Και γιατί όχι;  του απάντησα, μιάς και όντας χρόνια στη Ιατρική στο Πανεπιστήμιο , μα σε διαφορετική ειδικότητα, δεν έτυχε να σμίξουμε κάπου με το χωριανό μου το Μανώλη Μιχελινάκη. Παρ΄όλα αυτά κάπου σπάνια μα εκεί που δεν το περίμενα άκουγα για ένα «καλό ορθοπεδικό  Μιχελινάκη στο ΝΙΜΙΤΣ», από ανθρώπους που δεν ήξεραν την κοινή καταγωγή μας… Ήμουν βλέπεις παιδάκι, όταν σπάνια τα παιδιά του Μαθαίου του Μιχελινάκη ερχόντουσαν από το Ηράκλειο στο Πετροκεφάλι,  να δουν τις θειάδες τους, την κερά Ειρήνη τη δασκάλα μας,  και την κυρά Δέσποινα την Μουντράκη…

Ο Χαρίδημος, συνήλικος του Μιχελινάκη, είχαν τη φιλία και τη γνωριμία τους. Με εγνώριζε ο Μανώλης εξ ακοής, προσφέρθηκε να με βοηθήσει σε τυχόν πρόβλημά μου, και αμοιβαία   τον ευχαρίστησα, λέγοντάς του πως είμαι διαθέσιμος και εγώ από τη θέση μου σε ότι τυχόν χρειασθεί. Πέρασαν χρόνια και χάρηκα όταν ένας καλός του συνεργάτης στο ΝΙΜΙΤΣ μου ζήτησε εκ μέρους του να μεριμνήσω για ένα πρόβλημα του φοιτητή στην Ιατρική γιού του…

Πέρασαν τα χρόνια μέχρι την κακή την είδηση… Ένα από τα στηρίγματα του Πετροκεφαλιού χάθηκε ξαφνικά… Εϊναι ανθρώπινο, να αποζητάς την ελπίδα στον «γιατρό» του χωριού σου, που τον εμπιστεύεσαι, που κάτι κοινό σας δένει και δίδει ζωή στην ελπίδα, κόντρα  στον πόνο,  την αρρώστεια, την απελπισία… Μόνο όσοι έτρεξαν να βρουν μία τέτοια βοήθεια, μπορούν και να καταλάβουν εκείνους που πέρα από την όποια συγγενική σχέση, λυπούνται που έφυγε από τη ζωή τους ένα,  σας πούμε αποκούμπι, της δύσκολης ώρας…

Ο Μαρκάκης ο Νίκος, γνήσιος ευπατρίδης, πλήρης σοφίας  γνώσης μα και επίγνωσης των ανθρώπων και της αξίας τους, αφιέρωσε στον Μιχελινάκη Μανώλη την παρακάτω δημοσίευση στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ του Ηρακλείου, της 29/11/2010. Το αναδημοσιεύουμε ευχαρίστως, σύμφωνα και με την επιθυμία των απανταχού φίλων του:

29/11/2010 ΠΑΤΡΙΣ

Μανώλης Ματθ. Μιχελινάκης (1939-2010)

Στυλοβάτης της ιατρικής επιστήμης
Του δημοσιογράφου Νίκου Ε. Μαρκάκη

Ενας από τους παλιούς συνεργάτες της εφημερίδας μας, ο φημισμένος συμπολίτης μας ορθοπεδικός-χειρούργος Μανώλης Ματθ. Μιχελινάκης “έφυγε” ξαφνικά, προ ημερών, αφήνοντας ανεξίτηλα τα ίχνη της μεγάλης προσφοράς του στο νοσηλευτικό χώρο.

Η “Π” είχε φιλοξενήσει κατά καιρούς αρκετά άρθρά του, μεταξύ των οποίων εκείνα τον Μάρτη και τον Ιούνη του 1979 γύρω από το “συγγενές εξάρθρημα στην Κρήτη” που προκάλεσαν για την πρωτοτυπία και αποκαλυπτικότητά τους μεγάλη εντύπωση στον ιατρικό κόσμο.

Ενα αφιέρωμα στον ευπατρίδη αυτό της ιατρικής επιστήμης, δημοσιεύεται σήμερα. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

Στις προσωπικότητες που με την έντονη δράση και προσφορά τους-στη διάρκεια της επίγειας πορείας τους-αφήνουν ανεξίτηλα τα ίχνη και τη σφραγίδα της ατομικής συμβολής τους στην ανέλιξη του κοινωνικού τομέα στον οποίον ανάλωσαν το βίο τους, περιλαμβάνεται και ο συντοπίτης μας, Μανώλης Ματθ. Μιχελινάκης.

Ο στυλοβάτης της ιατρικής επιστήμης, πασίγνωστος και καταξιωμένος χειρούργος-ορθοπεδικός, ο οποίος απροσδόκητα ανεχώρησε τον περασμένο Σεπτέμβρη για το υπερπέραν, αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στο χώρο της νοσηλείας και μέριμνας των ασθενών με μυοσκελετικά προβλήματα.

Κενό δυσαναπλήρωτο, απουσία μόνιμα αισθητή με το άκρως “βεβαρημένο” ενεργητικό του, με αποκορύφωμα τις πάνω από 10.000 εγχειρήσεις που πραγματοποίησε και την ανάδειξη σε πρωτοπόρο με τις καινοτομίες στη χειρουργική τεχνική, του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. (Νοσηλευτικού Ιδρύματος Μετοχικού Ταμείου Στρατού), στο οποίο ξεκίνησε και τερμάτισε τη σταδιοδρομία του, αρχικά σαν επιμελητής και τελικά σαν διευθυντής της Ορθοπεδικής Κλινικής του.

Παράλληλα με τον ιατρικό κόσμο και την κατηγορία των θυμάτων του κινητικού συστήματος, βαρύτατο πένθος επεσίκασε και το Πετροκεφάλι-το πρωτοπόρο χωριό της Μεσαράς-όπου ο αείμνηστος είχε τις πατρογονικές ρίζες του. Η είδηση ότι “ο γιός του Μαθιού και της Μαρίας του Χατζή” δεν θα ξανάρθει στο χωριό, συγκλόνισε τη μικρή κοινωνία μας και αυθημερόν μια ομάδα Πετροκεφαλιανών ανεχώρησε με “καράβια και αεροπλάνα” για Αθήνα, όπου με το άλλο πλήθος των πενθούντων, τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, στο κοιμητήριο Παπάγου.

Μεγάλη η αδυναμία που έτρεφε ο αείμνηστος στο Πετροκεφάλι, όπου διασώζεται και σήμερα η κατοικία του πατέρα του Μαθιού. Οι χωριανοί-μεταξύ των οποίων και ο γράφων-θα θυμούνται πάντοτε το: “δεν επιτρέπεται” με το οποίο ο φημισμένος χειρούργος-ορθοπεδικός ανταποκρινόταν στην πρότασή τους για πληρωμή-ανταμοιβή της μέριμνάς του. Φιλανθρωπική όντως η στάση που τήρησε στους Πετροκεφαλιανούς και σε αρκετές μάλιστα περιπτώσεις κατέβαλε εξ ιδίων, στους αδύναμους οικονομικώς, τα ναύλα για να επιστρέψουν στο χωριό τους.

Το αγκωνάρι αυτό της Ιατρικής επιστήμης, ξεκίνησε την ανοδική πορεία του από τον αθλητικό χώρο με τη συμμετοχή του σε ομάδες του Ηρακλείου αρχικά και αργότερα των Αθηνών. Γεννήθηκε το 1939 στο Ηράκλειο. Με την αφοσιωμένη σύζυγό του κ. Πίτσα Παραβάντη απέκτησαν δυο άριστα αποκατεστημένους σήμερα γιούς: τον οικονομολόγο Ματθαίο 32 ετών και τον προγραμματιστή υπολογιστών Δημήτρη, 31 ετών.

Για την ιστορία και για μια ιδέα της σε βάθος και πλάτος εξελικτικής διαδρομής του, παραθέτω τα κυριότερα δείγματα από το επίσημο βιογραφικό του, το οποίο είχε την καλοσύνη να μας παραχωρήσει η οικογένειά του:

Φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1958 και απεφοίτησε επιτυχώς με βαθμό “Λίαν Καλώς”, το 1964. Ως φοιτητής ακόμα, μέσω του συστήματος ανταλλαγών, εργάστηκε στην Κλινική Νοσημάτων Θώρακος του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου. Εμπειρία που του έδωσε το έναυσμα για να μεταβεί τον Ιούνιο του 1967 στην Αγγλία, να ειδικευτεί στην Ορθοπεδική και να παραμείνει έως τον Ιούνιο του 1972 εργαζόμενος σε γνωστά κέντρα Ορθοπεδικής στο Bristol, Sheffield, Liverpool και Suffolk.

Κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1972, προσελήφθη ως επιμελητής στην νεοσυσταθείσα Ορθοπεδική Κλινική του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. όπου λόγω της εμπειρίας του από την Αγγλία, ανέπτυξε την χειρουργική τεχνική της Ολικής Αρθροπλαστικής Ισχίου με τη χρήση του ειδικού σετ εργαλείων του Charnley. Η κίνηση αυτή κατέστησε το Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. ένα από τα τρία νοσοκομεία που πραγματοποιούσαν τέτοιες επεμβάσεις στην Ελλάδα εκείνη την εποχή. Τα καθήκοντά του στο εν λόγω νοσοκομείω περιλάμβαναν μεταξύ άλλων την αποκλειστική λειτουργία του εξωτερικού ιατρείου με περίπου 3.600 ασθενείς να εξετάζονται κάθε χρόνο, την εκτέλεση και την συμμετοχή σε όλες τις ορθοπεδικές επεμβάσεις και την κλινική παρακολούθηση των εσωτερικών ασθενών. Το 1984, έγινε διευθυντής της Ορθοπεδικής Κλινικής του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. όπου και παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του, το 2007.

Το 1978, συνέγραψε διατριβή για τη χρήση του ακρυλικού τσιμένου στις ορθοπεδικές επεμβάσεις όπου εκτός από το θεωρητικό πλαίσιο, υπήρξε και πειραματική παρακολούθηση.

Συμμετείχε σε πολλά σεμινάρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως για την αρθροσκόπηση του γόνατος τον Μάιο του 1979 στο Nigmegen της Ολλανδίας. Το σεμινάριο αυτό έδωσε το έναυσμα για να εισηγηθεί την προμήθεια ειδικού σετ εργαλείων για την αρθροσκόπηση του γόνατος στο Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. Από τότε και μέχρι σήμερα εκτελούνται εκεί με επιτυχία αρθροσκοπήσεις.

Εχει συμμετάσχει ως ομιλητής σε πάρα πολλά συνέδρια και ημερίδες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Σίγουρα όμως ξεχωρίζει ο ίδιος την πρώτη του φορά, τον Ιανουάριο του 1980, όπου δέχτηκε επίσημη πρόσκληση για να συμμετάσχει με ομιλία στο συνέδριο για τον εορτασμό των 50 χρόνων του Winford Orthopaedic Hospital στο Bristol της Αγγλίας. Η ομιλία του αφορούσε στην μέθοδο Ender την οποία εφάρμοζε τότε στο Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. και θεωρήθηκε ιδιαίτερα πρωτοποριακή.

Πίστευε ακράδαντα στην προληπτική ιατρική και για το λόγο αυτό προέβη στην δημοσίευση άρθρων διαφωτιστικού περιεχομένου για το κοινό σε πολλές εφημερίδες και ιατρικά περιοδικά. Μεταξύ άλλων, ξεχωρίσουν τα δύο άρθρα τον Μάρτιο και τον Ιούνιο του 1979 στην ημερήσια εφημερίδα “ΠΑΤΡΙΣ” του Ηρακλείου σχετικά με το “Συγγενές εξάρθρημα” στην Κρήτη. Επίσης είχε δώσει και συνεντεύξεις στον ημερήσιο αθηναϊκό Τύπο όπως “ΤΑ ΝΕΑ”, έκαμε ραδιοφωνικές εκπομπές και ομιλίες στην τηλεόραση.

Στη ιερή μνήμη του και ανταποδοτικά της προσφοράς του στο Πετροκεφάλι άναψα ένα κεράκι στο πολυούχο μας Αγιο Πνεύμα.

Καλοστραθιά σου, γιατρέ.

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.