ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

01/12/2010

ΜΙΧΕΛΙΝΑΚΗΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΟΡΘΟΠΕΔΙΚΟΣ

Πάνε χρονια πολλά… Ο Χαρίδημος του μακαρίτη του Νικολή του Τρακοσάρη είχενε ξεπεράσει το φόβο της λευχαιμίας που καραδοκούσε να εκδηλωθεί, φόβος που τον οδήγησε στο γραφείο μου μετα από 40 χρόνια διαφορετικών πορειών…

-Πάμε να δούμε το χωριανό μας το Μανώλη το Μιχελινάκη; μου πρότεινε μιά μέρα, καθώς περνούσαμε έξω από το νοσοκαμείο ΝΙΜΙΤΣ

-Και γιατί όχι;  του απάντησα, μιάς και όντας χρόνια στη Ιατρική στο Πανεπιστήμιο , μα σε διαφορετική ειδικότητα, δεν έτυχε να σμίξουμε κάπου με το χωριανό μου το Μανώλη Μιχελινάκη. Παρ΄όλα αυτά κάπου σπάνια μα εκεί που δεν το περίμενα άκουγα για ένα «καλό ορθοπεδικό  Μιχελινάκη στο ΝΙΜΙΤΣ», από ανθρώπους που δεν ήξεραν την κοινή καταγωγή μας… Ήμουν βλέπεις παιδάκι, όταν σπάνια τα παιδιά του Μαθαίου του Μιχελινάκη ερχόντουσαν από το Ηράκλειο στο Πετροκεφάλι,  να δουν τις θειάδες τους, την κερά Ειρήνη τη δασκάλα μας,  και την κυρά Δέσποινα την Μουντράκη…

Ο Χαρίδημος, συνήλικος του Μιχελινάκη, είχαν τη φιλία και τη γνωριμία τους. Με εγνώριζε ο Μανώλης εξ ακοής, προσφέρθηκε να με βοηθήσει σε τυχόν πρόβλημά μου, και αμοιβαία   τον ευχαρίστησα, λέγοντάς του πως είμαι διαθέσιμος και εγώ από τη θέση μου σε ότι τυχόν χρειασθεί. Πέρασαν χρόνια και χάρηκα όταν ένας καλός του συνεργάτης στο ΝΙΜΙΤΣ μου ζήτησε εκ μέρους του να μεριμνήσω για ένα πρόβλημα του φοιτητή στην Ιατρική γιού του…

Πέρασαν τα χρόνια μέχρι την κακή την είδηση… Ένα από τα στηρίγματα του Πετροκεφαλιού χάθηκε ξαφνικά… Εϊναι ανθρώπινο, να αποζητάς την ελπίδα στον «γιατρό» του χωριού σου, που τον εμπιστεύεσαι, που κάτι κοινό σας δένει και δίδει ζωή στην ελπίδα, κόντρα  στον πόνο,  την αρρώστεια, την απελπισία… Μόνο όσοι έτρεξαν να βρουν μία τέτοια βοήθεια, μπορούν και να καταλάβουν εκείνους που πέρα από την όποια συγγενική σχέση, λυπούνται που έφυγε από τη ζωή τους ένα,  σας πούμε αποκούμπι, της δύσκολης ώρας…

Ο Μαρκάκης ο Νίκος, γνήσιος ευπατρίδης, πλήρης σοφίας  γνώσης μα και επίγνωσης των ανθρώπων και της αξίας τους, αφιέρωσε στον Μιχελινάκη Μανώλη την παρακάτω δημοσίευση στην εφημερίδα ΠΑΤΡΙΣ του Ηρακλείου, της 29/11/2010. Το αναδημοσιεύουμε ευχαρίστως, σύμφωνα και με την επιθυμία των απανταχού φίλων του:

29/11/2010 ΠΑΤΡΙΣ

Μανώλης Ματθ. Μιχελινάκης (1939-2010)

Στυλοβάτης της ιατρικής επιστήμης
Του δημοσιογράφου Νίκου Ε. Μαρκάκη

Ενας από τους παλιούς συνεργάτες της εφημερίδας μας, ο φημισμένος συμπολίτης μας ορθοπεδικός-χειρούργος Μανώλης Ματθ. Μιχελινάκης “έφυγε” ξαφνικά, προ ημερών, αφήνοντας ανεξίτηλα τα ίχνη της μεγάλης προσφοράς του στο νοσηλευτικό χώρο.

Η “Π” είχε φιλοξενήσει κατά καιρούς αρκετά άρθρά του, μεταξύ των οποίων εκείνα τον Μάρτη και τον Ιούνη του 1979 γύρω από το “συγγενές εξάρθρημα στην Κρήτη” που προκάλεσαν για την πρωτοτυπία και αποκαλυπτικότητά τους μεγάλη εντύπωση στον ιατρικό κόσμο.

Ενα αφιέρωμα στον ευπατρίδη αυτό της ιατρικής επιστήμης, δημοσιεύεται σήμερα. Θερμά συλλυπητήρια στην οικογένειά του.

Στις προσωπικότητες που με την έντονη δράση και προσφορά τους-στη διάρκεια της επίγειας πορείας τους-αφήνουν ανεξίτηλα τα ίχνη και τη σφραγίδα της ατομικής συμβολής τους στην ανέλιξη του κοινωνικού τομέα στον οποίον ανάλωσαν το βίο τους, περιλαμβάνεται και ο συντοπίτης μας, Μανώλης Ματθ. Μιχελινάκης.

Ο στυλοβάτης της ιατρικής επιστήμης, πασίγνωστος και καταξιωμένος χειρούργος-ορθοπεδικός, ο οποίος απροσδόκητα ανεχώρησε τον περασμένο Σεπτέμβρη για το υπερπέραν, αφήνοντας ένα μεγάλο κενό στο χώρο της νοσηλείας και μέριμνας των ασθενών με μυοσκελετικά προβλήματα.

Κενό δυσαναπλήρωτο, απουσία μόνιμα αισθητή με το άκρως “βεβαρημένο” ενεργητικό του, με αποκορύφωμα τις πάνω από 10.000 εγχειρήσεις που πραγματοποίησε και την ανάδειξη σε πρωτοπόρο με τις καινοτομίες στη χειρουργική τεχνική, του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. (Νοσηλευτικού Ιδρύματος Μετοχικού Ταμείου Στρατού), στο οποίο ξεκίνησε και τερμάτισε τη σταδιοδρομία του, αρχικά σαν επιμελητής και τελικά σαν διευθυντής της Ορθοπεδικής Κλινικής του.

Παράλληλα με τον ιατρικό κόσμο και την κατηγορία των θυμάτων του κινητικού συστήματος, βαρύτατο πένθος επεσίκασε και το Πετροκεφάλι-το πρωτοπόρο χωριό της Μεσαράς-όπου ο αείμνηστος είχε τις πατρογονικές ρίζες του. Η είδηση ότι “ο γιός του Μαθιού και της Μαρίας του Χατζή” δεν θα ξανάρθει στο χωριό, συγκλόνισε τη μικρή κοινωνία μας και αυθημερόν μια ομάδα Πετροκεφαλιανών ανεχώρησε με “καράβια και αεροπλάνα” για Αθήνα, όπου με το άλλο πλήθος των πενθούντων, τον συνόδευσαν στην τελευταία του κατοικία, στο κοιμητήριο Παπάγου.

Μεγάλη η αδυναμία που έτρεφε ο αείμνηστος στο Πετροκεφάλι, όπου διασώζεται και σήμερα η κατοικία του πατέρα του Μαθιού. Οι χωριανοί-μεταξύ των οποίων και ο γράφων-θα θυμούνται πάντοτε το: “δεν επιτρέπεται” με το οποίο ο φημισμένος χειρούργος-ορθοπεδικός ανταποκρινόταν στην πρότασή τους για πληρωμή-ανταμοιβή της μέριμνάς του. Φιλανθρωπική όντως η στάση που τήρησε στους Πετροκεφαλιανούς και σε αρκετές μάλιστα περιπτώσεις κατέβαλε εξ ιδίων, στους αδύναμους οικονομικώς, τα ναύλα για να επιστρέψουν στο χωριό τους.

Το αγκωνάρι αυτό της Ιατρικής επιστήμης, ξεκίνησε την ανοδική πορεία του από τον αθλητικό χώρο με τη συμμετοχή του σε ομάδες του Ηρακλείου αρχικά και αργότερα των Αθηνών. Γεννήθηκε το 1939 στο Ηράκλειο. Με την αφοσιωμένη σύζυγό του κ. Πίτσα Παραβάντη απέκτησαν δυο άριστα αποκατεστημένους σήμερα γιούς: τον οικονομολόγο Ματθαίο 32 ετών και τον προγραμματιστή υπολογιστών Δημήτρη, 31 ετών.

Για την ιστορία και για μια ιδέα της σε βάθος και πλάτος εξελικτικής διαδρομής του, παραθέτω τα κυριότερα δείγματα από το επίσημο βιογραφικό του, το οποίο είχε την καλοσύνη να μας παραχωρήσει η οικογένειά του:

Φοίτησε στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1958 και απεφοίτησε επιτυχώς με βαθμό “Λίαν Καλώς”, το 1964. Ως φοιτητής ακόμα, μέσω του συστήματος ανταλλαγών, εργάστηκε στην Κλινική Νοσημάτων Θώρακος του Ελεύθερου Πανεπιστημίου του Βερολίνου. Εμπειρία που του έδωσε το έναυσμα για να μεταβεί τον Ιούνιο του 1967 στην Αγγλία, να ειδικευτεί στην Ορθοπεδική και να παραμείνει έως τον Ιούνιο του 1972 εργαζόμενος σε γνωστά κέντρα Ορθοπεδικής στο Bristol, Sheffield, Liverpool και Suffolk.

Κατά την επιστροφή του στην Ελλάδα το 1972, προσελήφθη ως επιμελητής στην νεοσυσταθείσα Ορθοπεδική Κλινική του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. όπου λόγω της εμπειρίας του από την Αγγλία, ανέπτυξε την χειρουργική τεχνική της Ολικής Αρθροπλαστικής Ισχίου με τη χρήση του ειδικού σετ εργαλείων του Charnley. Η κίνηση αυτή κατέστησε το Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. ένα από τα τρία νοσοκομεία που πραγματοποιούσαν τέτοιες επεμβάσεις στην Ελλάδα εκείνη την εποχή. Τα καθήκοντά του στο εν λόγω νοσοκομείω περιλάμβαναν μεταξύ άλλων την αποκλειστική λειτουργία του εξωτερικού ιατρείου με περίπου 3.600 ασθενείς να εξετάζονται κάθε χρόνο, την εκτέλεση και την συμμετοχή σε όλες τις ορθοπεδικές επεμβάσεις και την κλινική παρακολούθηση των εσωτερικών ασθενών. Το 1984, έγινε διευθυντής της Ορθοπεδικής Κλινικής του Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. όπου και παρέμεινε μέχρι τη συνταξιοδότησή του, το 2007.

Το 1978, συνέγραψε διατριβή για τη χρήση του ακρυλικού τσιμένου στις ορθοπεδικές επεμβάσεις όπου εκτός από το θεωρητικό πλαίσιο, υπήρξε και πειραματική παρακολούθηση.

Συμμετείχε σε πολλά σεμινάρια στην Ελλάδα και το εξωτερικό, όπως για την αρθροσκόπηση του γόνατος τον Μάιο του 1979 στο Nigmegen της Ολλανδίας. Το σεμινάριο αυτό έδωσε το έναυσμα για να εισηγηθεί την προμήθεια ειδικού σετ εργαλείων για την αρθροσκόπηση του γόνατος στο Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. Από τότε και μέχρι σήμερα εκτελούνται εκεί με επιτυχία αρθροσκοπήσεις.

Εχει συμμετάσχει ως ομιλητής σε πάρα πολλά συνέδρια και ημερίδες στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Σίγουρα όμως ξεχωρίζει ο ίδιος την πρώτη του φορά, τον Ιανουάριο του 1980, όπου δέχτηκε επίσημη πρόσκληση για να συμμετάσχει με ομιλία στο συνέδριο για τον εορτασμό των 50 χρόνων του Winford Orthopaedic Hospital στο Bristol της Αγγλίας. Η ομιλία του αφορούσε στην μέθοδο Ender την οποία εφάρμοζε τότε στο Ν.Ι.Μ.Τ.Σ. και θεωρήθηκε ιδιαίτερα πρωτοποριακή.

Πίστευε ακράδαντα στην προληπτική ιατρική και για το λόγο αυτό προέβη στην δημοσίευση άρθρων διαφωτιστικού περιεχομένου για το κοινό σε πολλές εφημερίδες και ιατρικά περιοδικά. Μεταξύ άλλων, ξεχωρίσουν τα δύο άρθρα τον Μάρτιο και τον Ιούνιο του 1979 στην ημερήσια εφημερίδα “ΠΑΤΡΙΣ” του Ηρακλείου σχετικά με το “Συγγενές εξάρθρημα” στην Κρήτη. Επίσης είχε δώσει και συνεντεύξεις στον ημερήσιο αθηναϊκό Τύπο όπως “ΤΑ ΝΕΑ”, έκαμε ραδιοφωνικές εκπομπές και ομιλίες στην τηλεόραση.

Στη ιερή μνήμη του και ανταποδοτικά της προσφοράς του στο Πετροκεφάλι άναψα ένα κεράκι στο πολυούχο μας Αγιο Πνεύμα.

Καλοστραθιά σου, γιατρέ.

Advertisements

1 σχόλιο »

  1. Χαρηκα ιδιαυτερα,αγαπητε μου Ανδρεα,για τη δημοσιευση του αφιερωματος μου στον αξεχαστο γιατρο Μιχελινακη Μανωλη.θΑ επρεπε ομω; να δημοσιευθει και η φωτογραφιοα του καθως και των γονεων του Μαριας του Χα;τζη και Μαθιου Μιχελινακη που ηταν ενα απο τα επιφανεστερα ζευγαρια του χωροιου μας. Δεν με ενημερωσες αν ελαβες το φακελλο με τα βιβλια διαφορων Πετροκεφαλιανων συγγραφεων.

    Σχόλιο από Μαρκακης ΝΙκος — 03/12/2010 @ 5:54 μμ | Απάντηση


RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Δημιουργήστε ένα δωρεάν ιστότοπο ή ιστολόγιο στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: