ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

30/05/2011

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΚΡΗΤΗ

Filed under: Η ΟΠΤΙΚΗ ΜΟΥ — Λεοντάριον @ 9:19 μμ
Tags: , ,

«Ες αύριον τα σπουδαία.»

Δεν θάθελα, στην τρυκυμία που επέρχεται στην Ελλάδα, νάμαι από εκείνους τους πλείστους, δυστυχώς, Κρητικούς, που κλαθμυρίζουν για το χαμένο παράδεισο, τις λίγες επιδοτήσεις (τους τις χρώσταγε κανείς;)  τα Μεσογειακά προγράμματα ! (τώρα ολοκληρώνονται! ) τα πακκέτα Ντελόρ (όλοι μας χρώσταγαν και εμείς της Μιχαλούς!) τα ΕΣΠΑ, το ΘΗΣΕΑ και τα τόσα καλούδια των Ευρωπαίων και λοιπών δανειστών.

Ειναι ντοπή , είμαστε γιά λύπηση.  ΌΛΟΙ ΟΙ ΗΓΕΤΕΣ ΜΑΣ , μεθοδευσαν ενα μέγα πρόγραμμα αγαπητοί μου, (κατ΄εντολη των ξένων αφεντικών τους (και των τόπιων χαχόλων-λαού) που έχει τεθεί σε εφαρμογή, και όλα τα προγραμματάκια  παραπάνω,  είναι απλά υποπρογραμματάκια στο :

Πρόγραμμα ΚΡΟΝΟΣ !

Αν δεν σας έχει μιλήσει κανείς για τον ΚΡΟΝΟ, που τρώει τα παιδιά του, είναι καιρός να ετοιμάζετε το πετσί σας: εκει θα το νοιώσετε ! Αν θέλετε το δικό σας φταίξιμο σαν λαός, ακούστε το:

ΔΕΝ ΑΝΤΑΜΕΊΨΑΤΕ ΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΙΑ !    ΤΗΝ ΕΥΤΕΛΙΣΑΤΕ !

ΕΞΥΨΩΣΑΤΕ ΤΟΥΣ ΑΝΙΚΑΝΟΥΣ    ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΟΥΣ ΙΚΑΝΟΥΣ !

ΔΕΝ ΕΠΙΘΥΜΗΣΑΤΕ ΟΔΗΓΟΥΣ       ΑΝΑΔΕΙΞΑΤΕ  ΔΗΜΑΓΩΓΟΥΣ !

ΔΕΝ ΕΤΙΜΗΣΑΤΕ ΤΗΝ ΕΡΓΑΤΙΚΟΤΗΤΑ,     ΑΝΤΑΜΕΙΨΑΤΕ ΤΗΝ ΡΑΣΤΩΝΗ !


Οι δε τριακόσιοι εθνοπατέρες, σταθερά «δίπλα» στο πόπολο, το βοηθούν για την πρέζα του, κόβοντας του το τσιγάρο, μα υπνωτίζοντάς το με τα κορκοδείλια δάκρυα τους γιά το «χαμένο» δίκιο του….  Και εκείνο, «τοις εκείνων ρήμασι πειθόμενο» την καταβρίσκει  ορυόμενο: ΦΤΑΙΝΕ ΟΙ ΑΛΛΟΙ !

Μιάς και πλησιάζει η ώρα της αλήθειας για πολλά, δεν θα μου άρεσε να βοηθώ στην εξαθλίωση των φουκαράδων συμπατριωτών μου.  Ίσως δεν θάπρεπε να μεριμνώ εγώ για το τι γράφει για την Κρήτη η συνθηκη του Βουκουρεστίου, που κάποιοι διατείνονται, ότι πρέπει να γίνει βάσει αυτής δημοψήφισμα για «αυτοδιάθεση» (έτσι προφανώς λέγεται στα νέα ελληνικά το φάγωμα) της. ¨Ομως οι τοπικές σαβουροφυλλάδες της Κρητης μας,  έχουν άλλες δουλειές να κάνουν (όλες τους δεν μπορούν να κοιμηθούν μιας και «ουκ αιάτες καθευδειν το  των εν Αθήναις Media τρόπαιον»,  (αποχαυνώνοντας και αυτές το πόπολο για τα δίκαιά του)

Η Σόνια Βασιλάκη μου εζήτησε να βοηθήσω στη Μετάφραση-ανάρτηση της παραπάνω συνθήκης του 1913, όπου ουδαμού αναφέρεται κάτι για δημοψήφισμα αυτοδιάθεσης της Κρήτης. Μα ακόμα και αν αναφερόταν, αν υπήρχαν ακόμα Κρητικοί εθνοπατέρες, αν υπάρχουν ακόμα Έλληνες, θα μπορούσαν να έχουν δόσει αυτοι  κάποια απάντηση στα τεχνηέντως φημολογούμενα… Για μήπως δεν τους το επιτρέπουν, ούτε αυτό, τα αφεντικά τους; Μιάς όμως και δεν είμαι μεταφραστής της Γαλλικής γλώσσας, όφείλω και από αυτή τη θέση ένα ευχαριστώ στην κόρη μου Σταυρούλα Μπαμπιονιτάκη, που λόγω επαγγέλματος επιμελήθηκε αρτια και επακριβώς από τα Γαλλικά και Αγγλικά την μετάφραση της ανωτέρω συνθήκης.

(Σαν τελευταία πληροφορία: κυκλοφόρησε διεθνώς βιντεάκι, οπου απλά το μόνο που ζητάνε οι δανειστές μας είναι παραχώρηση της Κρήτης και πάπαλα το χρέος !  Τόσο καλά…).

«Οι καιροί ου μένετοι»

*

*

*

*

ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ ΤΟΥ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΣΥΝΘΗΚΗΣ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ

Τρία πρωτόκολλα επισυνάφθηκαν στο σχετικά σύντομο κείμενο της συνθήκης αυτής τα οποία αναφέρονταν στα σύνορα της Βουλγαρίας η οποία είχε ηττηθεί στον Δεύτερο Βαλκανικό Πόλεμο. Το τρίτο από αυτά τα πρωτόκολλα αναφερόταν στην Ελλάδα η οποία στο τέλος του Πολέμου προσάρτησε την Κρήτη και την Καβάλα. Τα βορειοτέρα σύνορα της Ελλάδας ορίζονταν ότι εκτείνονταν από τα βόρεια της Κορυτσάς, μεταξύ Μοναστηρίου και Φλώρινας, έως τη Δοϊράνη, έπειτα νότια της Στρουμίτσας, Πετριτσίου και Νευροκοπίου έως την εκβολή του Νέστου (Mesta).

Η Συνθήκη Ειρήνης του Βουκουρεστίου ήταν το αποτέλεσμα της διάσκεψης που έγινε με την ολοκλήρωση του Δευτέρου Βαλκανικού Πολέμου με την πρωτοβουλία του Βασιλιά Καρόλου της Ρουμανίας. Η Βουλγαρία έχασε το μεγαλύτερο μέρος της Μακεδονίας το οποίο μοιράστηκε μεταξύ Ελλάδας και Σερβίας. Κατά την διάσκεψη οι Βούλγαροι εκπρόσωποι υιοθέτησαν ενίοτε μία στάση η οποία θεωρήθηκε προκλητική από τους λοιπούς συμμετέχοντες δεδομένου ότι η Βουλγαρία ήταν το επιτιθέμενο κράτος και η ηττημένη πλευρά ταυτόχρονα. Ωστόσο, υπήρξαν φορές που φάνηκαν απρόσμενα συμβιβαστικοί. Αυτό συνέβη καθώς η Βουλγαρία ήλπιζε ότι οι Μεγάλες Δυνάμεις θα αναθεωρούσαν την συνθήκη, κάτι που ενθάρρυναν η Αυστρία και η Ρωσία. Η Γαλλία και η Γερμανία ήταν αντίθετες σε μία τέτοια αναθεώρηση, ενώ η Ιταλία και η Βρετανία ήταν διατεθειμένες να την αποδεχτούν μόνο εφόσον κάτι τέτοιο συμφωνηθεί ομόφωνα. Οι Ευρωπαϊκές Δυνάμεις ήταν επιφυλακτικές για την πιθανότητα περεταίρω αναταραχών στα Βαλκάνια.

Στην Συνεδρίαση επικεφαλής των επιτροπών ήταν οι πρωθυπουργοί των κρατών. Την Ελλάδα αντιπροσώπευσε ο Ελευθέριος Βενιζέλος, την Σερβία ο N. Pachic, την Ρουμανία ο Τ. Maioresco, το Μαυροβούννιο ο S. Voukotic, ενώ την ηττημένη Βουλγαρία αντιπροσώπευσε ο υπουργός Οικονομικών D. Tontchev.

Μέσω την Συνθήκης του Βουκουρεστίου τα εδάφη της Ελλάδας διπλασιάστηκαν σε μεγεθος ενώ ο πληθυσμός της αυξήθηκε κατά περίπου δύο εκατομμύρια φτάνοντας τους 4,718,221 κατοίκους. Παρότι αυτή η επέκταση θα μπορούσε να είναι μεγαλύτερη ήταν σημαντική καθώς περιελάμβανε πηγές πλούτου, παρέχοντας συνθήκες βιομηχανοποίησης και οικονομικής ανάπτυξης. Επιπροσθέτως, βελτίωσε το διεθνές εκτόπισμα της Ελλάδας. Με την ειδική θέση της στο δίκτυο των Βαλκανικών σχέσεων και στο ισοζύγιο των πολιτικών και στρατιωτικών δυνάμεων στην Ευρώπη το σύγχρονο ελληνικό κράτος απέκτησε ένα νέο ρόλο δίχως προηγούμενο.

ΡΟΥΜΑΝΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ, ΜΑΒΡΟΒΟΥΝΙΟ, ΣΕΡΒΙΑ, ΒΟΥΛΓΑΡΙΑ.

Συνθήκη ειρήνης· συνομολογηθείσα στο Βουκουρέστι

την 28 Ιουλίου /10 Αυγούστου 1913,

μετά των δύο πρακτικων ανταλλαγής επικυρώσεων.

Επίσημη δημοσίευση. Βουκουρέστι 1913.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ

Αι Αυτών Μεγαλειότητες ο βασιλεύς της Ρουμανίας, ο βασιλεύς των Ελλήνων, ο βασιλεύς του Μαυροβουνίου, και ο βασιλεύς της Σερβίας αφ’ ενός, και η Αυτού Μεγαλειότης ο βασιλεύς των Βουλγάρων, αφ’ ετέρου, επιθυμούντες να δώσωσι πέρας εις την υφισταμένην τανυν εμπόλεμον μεταξύ των οικείων Αυτών χωρών κατάστασιν και εφιέμενοι εν τη υπέρ των πραγμάτων τάξεως μερίμνη Των όπως αποκαταστήσωσι την ειρήνην μεταξύ των επί τοσούτον δοκιμασθέντων λαών Αυτών, απεφάσισαν την συνομολόγησιν οριστικής συνθήκης περί ειρήνης.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Αι Αυτών ειρημέναι Μεγαλειότητες ώρισαν συνεπώς τους Ευαυτών πληρεξουσίους ως έπεται.

Η Αυτού Μεγαλειότης Βασιλειάς της Ρουμανίας:

Η Αυτού Εξοχότης Κύριος Titous Maïoresco, Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου, Υπουργός Εξωτερικών

Η Αυτού Εξοχότης Κύριος Alexandre Marghiloman, Υπουργός Οικονομικών

Η Αυτού Εξοχότης Κύριος Constantin C. Dissesco Υπουργός Πολιτισμού και Δημόσιας Εκπαίδευσης

Ο Στρατηγός Υπασπιστής C. Coanda, Γενικός Διευθυντής Πυροβολικού

Ο Συνταγματαρχης C. Cristesco, Διευθυντής Επιτελικού Γραφείου Μ.Μ.

Η Αυτού Μεγαλειότης Βασιλειάς της Ελλάδας:

Η Αυτού Εξοχότης Κύριος Ελευθέριος Βενιζέλος, Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου, Υπουργός επί των Στρατιωτικών

Η Αυτού Εξοχότης Κύριος    Δημήτριος Πάνας, Πληρεξούσιος Υπουργός

Ο Κύριος Νικόλαος Πολίτης, Καθηγητής διεθνούς δικαίου στο Πανεπιστίμιο των Παρισίων

Ο Λοχαγός Αθ. Εξαδάκτυλος

Ο Λοχαγός Κ. Πάλλης

Η Αυτού Μεγαλειότης Βασιλειάς του Μαυροβούνιου:

Η Αυτού Εξοχότης Κύριος Serdar Yanko Voukotich, Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου, Υπουργός επί των Στρατιωτικών και

Ο Κύριος Jean Matanovitch, Πρώην Επιτετραμμένος Μαυροβουνίου στην Κωνσταντινούπολη.

Η Αυτού Μεγαλειότης Βασιλειάς της Σερβίας:

Η Αυτού Εξοχότης Κύριος Nicolas P. Patchitch, Πρόεδρος του Υπουργικού Συμβουλίου, Υπουργός Εξωτερικών

Η Αυτού Εξοχότης Κύριος Mihaïlo G. Ristitch, Έκτακτος Απεσταλμένος και Πληρεξούσιος Υπουργός στο Βουκουρέστι

Η Αυτού Εξοχότης Κύριος Δόκτωρ Miroslaw Spalaïkovitch Έκτακτος Απεσταλμένος και Πληρεξούσιος Υπουργός στο Βουκουρέστι

Ο Συνταγματάρχης K. Smilianitch και

Ο Αντισυνταγματάρχης D. Kalafatovitch.

Η Αυτού Μεγαλειότης Βασιλειάς της Βουλγαρίας:

Η Αυτού Εξοχότης Κύριος Dimitri Tontcheff, Υπουργός Οικονομικών

Ο Αρχηγός του Στρατιωτικού Επιτελείου Ivan Fitcheff, Διευθυντής Επιτελικού Γραφείου Μ.Μ.

Ο Κύριος Sawa Ivantchoff Καθηγητής Νομικής, Πρώην Αντιπρόεδρος Sobranié (Συνέλευση ενός νομοθετικού σώματος)

Ο Κύριος Simeon Radeff, και

Ο Αντισυνταγματάρχης Επιτελικού Γρεαφείου Μ.Μ. Constantin Stancioff.

Οίτινες, τη προτάσει της β. ρουμανικής Κυβερνήσεως, συνήλθον εις συνδιάσκεψιν εν Βουκουρεστίω μετά των πληρεξουσίων αυτών εγγράφων, ευρεθέντων εν τάξει:
Αποκατάστασης δ’ αισίως της μεταξύ αυτών συμφωνίας, συνέθεντο τα επόμενα:

Άρθρον 1.

 Από της ανταλλαγής των επικυρώσεων της παρούσης συνθήκης θέλει υπάρξει ειρήνη και φιλία μεταξύ της Αυτού Μεγαλειότητος του βασιλέως της Ρουμανίας, της Αυτού Μεγαλειότητος του βασιλέως των Βουλγάρων, της Αυτού Μεγαλειότητος του βασιλέως των Ελλήνων, της Αυτού Μεγαλειότητος του βασιλεώς του Μαυροβουνίου, και της Αυτού Μεγαλειότητος του βασιλέως της Σερβίας, ως και μεταξύ των Εαυτών διαδόχων και Κληρονόμων, των κρατών και των υπηκόων Αυτών.

Άρθρον 2.

Η μεταξύ του βασιλείου της Βουλγαρίας και του βασιλείου της Ρουμανίας παλαιά μεθόριος μεταξύ Δουνάβεως και Ευξείνου Πόντου θέλει διαρρυθμισθή ως έπεται, συμφώνως τω πρακτικώ τω καταρτισθέντι υπό των οικείων στρατιωτικών αντιπροσώπων και παρηρτημένω εις το υπ’ αριθ. 5 της 22 Ιουλίου/4 Αυγούστου 1913 της εν Βουκουρεστίω Συνδιασκέψεως πρωτόκολλον:
Η νέα μεθόριος, αρχομένη από του Δουνάβεως, προς τα άνω της Τουρτουκάιας, καταλήγει εις τον Εύξεινον Πόντον νοτίως της Εκρένας.

Μεταξύ αυτών των δύο άκρων, η συνορειακή γραμμή θα ακολουθεί το ίχνος που έχει χαραχτεί στους χάρτες 1/100.000 και 1/200.000 του ρουμανικού επιτελείου και βάσει της παρηρτημένης περιγραφής στο παρόν άρθρο.

Αναμένεται επισήμως ότι η Βουλγαρία θα γκρεμίσει, εντός δύο ετών το αργότερο, την υπάρχουσα οχύρωση και δεν θα χτίσει άλλη στο Roustchouk, Schoumla, στην ενδιάμεση περιοχή και σε ζώνη είκοσι χιλιομέτρων από το Baltchik.

Μικτή επιτροπή, συγκειμένη εξ ισαρίθμων εκατέρου των συμβαλλομένων Υψηλών μερών αντιπροσώπων, επιφορτισθήσεται, δέκα πέντε ημέρας μετά την υπογραφήν της παρούσης συνθήκης, να χαράξη επί του εδάφους τη νέαν μεθόριον γραμμήν, συμφώνως τοις πρόσθεν συντεθειμένοις.

Η επιτροπή αυτή θέλει διενεργήσει την διανομήν των ακινήτων κτημάτων και κεφαλαίων άτινα τυχόν ανήκον μέχρι τούδε από κοινού εις επαρχίας, δήμους, ή κοινότητας κατοίκων χωριζομένους δια των νέων συνόρων. Εν περιπτώσει διαφωνίας επί της διαχαράξεως ή των εκτελεστέων μέτρων, τα Υψηλά συμβαλλόμενα μέρη υποχρεούνται να αποταθώσιν εις Κυβέρνησιν τρίτου φίλου κράτους, παρακαλούνται αυτήν να ορίσει διαιτητήν, ούτινος η απόφασις επί των υπό αμφισβήτησιν σημείων θεωρηθήσεται ως οριστική.

Άρθρον 3.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ ΑΡΘΡΟ IIΙ

Τα μεταξύ του βασιλείου της Βουλγαρίας και του βασιλείου της Σερβίας σύνορα ακολουθούσι το εξής διάγραμμα, συμφώνως τω καταρτισθέντι υπό των οικείων στρατιωτικών αντιπροσώπων πρακτικώ, τω παρηρτημένω εις το υπ’ αρ. 9 πρωτόκολλον της 25 Ιουλίου/7 Αυγούστου 1913 της εν Βουκουρεστίω Συνδιασκέψεως.
Η συνορειακή γραμμή αναχωρεί από τα παλαιά σύνορα επί της κορυφογραμμής του όρους Patarica, συνεχίζει στα παλαιά τουρκοβουλγαρικά σύνορα και η γραμμή διαχωρισμού των υδάτων μεταξύ Vardar και Strouma εξερουμένης της άνω κοιλάδας της Stroumitza που θα παραμείνει στα σέρβικα εδάφη, καταλήγει στο όρος Belasica όπου και εννώνεται με τα ελληνοβουλγαρικά σύνορα. Λεπτομερής περιγραφή της συνορειακής γραμμής και το ίχνος της που έχει χαραχτεί στο χάρτη 1/200.000 του αυσρειακού επιτελείου βρίσκεται σε παράρτημα του παρόντος άρθρου.

Μικτή επιτροπή, συγκειμένη εξ ισαρίθμων εκατέρου των συμβαλλομένων Υψηλών μερών αντιπροσώπων, επιφορτισθήσεται, δέκα πέντε ημέρας μετά την υπογραφήν της παρούσης συνθήκης, να χαράξη επί του εδάφους τη νέαν μεθόριον γραμμήν, συμφώνως τοις πρόσθεν συντεθειμένοις.

Η επιτροπή αυτή θέλει διενεργήσει την διανομήν των ακινήτων κτημάτων και κεφαλαίων άτινα τυχόν ανήκον μέχρι τούδε από κοινού εις επαρχίας, δήμους, ή κοινότητας κατοίκων χωριζομένους δια των νέων συνόρων. Εν περιπτώσει διαφωνίας επί της διαχαράξεως ή των εκτελεστέων μέτρων, τα Υψηλά συμβαλλόμενα μέρη υποχρεούνται να αποταθώσιν εις Κυβέρνησιν τρίτου φίλου κράτους, παρακαλούνται αυτήν να ορίσει διαιτητήν, ούτινος η απόφασις επί των υπό αμφισβήτησιν σημείων θεωρηθήσεται ως οριστική.

*

*

Άρθρον 4.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ ΑΡΘΡΟ ΙV

Σχετικές ερωτήσεις με τα παλαιά σερβοβουλγαρικά σύνορα θα διευθετηθούν κατόπιν συμφωνίας μεταξύ των δύο συμβαλομένων μερών, όπως διατυπώνεται στο παρηρτημένο πρωτόκολλο του παρόντος άρθρου.

*

*

*

Άρθρον 5.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ ΑΡΘΡΟ V

Τα μεταξύ του βασιλείου της Ελλάδος και του βασιλείου της Βουλγαρίας σύνορα ακολουθούσι το εξής διάγραμμα, συμφώνως τω καταρτισθέντι υπό των οικείων στρατιωτικών αντιπροσώπων πρακτικώ, τω παρηρτημένω εις το υπ’ αρ. 9 πρωτόκολλον της 25 Ιουλίου/7 Αυγούστου 1913 της εν Βουκουρεστίω Συνδιασκέψεως.
Η οροθετική γραμμή αναχωρεί από των νέων βουλγαροσερβικών συνόρων επί της κορυφογραμμής του όρους Μπέλες, καταλήγουσα εις τας εις το Αιγαίο Πέλαγος εκβολάς του ποταμού Νέστου.
Μεταξύ των δύο τούτων άκρων σημείων η οροθετική γραμμή ακολουθεί το ενδεικνύμενον διάγραμμα επί του συνημμένου χάρτου 1/200000 του αυστριακού επιτελείου, συμφώνων τη περιγραφή της επίσης παρηρτημένη τω παρόντι άρθρω.
Μικτή επιτροπή, συγκειμένη εξ ισαρίθμων εκατέρου των συμβαλλομένων Υψηλών μερών αντιπροσώπων, επιφορτισθήσεται, δέκα πέντε ημέρας μετά την υπογραφήν της παρούσης συνθήκης, να χαράξη επί του εδάφους τη νέαν μεθόριον γραμμήν, συμφώνως τοις πρόσθεν συντεθειμένοις.
Η επιτροπή αυτή θέλει διενεργήσει την διανομήν των ακινήτων κτημάτων και κεφαλαίων άτινα τυχόν ανήκον μέχρι τούδε από κοινού εις επαρχίας, δήμους, ή κοινότητας κατοίκων χωριζομένους δια των νέων συνόρων. Εν περιπτώσει διαφωνίας επί της διαχαράξεως ή των εκτελεστέων μέτρων, τα Υψηλά συμβαλλόμενα μέρη υποχρεούνται να αποταθώσιν εις Κυβέρνησιν τρίτου φίλου κράτους, παρακαλούνται αυτήν να ορίσει διαιτητήν, ούτινος η απόφασις επί των υπό αμφισβήτησιν σημείων θεωρηθήσεται ως οριστική.
Συνομολογείται ρητώς ότι η Βουλγαρία παραιτείται πάσης επί της νήσου Κρήτης αξιώσεως.

*

*

*

Άρθρον 6.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ ΑΡΘΡΟ VI

Τα στρατεύματα οι μονάδες των οποίων βρίσκονται σε ζώνη κατοχής του στρατού ενός εκ των συμβαλόμενων Υψηλών μερών θα μεταφερθούν σε άλλη τοποθεσία της παλιάς Βουλγαρίας και δεν θα δύναται να διεκδικήσουν τις κανονικές τους μονάδες παρά μόνο κατόπιν εκκένωσης της επιτηρούμενης ζώνης κατοχής.

*

*

Άρθρον 7.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ ΑΡΘΡΟ VII

Γι’ αυτό το διάστημα η ζώνη οριοθέτησης για τον ρουμανικό στρατό ορίζεται από την γραμμή Sistov- Lovcea- Turski- Izvor- Glozene- Zlatiza- Mirkovo- Araba- Konak- Orchania- Mezdra- Vratza- Berkovitza- Lom- Danube.

*

*

Άρθρον 8.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ ΑΡΘΡΟ VIII

Έχουν την ελεύθερη χρήση των σιδηροδρομικών γραμμών για την μεταφορά στρατευμάτων και προμηθειών πάσης φύσης χωρίς να απαιτείται αποζημίωση υπέρ της εκάστοτε τοπικής αρχής.

Οι ασθενείς και τραυματίες θα υπάγονται υπό την προστασία των προαναφερθέντων στρατών.

*

*

Άρθρον 9.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ ΑΡΘΡΟ ΙX

Η κάθε μία από τις κυβερνήσεις των συμβαλόμενων Υψηλών μερών θα ορίσει ειδικούς Επιτρόπους υπεύθυνους για την παραλαβή των φυλακισμένων.

Όλοι οι φυλακισμένοι στην κατοχή Κυβερνήσεων θα αποδοθούν στον επίτροπο της κυβερνήσεως στην οποία ανήκουν ή στον δεόντως εξουσιοδοτημένο αντιπρόσωπό του, στο ορισμένο σημείο από τα ενδιαφερόμενα μέρη.

Οι κυβερνήσεις των συμβαλόμενων Υψηλών μερών θα εκδόσουν αμφίδρομα και το συντομότερο δυνατόν από την ελευθέρωση όλων των φυλακισμένων, καταστάσεις δαπανών για την φροντίδα και την συντήρηση κρατουμένων από την ημερομηνία αιχμαλωσίας ή παράδοσής τους μέχρι την ημερομηνία θανάτου ή απελευθέρωσής τους. Η αποζημίωση θα γίνει με συμψηιφισμό μεταξύ των ποσών που οφείλει η Βουλγαρία σε ένα από τα λοιπά συμβαλλόμενα Υψηλά μέρη και σε αυτά που οφείλονται από τα Υψηλά μέρη στη Βουλγαρία και η διαφορά θα αποδοθεί στην δικαιούχο κυβέρνηση το συντομότερο δυνατόν από την ανταλλαγή των ως άνω καταστάσεων δαπανών.

*

*

Άρθρον 10.

ΣΥΝΘΗΚΗ ΒΟΥΚΟΥΡΕΣΤΙΟΥ ΑΡΘΡΟ X

Η παρούσα συνθήκη κυρωθήσεται και αι επικυρώσεις αυτής ανταλλαγήσονται εν Βουκουρεστίω εντός προθεσμίας δέκα πέντε ημερών η και ενωρίτερον, αν τούτο καταστή δυνατόν.
Εις πίστωσιν οι οικείοι πληρεξούσιοι υπέγραψαν ταύτην και επέθηκαν τας εαυτών σφραγίδας.
Εγένετο εν Βουκουρεστίω την εικοστήν ογδόνη ημέραν του μηνός Ιουλίου (10 Αυγούστου) του έτους χιλιοστού εννεακοσιοστού δεκάτου τρίτου.
(Φ.Ε.Κ. 217/28 Οκτωβρίου 1913, τ. Α΄). [Βλ. και Θέμις Α΄ 152-154 – Κείμενα 46-50 – Τάλως Ζ1, 16].

*

*

                                                Υπογράφοντες:

Για την Ρουμανία:                                                       Για την Βουλγαρία:

(L.S.) T. Maïoresco                                                   (L.S.) D. Tontcheff,

Al. Marghiloman                                                        General Fitcheff

Take Ionesco                                                 Dr. S. Ivantchoff

C.G. Dissesco                                                           S. Radeff

Στρατηγός Υπασπιστής Coanda                             Lt Colonel Stancioff

Συνταγματαρχης C. Cristesco

 Για την Ελλάδα:

Ε. Κ. Βενιζέλος

Δ. Πάνας

Λοχαγός Αθ. Εξαδάκτυλος

Λοχαγός Κ. Πάλλης

Για το Μαυροβούνιο:                                                 Για την Σερβία:

(L.S.)General Serdar I. Voukovitch                                     (L.S.) Nik. P. Pachitch

Y. Matanovitch                                                                       M. G. Rsititch

                                                                                    M. Spalaïkovitch

                                                                                    Colonel K. Smilianitch

                                                                                    Lt Colonel Kalafatovitch

Advertisements

22/05/2011

ΤΟΠΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ…

Μεγάλα λόγια θα μου πεις… Μα μήπως οι …ιστορικές «αλήθειες» με την πένα του ιστοριογράφου στα χέρια κάποιων, που μεθοδικά χτίζουν τον ανδριάντα του του σογιού τους  σε ένα τόπο, είναι η  ιστορία του τόπου;  Γροικάς λοιπό να λέει ο γεις κειάλλος: «Το Πετροκεφάλι προπολεμικά (ήγουν στη διάρκεια του μεσοπολέμου, Α-Β παγκόσμιος πόλεμος) είτονε έτσι,  η Οδηγήτρια ήτονε στοι δόξες τση»  κλπ…

Μιά φωτο όμως,  ένα ιστορικό απολίθωμα, με τη βουβαμάρα του από τη μιά, μα και τις «εκκωφαντικές» φωνές του από την άλλη,  μαρτυρά, πως οι κοινωνικές επισκέψεις και  οι αρκετοί μοναχοί στην Οδηγήτρια εκείνη την περίοδο, δείχνουν πως οι Μονές αποτελούσαν ακόμα πόλο έλξης και  σημείο ζωής στην μόλις ελευθερωμένη Κρήτη.

Ακόμα, μπορεί να δει κανείς πως μιά ισχυρή κοινωνική συνιστώσα του χωριού τις αρχές του 20ού  αιώνα, ήταν αναμφίβολα ο δάσκαλος του χωριού  από τη μιά και το παπάς με το συμβούλιο της ενορίας από την άλλη…

Και γιά τους νεώτερους: Μπορεί να υποθέσει κανείς πως ώφειλε να υπάρχει το θρησκευτικό συναίσθημα σε κάποιον ώστε να «ασχοληθεί» άς πούμε …»επαγγελματικά» με το τελετουργικό της θρησκείας, ψαλτική, επίτροπος,  ιερωσύνη κλπ, όμως στην περίπτωση του Πετροκεφαλιού, αυτό έχει και τις …αποχρώσες ενδείξεις του, κατά που θάλεγενε και το γραμματιζούμενο συμπεθεράκι μου: Από το σόι λοιπόν των Τσίκνιδων όλοι: ο Παπά Νικολής, καθώς και ο Ιερομόναχος Διονύσιος Τσικνάκης στις αρχές του 20ου αιώνα, τους διαδέχτηκε ο Παπά Κωστής Τσικνάκης στη μέση του 20ου αιώνα, με αμυδρή σημερινή συνέχεια τον Παπά Σωκράτη Τσικνάκη. Από κοντά ο Χαρίλαος Τσικνάκης αδελφός του Παπά Κωστή μιά ζωή αριστερός ψάλτης στο Αγιο Πνεύμα. «Αυτός είναι από παπαδόσογο» , εγροίκας τον αφορισμό των παλαιοτέρων, εννονώντας το σόι που βγάζει παπάδες…. και δεν είχαν άδικο φυσικά…

Και όλα αυτά από την παρακάτω φωτο:

ΣΤΗΝ ΜΟΝΗ ΟΔΗΓΗΤΡΙΑΣ 1930 ΚΑΝΑΒΟΣ, ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΗΣ, ΑΛΜΠΑΤΟΓΙΩΡΓΗΣ, ΧΑΡΙΛΑΟΣ

01/05/2011

ΕΚΔΡΟΜΗ ΕΥΒΟΙΑΣ ΞΩΠΑΤΕΡΑΣ 2011

Filed under: ΑΤΤΙΚΗ,ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ — Λεοντάριον @ 12:21 μμ
Tags: , ,

Όπως μπορείτε να διαβάσετε στην ανακοίνωση του Συλλόγου Ξωπατέρας, μιά πατούλια Πετροκεφαλιανοί και οι φίλοιντως, ετοιμάζονται να περάσουνε καλά την Κυριακή 8 Μάη 2011, στον Αι Γιάννη το Ρώσσο στην Αγία Αννα, κλπ. Πάρετε λοιπόν τους φίλους σας, όσοι μπορείτε, ενημερώσετε βέβαια και τους υπεύθυνους και: 

ΚΑΛΗ ΠΑΡΕΑ ΧΩΡΓΙΑΝΟΙ!

ΕΚΔΡΟΜΗ ΞΩΠΑΤΕΡΑ ΕΥΒΟΙΑ 2011

Ο ΑΡΑΠΑΛΕΞΗΣ

Ο Αλέξανδρος Εμμ. Σαββάκης (1893-1960) ήταν ο μεγαλύτερος από τα τρία παιδιά του Αραπομανώλη. Έμενε με τη γυναίκα του την Αραπαλέξενα Ευαγγελία (1895-1965) πίσω από το ιερό της εκκλησίας του Αγ Πνεύματος στο Πετροκεφάλι, στο σημερινό κοινοτικό κατάστημα Πετροκεφαλίου.

Αλέξανδρος Εμμ Σαββάκης 1893-1960

Μούρχεται στη μνήμη πάντοτε λεβέντης και αξιοπρεπής, χωρίς να σκύψει στις, συμφορές ή «συμφορές» που του επεφύλαξε η ζωή. Τιμώντας τη μνήμη του, θάθελα, με την ευκαιρία της ανάρτησης αυτής της φωτο που ευγενικά μούστειλε ο ανηψιός του Ματθαίος Αντ Σαββάκης, να αναφερθώ σε δυό ή τρία περιστατικά που έχω στη μνήμη μου,  μα και, ας μου επιτραπεί,  να θυμίσω στους νεώτερους ναναι υποψιασμένοι για τα είδωλα που στήνονται πλέρια και αφειδώς μπροστά τους, για να τα προσκυνάνε, πως απλά μας κάνουν ειδωλολάτρες.  Η ιστορία του τόπου μας δεν είναι αναγκαστικά ότι μας σερβίρουν κάποιοι, προς δόξα της φάρας τους, αλλά και πολλά  άλλα που οι «γιαλαντζί ιστορικοί¨ θάθελαν αιδημόνως να ξεχνούν.

-Ο Αραπαλέξης είχε ένα μονάκριβο γιό,  το Νικολή, 21 χρόνων τη Γερμανική κατοχή. Συμμετείχε σε κάποια αντιστασιακή οργάνωση κατά των κατακτητών Γερμανών,  και κάποιοι δοσίλογοι τον πρόδωσαν στους Γερμανούς. Οδηγώντας τον  οι Γερμανοί να τους παραδώσει τα όπλα που είχε κρυμμένα στην οροφή της Αγίας Παρασκευής, τον εκτέλεσαν (1941) στο ρυγιάκι, όπου υπάρχει μιά μικρή προτομή με την αναφορά του γεγονότος… Εμφανέστερες θέσεις βλέπετε δεν έχει το Πετροκεφάλι… Ίσως θεωρήθηκε ήσσονος σημασίας το γεγονός, μπροστά σε πιό ….πιασάρικα  είδωλα, που έχουν και διάφορο…  (Αλήθεια πόσοι νέοι Πετροκεφαλιανοί γνωρίζουν για τον Γιαννη Κανακαράκη που πέθανε στο Αουσβιτς  το 1941, γένημα -θρέμα και αυτός του Πετροκεφαλιού;) Σε μιά φωτο αναρτημένη σε αυτό το ιστολόγιο μπορείτε να δείτε επίσης τον Εμμανουήλ Αντ. Σαββακη, νεαρό τότε, μαζί το Μιχάλη του Γκιαούρη (Μιχαήλ Δαμιανάκη)  σε μιά αντιστασιακή ομάδα της κατοχής….

– Πέρασαν λίγα χρόνια και περί το 1946 ο Αραπαλέξης εκλέχθηκε κοινοτικός Σύμβουλος της πιθανώς πρώτης μετακατοχικής κοινοτικής διοίκησης του Πετροκεφαλιού. Δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες, μα το 1953 μιά ομάδα κατηγορουμένων ανάμεσά τους  ο Μπιτσακοδημήτρης (Αμερικάνος), ο κύρης μου (Μπαμπιονιτάκης Κωνσταντίνος) και ο Αραπαλέξης πήγαν κατηγορούμενοι στο Ηράκλειο, για ….ατασθαλίες στην πρώτη μετακατοχική κοινότητα του χωριού. Εϊναι απορίας άξιο τι ακριβώς διαχειρίσθηκε η μετακατοχική κοινότητα που θα μπορούσε να διασπαθιστεί ή να κακοδιαχειρισθεί. Από όλη αυτή την ιστορία, θυμάμαι ότι έγινε κατάσχεση του μοναδικού περιουσιακού στοιχείου του Αραπαλέξη: του σπιτιού του ! Και μιάς και δεν μπορούσαν να τον πετάξουν στο δρόμο, μετά και το θάνατο και της συζύγου του, το σπίτι του περιήλθε στην Κοινότητα,  όπου και έγινε το σημερινό Κοινοτικό κατάστημα.

– Παρόλα αυτά, ο Αραπαλέξης ήταν όρθιος, σεβαστός στους πλείστους Πετροκεφαλιανούς, ευθυτενής και αγέρωχος, κάθε Κυριακή στο πρώτο στασίδι της βόρειας πλευράς της εκκλησίας του Αγ Πνεύματος… Ακόμη δε η περίεργη εκείνη «καταδίκη» του δεν του αποστέρησε κύρος ή πολιτικά δικαιώματα, χωρίς δε να επαίρεται για βασιλική ή δεξιά  προσήλωση (ιδεολογία που επικρατούσε τότε στην Ελλάδα, αλλά όχι και στην Κρήτη) , ήταν μέλος των Ταγμάτων Εθνικής Ασφάλειας,  ΤΕΑ. Με αυτή του την ιδιότητα τον θυμάμαι να κρατά ένα ταχυβόλο και να φυλάσσει τον μόλις ανακαλυφθέντα αρχαιολογικό χώρο στην νοτιοανατολική γωνία του «Μοναστηρικού», του γνωστού μεγάλου κοινοτικού χώρου  στο πλακάκι όπου σχεδιάζεται ένας αθλητικός πολυχώρος. Όταν άρχισε να λιγοστεύει το νερό της γριάς αμάτας, νερό που ερχόταν απ΄την Γριά αμάτα και περνώντας από τη Γυροποταμιά, δούλευε το Σπυριδιανό Νερόμυλο, ενώ πότιζε όλα τα νότια-παράπλευρα περιβόλια, με τελευταίο στη σειρά το «μοναστηρικό» με μια μεγάλη είσοδο νερού στο κέντρο της νότιας πλευράς του. Τελειώνοντας όμως το νερό αυτό ανοιξαν ένα πηγάδι στην νοτιοανατολική γωνία περί το 1955, όπου και ευρέθηκαν διάφορα αρχαία και κρίθηκε σκόπιμο (για φόβους αρχαιοκαπηλίας) να αναλάβει το ΤΕΑ, τη φύλαξη του χώρου μέχρι την έλευση των αρχαιολόγων…

Blog στο WordPress.com.