ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

16/09/2011

Η εξημέρωση(;) του ανθρώπου…

Αγαπητέ φίλε,αναφέρομαι στο ζωϊκό είδος «εξημερωμένος ανθρωπος» και θεωρώ πως είναι το τελευταίο ζωικό είδος που δεν έχει ακόμα εξημερωθεί, και ας πιστεύουμε το αντίθετο…

Βέβαια, όλοι εσεις,  (εμείς όλοι εννοώ),  θεωρούμε πως τάχατές  μου σ΄αυτόν τον κόσμο το ευγενές ζωικό είδος που λέγεται άνθρωπος, είναι το μόνο επί γης είδος που είναι στο απυρόβλητο:  Είναι πρώτα από όλα εξημερωμένο, καταδικάζει τα άλλα ζωικά είδη σε ανυποληψία, αφανισμό, βασανισμό, βανδαλισμό, πείνα, στερήσεις, θάνατο από ασιτία, μα ακόμα και από μελαγχολία και κατάθλιψη, και ας μην κατάλαβε ο σύγχρονος Ελληναράς, ο σύγχρονος «πολιτισμένος» Δυτικός πως όταν ο σκύλος του Λαέρτη κούνισε την ουρά του μετά 20 χρόνια στο παλινοστήσαντα  Οδυσσέα και αμέσως ξεψύχησε, κάτι ήθελε να πει στον επί 3000 χρόνια «εκπολιτιζόμενο» Κελτη,  Σαξονα,  Γαλάτη.

Ας μην σας ψυχοπλακώνω όμως άλλο.  Φτάνει που ψυχοπλακώνομαι εγώ όταν βλέπω τη γάτα μου ν΄ανεβαίνει στο γραφείο μου, να ξαπλώνει ανάμεσα σε εμένα και το πληκτρολόγιο του κομπιούτερ, απολαμβάνοντας  τη σιγουριά πως είναι δίπλα σε ένα άνθρωπο που την αγαπά και τον αγαπά… Και να σκέφτομαι: Είμαι γιατρός, θα έλθει ένας πελάτης, θα δει τη γάτα και  μπορεί να αλλάξει χίλια χρώματα, θεωρώντας πως ανήκει σε ανώτερο είδος,  πως μια γάτα ανάμεσα σε εκείνο και στο γιατρό αποτελεί  προσβολή για το ανθρώπινο είδος… Πως να του πεις πως το ευγενές είδος των ανθρώπων έχει αφανίσει τόσα και τόσα ζωικά είδη από τον πλανήτη μας, και παρόλα αυτά  υπάρχουν ακόμα ζωικά  είδη που αγαπούν το σαρκοβόρο-άνθρωπο….

Έχω που λέτε καλή σχέση με τα ζωάκια μου, τη Γατέλα μου, την αδέσποτη γάτα που μου ζήτησε προστασία κάποτε προσφέροντας όμως την ανεπιτήδευτη αγάπη της για τη φροντίδα μου.

Η Γατέλα

Ίδια η αγάπη της Αλμας, η  σκυλίτσα- λουκάνικο (Μπάσσετ-χαουντ,  για αυτούς που ψάχνουν χρώμα και ράτσα, μα αδέσποτη από φιλοζωική στα χέρια μου).

Δεν ξέρω αν έκανα καλά ή κακά, μα δεν μου πάει να αφήσω τον κ Χελώνη, έτσι βάφτισα μιά εγκαταλελειμμένη χελώνα του Υμηττού, που περιμάζεψα από το δρόμο που τη βασάνιζε το σκυλί της γειτόνισσας. Εγώ πάντως, του πρόσφερα αρκετές δεκάδες τετραγωνικά στον κήπο του σπιτιού μου να κάνει τις βόλτες του… Δεν μπορεί να  τάχεις  κ Χελώνη μου όλα σε αυτή τη ζωή…. το καταλαβαίνω ίσως σου λείπουν οι χελώνες, όμως…

ο κ Χελώνης

Και φθάσαμε στο τελευταίο και νεώτερο μέλος της φάρμας: το Φρέντυ τον ατίθασο γάτο της κόρης μου. Νεαρός γαρ,  μόλις ενιαύσιος, προσπαθεί να επιβληθεί στα λοιπά ζώα της φάρμας, όλως ευτυχώς όμως, δεν έχουν ανακαλύψει στο βασίλειο των γάτων, ούτε τις βόμβες Ναπάλμ (για τους παλαιότερους), ούτε και τα «δικαιώματα» των καταπιεσμένων Σέρβων, Ιρακινών, Αφγανών, Σύριων, Λίβυων, Αιγυπτίων Τυνίσιων κλπ). Έτσι το ζωικό μου βασίλειο ισορροπεί, χωρίς απώλειες, αποδεχόμενο να συνυπάρχει με τα ανθρώπινα μέλη που το συναπαρτίζουν στο σπίτι μου…

ο Φρέντυ

Συνεχίζοντας τα  περί ζωολογίας,  ας κάνουμε  ένα βήμα παραπέρα: Τι γίνεται με τους αγριάνθρωπους, που ντε και καλά έχουν χαρακτηρίσει όλα τα είδη του ζωικού βασιλείου άγρια, εξαιρώντας,  χωρίς να κοκκινίζουν,  την αφεντιά τους;

Πήγαινα, καλοκαίρι 2011, στο Λουτράκι στου εξοχικό του κουμπάρου μου…. Έφθασα νύκτα, και το απομονωμένο εξοχικό, βοηθούσε τους πρόσφυγες του ζωικού βασιλείου , εξόριστους στην ίδια τους την πατρίδα από το ευγενές είδος   «άνθρωπος», να κτυπήσουν την πόρτα για λίγο φαί και λίγο νερό στη ζέστη του καλοκαιριού. Οι αδέσποτες γάτες, τα σκυλιά έτρεξαν να πούνε και να βροντοφωνάξουν  σε όλους εμάς: -Που τον καταντήσατε βρε παλιάνθρωποι, «εξημερωμένοι», «πολιτισμένοι», «ήμεροι» κλπ τον πλανήτη μας;  Είσαστε εσείς θεοσεβούμενοι, σοσιαλιστές, κομμουνιστές , δίκαιοι,  κλπ για μήπως αποτελείτε απλά και μόνον αντιπροσωπευτικό δείγμα της πλέον θανατηφόρας επιδημίας του πλανήτη γη, από το ζωικό παράσιτο που λέγεται  άνθρωπος;

(Μιά παρένθεση: Όταν βγαίνω στην εξοχή, όλο και κάτι ενδιαφέρον θα μπορούσα να συναντήσω: ένα τοπίο, ενα ζώο μια εικόνα, που θα μπορούσε νάναι κάτι παραπάνω από τον απέναντι  γκρίζο τοίχο της σύγχρονης ζωής…  Από κοντά λοιπόν και  η μηχανή μου να αποθανατίσω κάτι που θάχε αξία να μην ξεχαστεί την επόμενη στιγμή…)

Φθάνοντας λοιπόν στο σπίτι του κουμπάρου μου, έμαθα το ευχάριστο νέο: Μιά αλεπουδίτσα πείσθηκε(;) για τα,  σίγουρα ασυνήθιστα για εκείνη καλά μας αισθήματα, και ήρθε να μας ζητήσει λίγη δροσιά λίγη τροφή μέσα στη νύκτα: τόλμησε, πέρασε τη μάντρα και νάτην (στις φωτο) να απολαμβάνει το καρπούζι, που πριν από λίγο έτρωγε η χελώνα που επίσης φιλοξενούσε ο κουμπάρος μου, σχετικά ήρεμη 1-2 μέτρα μακρυά μας.

Πέρασε λίγη ώρα και τόσο η ζέση , μα και η εξοχή μας προτρέπανε για ανοικτά παράθυρα, και μιά δροσερή μπύρα με λίγο γύρο, και το υπόλοιπο πρόχειρο Ελληνικό μενού, πρίν ξαπλώσουμε. Η Αλεπουδίτσα μας, πεισμένη πιά πως  ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ΑΓΡΙΟΙ, έκανε το επόμενο βήμα: -Από την ανοικτή πόρτα, άρχισε να μας πλησιάζει όλο και περισσότερο: Ο Σαββακης ο Γιώργος σαν καλός  σπιτονοικοκύρης την καλοδέχτηκε: Λίγος γύρος από το χέρι του, τηγανητές πατάτες,  φρούτα, όλα ήταν ευπρόσδεκτα για την Κυρά Μάρω…

*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*

Από ότι πληροφορούμαι, από τον κουμπάρο μου, κάποιες αψιμαχίες ανάμεσα στις …ήμερες, γάτες και την άγρια αλεπού, όπως και ανάμεσα στα αδέσποτα σκυλιά και την αλεπουδίτσα,  προσπαθούν να την κρατήσουν μακρυά από τους …πολιτισμένους ανθρώπους και από τα… ήμερα οικόσιτα ζώα. Θα μου πεις βέβαια πως το σκυλί πάντα προστάτευε τα κοτόπουλα του αφεντικού από την αλεπού… ε και;  Μήπως τρώει η αλεπού περισσότερα κοτόπουλα από όσα ο άνθρωπος;

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: