ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ

23/10/2015

ΕΠΛΗΜΜΥΡΙΣΑΜΕΝΕ…..

Filed under: ΠΕΤΡΟΚΕΦΑΛΙ — Λεοντάριον @ 8:10 μμ
Tags: , , ,

          Έριξε κατα που φαίνεται σήμερο όσο νερό ήπρεπε να ρίξει ούλος ο Οκτώβρης και εζοριστικανε μιαολά, οι Μεσσαρίτες, καθισμένοι στα σπιθα ντως, στσοι καφετέριες, άντε και καμπόσοι στα ΙΧ ντωνε… Γροικάς: επλημμύρισε ταδε που, εκόπηκενε ο δρόμος στα Καπαργιανα, εγέμωσε λασπουργια από κάτω απο τον Αι Γιωργη, εξεχείλισε ο ποταμος κοντά στο Βοργιανό χάνι, τα ίδια και χειρότερα στη Φαλάντρα

          Μούρχουναι στο νου τά νιάτα μου, 18 Οκτώβρη 1961, απού 2 με 3 η ώρα το μεσημέρι ετρέχανε οι κακομοίριδες οι Κατωμεσαρίτες να προκάμουνε τον κατακλυσμό απου εψυχαμεμιζουντονε, από τη μέσα Μεσσαρά. Ίσα ίσα που εποκάμανε να βγουνε νοτικα από το Μεσοστράτι του Καλαμιάρη και να φθάσουνε στην ασφάλεια του Πετροκεφαλιανού αμαξωτού νοτικά … Εγώ τρέχοντας ανάποδα-βορεινα από το Γυμνασιο τση Πομπιας επήγα στο σπιτάκι του κυρού μου 300 μετρα μέσα στην πεδιάδα, λίγο πριν ξεσπάσει η καταιγίδα… Εθώρουνα τσ΄αθρώπους να ξωλαλούνε τα ματράρικά ντωνε, ναχουνε φοτρωμένα τα τελευταία τσιμπράγκαλα από τσοι απλωτούς και τσοι οψιγιάδες, τσοι τελευταίες σταφίδες, τα τσιγκάκια τα σκαφάκια και τσοι αλουσουδιάστρες στσοι γαιδάρους τωνε και ίσα απου προκάνανε να φθάσουνε καμπόσοι στο σπιτάκι μας… Αρχίνιξε ο ουρανός να ξερνα με το τουλούμι το νερό, και τ΄αστραπόβροντα εκλουθούσανε τονα ταλλου, με τέτο ζορε, απου επήρα την απόφαση, 14 χρονω κοπέλι, και εφυγα τρέχοντας με μια ομπρέλα να παω στο πατρικό του κυρού μου στο Πετροκεφάλι, γιατί εκινδύνευε ναμπει το νερό στο υπόγειο και να βγάλει το λάδι από τα πιθαργια…. Στα πενήντα πρώτα μέτρα μέσα στου Μανώλη του Τσαγκάρη το λιόφυτο εγκαντάλειψα την ομπέλα, μιάς και είχενε τοσονα ζόρε η βροχή, απου … εψιλόβρεχε κατω από την ομπρέλα…. ¨Ενας ακόμη λόγος απού επαράτησα την ομπρέλα είτονε οι κεραυνοί, απού πέφτανε πότε δεξα πότε ξερβά Δεν είχα μαθές την ευτυχία των σημερινών  να έχω δει τσοι καταδιωκόμενους που τσοι πυροβολούνε από παντού και αυτοι τρέχουνε να προφυλαχτούνε και να ξεφύγουνε από τα μπαλοτοκοπήματα… Μούμεινε , που στου Ματράχαλου τη στέρνα, επήδηξα μέσα στην πλευρική και γεμάτη με νερά βάγγα, καθώς έσκασε παραπέρα ενας κεραυνός που τον είδα και σχεδόν ταυτόχρονα ήκουσα τη βροντή που τονε συνόδευε… Αλλού που γράφω ούλη την περιπέτεια εκείνισάς τση πλημμύρας….

             Το νερό ήφταξε πενήντα πόντους ύψος στο σπιτάκι  μας στα καμαράκια, μιάς και κατω από το Περι με τσοι μεγάλες νεροποντές, στη θέση Λυσματα, ήσπα ο Γεροποταμός ενα τοπικο φράγμα, και αντί να πηγαίνει αθο ντη Μπομπιανή καμάρα, επήγενε από την Μπομπιανή γεώτρηση κηφτανε να πλημμυρίζει τό νοτικό κομμάτι τση πεδιάδας κάτω από το Πετροκεφάλι… Εγροίκας το λοιπός τσοι χωργιανούς και ελέγανε: επλημμύρισε η πεδιαδα και εφθάσανε τα νερά μέχρι το πλάκακι, το βορεινότερο σημείο του Πετροκεφαλιού….

             Δυο τρις μερες μετά εκατενβήκανε οι Πετροκεφαλιανοί να καθαρίσουνε όπως μπορούσανε τα καλάμια και τα ξύλα απου εκατέβαζε ο ποραμός στη σημερινή καμάρα προς Πετροκεφάλι Τοτεσας βέβαια το γιοφύρι είτονε απλά απλά καμπόσες τράβες και μπολικα κλαδια με χώμα από πάνω, και επερνούσαμενε με τσοι γαιδάρους και κρατούσαμενε την αναπνιά μας να τα καταφέρει ο κακομοίρης ο γάιδαρος να περάσει Ας μην ξεχνούμενε, πως εκείνα τα χρόνια το Πετροκεφάλι είτονε ο αντίποδας στο απέναντι χωριό το τουρκοχώρι Καλύβια, και κάλυπτε την έκταση μέχρι τα μπαίργια τον αι Γώργη, που γι αυτό ανήκει στην ενορία του πετροκεφαλιού, του Καρασουμάντη χάνι κλπ  Δε θυμούμαι κειανένα ατύχημα μηδέ με αθρωπους μηδε με γαΙδάρους σε αυτό το δύσκολο πέρασμα…. Όμως για να μην αλλάζομε την κουβέντα, καθώς εκαθαρίζανε οι χωργιανοί τα ξύλα και τα γκαγκαρα που κατέβαζε ο ποταμός οντενήσερνε, εβρίκανε λέει ένα τελώνι…(= τέκνο θανόν πριχου βαπτιστει, εκ τούτου πεσκέσι στο σατανά, αποβλητέο, απο τους …καθως πρεπει , τους ….χριστιανούς, τρομαρα τους ,  της εποχής μου)

            Τελώνι λοιπόν…. Μιά δυστυχισμένη ανύπαντρη μάνα, μη αντέχοντας την κατακραυγή των …ηθικών γέννησε το εξώγαμο και το πέταξε στο ποτάμι, για να ζευγαρώσει η δυστυχία δυό ψυχών…. Και εμείς οι αποδέλοιποι , τρέμοντας την ρομφαία του …Θεού μας το ονομάσαμε τελώνι, προιόν και κτήμα του σατανά, που δεν επιτρεπόταν ούτε καν να το θάψουμε κατα το χριστιανικό πρότυπο…. Σκέφτομαι αλήθεια, πόσο απέχει η τότε χριστιανική εκκλησία,  όχι η θρησκεία ας μην τα μπερδεύουμε,  από τη σημερινή εκκλησια των τζιχαντιστών ιμάμιδων…. Ο Θεός (μου) ας τους συγχωρέσει, μιάς και ο δικος τους Θεός αποκλέιεται να συγχωρέσει εμένα (πολύ που χεσ….κα για το συγχωρεμό τους, μετα συγχωρήσεως κιόλας) …

Advertisements

Σχολιάστε »

Δεν υπάρχουν σχόλια.

RSS feed for comments on this post. TrackBack URI

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Blog στο WordPress.com.

Αρέσει σε %d bloggers: